Μήπως δημιουργούμε επισκέπτες δύο ταχυτήτων;

Η «οικονομία διαμοιρασμού» στον τουρισμό έχει πολλά παρεπόμενα τόσο στην κοινωνία όσο και στην οικονομία. Οι ιδιοκτήτες πλέον επιλέγουν να μην ενοικιάζουν μακροχρόνια τις κατοικίες τους αλλά να εντάσσονται στην πλατφόρμα Airbnb. Αυτό δημιουργεί σοβαρά πρόβλημα στη μακροχρόνια ενοικίαση αλλά συνάμα και στην εκτόξευση των τιμών των ενοικίων ως αποτέλεσμα αυξημένης ζήτησης και μειωμένης προσφοράς. 

Για τους ιδιοκτήτες είναι πιο συμφέρουσα η βραχυχρόνια μίσθωση έναντι της μακροχρόνιας γιατί αποφέρει περισσότερα εισοδήματα. Ένα άλλο θέμα που προκύπτει είναι κατά πόσον ο συγκεκριμένος τρόπος ενοικίασης καταλυμάτων φορολογείται και ποια η οικονομική συνεισφορά σε εθνικό επίπεδο. Μήπως η «οικονομία διαμοιρασμού» αυξάνει το πρόβλημα της παρα-οικονομίας και άρα της φοροδιαφυγής; Επίσης οι επισκέπτες που επιλέγουν σπίτια ή δωμάτια, η τοποθεσία τους δεν είναι σε παραθεριστικές περιοχές αλλά σε διάφορα μέρη τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο. Αυτό δημιουργεί νέα δεδομένα τόσο στη γεωγραφική δομή του τουρισμού αλλά και γενικότερα στο πώς διαμορφώνονται οι ανάγκες των τουριστών που επισκέπτονται την Κύπρο. 

Δημιουργείται επομένως και το ερώτημα αν υπάρχει παρέκκλιση από τους στόχους που έθεσε ο ΚΟΤ (πλέον Υφυπουργείο Τουρισμού) στη στρατηγική για αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος με την προσέλκυση επισκεπτών υψηλότερης εισοδηματική τάξης. Πώς συνάδει η κοινωνία διαμοιρασμού (home sharing) με τον αναβρασμό που υπάρχει στην ανέγερση πολυτελέστατων ξενοδοχείων στην Κύπρο; Μήπως δημιουργούμε επισκέπτες δύο ταχυτήτων των ξενοδοχείων και των κατοικίων; Υπάρχει και το θέμα της πληρότητας των κλινών ξενοδοχείων καθώς τώρα έχουν να ανταγωνιστούν και τα καταλύματα που εντάσσονται στο Airbnb. Στο παρελθόν τα ξενοδοχεία θεωρούσαν απειλή για τη βιωσιμότητά τους τα «second homes» (εξοχική κατοικία) αλλά και το «time sharing» (χρονομίσθωση) κάτι που απέτυχε. Το «home sharing» έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα με την τεχνολογία να παίζει καθοριστικό ρόλο στον τομέα του τουρισμού. Η Αρχή διοίκησης του τουρισμού πρέπει να καθορίσει τη νομοθεσία όπως έγινε και σε άλλες χώρες που επέβαλαν φορολογία και καθόρισαν τον αριθμό των δωματίων/κατοικιών που έχει δικαίωμα να μισθώσει σε βραχυχρόνια μίσθωση ενός ιδιοκτήτη. Επίσης πρέπει με σοβαρότητα να επιληφθούμε την κοινωνική και την οικονομική διάσταση των επιπτώσεων στους ντόπιους λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση των τιμών. Ο τουρισμός αποτελεί προτεραιότητα για μια χώρα όταν δεν αναπτύσσεται εις βάρος του τοπικού πληθυσμού και των τοπικών πόρων.