Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google


«Εις πείσμα της καταπελτώδους εξέλιξης της γνώσης, της τεχνολογίας και της παραγωγικής ισχύος, η προηγμένη ανθρωπότητα και μαζί της η Ευρώπη φαίνεται να βυθίζονται ολοένα και περισσότερο στον ανορθολογισμό και στην αξιακή οπισθοδρόμηση. Είναι πια σαφές ότι η επιστημονική και παραγωγική ανάπτυξη δεν οδηγεί αυτομάτως στην κοινωνική πρόοδο.
 
Ποτέ πριν οι αριθμοί δεν ευημερούσαν τόσο προκλητικά εις βάρος τόσο των εμπεδωμένων αξιών όσο και των πραγματικών ανθρώπων», αναφέρει σε συνέντευξή του στο «Βήμα» ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας Κωνσταντίνος Τσουκαλάς. 
Αυτές οι λέξεις αντικατοπτρίζουν πλέον την ειρωνεία της σημερινής εποχής. Σε μια εποχή που η Κύπρος έχει τους πιο πολλούς πτυχιούχους με σωρεία λαμπρών μυαλών, διανύουμε μια περίοδο αξιακής κρίσης, απαξίωσης και αμφισβήτησης. Σε μια εποχή που βρίσκεσαι με το πάτημα ενός κουμπιού στο διάστημα, αλλά και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, διαπιστώνεται μια ημιμάθεια και ευθυνοφοβία.
Ενώ ο κ. Τσουκαλάς επικεντρώνεται στο «φάντασμα του ευρωσκεπτικισμού» και την άνοδο των ακροδεξιών κινημάτων, έχει σημασία να προβληματιστούμε για το μέλλον που θέλουμε ως χώρα να χτίσουμε. 
Ο φόβος για την ταυτότητα των κοινωνιών, την αλλαγή, τη διαφορετικότητα έχει οδηγήσει τους πολίτες στην εσωστρέφεια και στον ατομικισμό. Έχει ήδη συντελεστεί η αποστασιοποίηση από κόμματα και συνδικάτα και από τις δομές πολιτικής κοινωνικοποίησης.
Οι πολιτικοί μας μέχρι σήμερα έκτιζαν και φρόντιζαν για το παρόν με «πατσιαρίσματα». Ασχολούνταν με πολιτικές σε βραχυπρόθεσμο διάστημα λόγω των εκλογών που γίνονται ανά ενάμιση χρόνο. Δεν έχουμε μια δημόσια υπηρεσία που να είναι στερεή, αξιόπιστη, αποδοτική χωρίς να έχει σημασία ποιος είναι ο πολιτικός προϊστάμενος.
Περιμένουμε την Τρόικα και τους θεσμούς να μας πουν τις ευπάθειές μας. Το ΔΝΤ υποδεικνύει την ανάγκη για πολιτικές που θα μετριάσουν τις τρεις βασικές ευπάθειες της οικονομίας (τον τραπεζικό τομέα, τον περιορισμό του ρυθμού αύξησης των κρατικών δαπανών και της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους και την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών).
Τέτοιοι είμαστε. Περιμένουμε τους άλλους να μας δώσουν λύσεις. Ελλοχεύουν όμως μεγάλοι κίνδυνοι από αυτή τη στάση μας. Η Κύπρος οριοθετείται από τα συμφέροντα του κινούμενου υπερεθνικού κεφαλαίου, ενώ το φάντασμα της ακροδεξιάς πλανάται πάνω από το νησί μας. 
Τι πρέπει να γίνει; Είναι γεγονός ότι τα πολιτικά συστήματα δεν προσαρμόζονται εύκολα στις νέες περιστάσεις. Τα κόμματα και τα συνδικάτα βρίσκονται αντιμέτωπα με την ανάγκη χάραξης σαφών στρατηγικών. Μόνο αν αφουγκραστούν τον παλμό της κοινωνίας και φροντίσουν για την πραγματική ευημερία (κι όχι των αριθμών), ο πολίτης θα συμμετάσχει σε συλλογικότητες. Η ηθική και η διαφάνεια είναι η απάντηση στα χρόνια της κρίσης.