Ναι, είμαστε σε προεκλογική εκστρατεία

Συχνά πυκνά γραφόταν και λεγόταν και τώρα γράφεται και λέγεται ότι ο τάδε ή η τάδε ξεκινήσαν προεκλογική εκστρατεία για το 2028.  Για τις Προεδρικές εκλογές του 2028.  Αυτό δεν είναι αλήθεια.  Η αλήθεια είναι ότι στην Κύπρο και στην Ελλάδα τουλάχιστον, η προεκλογική εκστρατεία των επόμενων εκλογών αρχίζει την ώρα που τελειώνουν οι προηγούμενες.  

Μια παθογένεια η οποία φανερώνει πολλά από τα εγκατεστημένα κακά πλέον στο DNA του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής εξουσίας.  Ναι, είναι φυσιολογικό τα πολιτικά κόμματα και πρόσωπα να στοχεύουν στην εξουσία.  Το αναμενόμενο είναι να επιθυμούν την εξουσία για να εφαρμόσουν τα πολιτικά και κοινωνικά – οικονομικά τους προγράμματα.  

Δυστυχώς με την πάροδο του χρόνου η άνοδος στην εξουσία έγινε από τη μια αυτοσκοπός και από την άλλη μέσον διατήρησης και αύξησης της εκλογικής δύναμης.  Αυτό διαφάνηκε εδώ στη Κύπρο για μια ακόμη φορά  στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Κατά την προεκλογική εκστρατεία τα Κόμματα στόχευαν μέσον της όλης συμπεριφοράς τους, σε ένα καλό αποτέλεσμα όχι με πρώτιστο στόχο να το αξιοποιήσουν έτσι ώστε να προωθήσουν, μέσον της Βουλής τα προγράμματα τους, όσα κόμματα παρουσίασαν τέτοια φυσικά.  Και αυτό ακόμα ατόνησε συνειδητά, για να μην μπορεί ο ψηφοφόρος να τους ελέγξει μετεκλογικά.  Η κύρια, λοιπόν στόχευση των κομμάτων στις βουλευτικές εκλογές του Μάη του 2026, υπήρξε η εξασφάλιση δύναμης για να έχουν καλύτερη θέση εκκίνησης στις επερχόμενες προεδρικές του 2028.  Ένα πράγμα όπως στους αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων.  Επαναλαμβάνω ο κύριος, όχι ο μοναδικός.

Παρόλο λοιπόν ότι κάποιος θα μπορούσε να αντιτάξει και ορθά ότι για ορισμένα Κόμματα ήταν θέμα επιβίωσης, για άλλα Κόμματα θέμα επιβίωσης των ηγετών τους και για άλλα ζήτημα συγκράτησης δυνάμεων και ιστορικής δικαίωσης, η αλήθεια που περιγράφω παραμένει.  Άλλωστε πάμπολλα δημοσιεύματα, αναλύσεις, συνεντεύξεις κ.λ.π. συνέδεαν άμεσα τις Βουλευτικές του 2026 με τις προεδρικές του 2028.  Τυχαίο;  Όχι φυσικά!  Όπως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2026 συχνά, πολύ συχνά αναφέρονταν και καταγράφονταν και τα ονόματα των πιθανόν διεκδικητών της Προεδρίας της Δημοκρατίας και μάλιστα και ποια πολιτικά Κόμματα ενδεχομένως να τους στήριζαν.  Ονόματα και διευθύνσεις τα οποία επαναλαμβάνονται και σήμερα!  Μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές του Μάη.  Τυχαίο;

Τα πολιτικά Κόμματα και όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και σε πολλά άλλα Κράτη δυσκολεύονται να κρατηθούν σε θέση ισχύος ή έστω επιρροής, αν παραμείνουν αρκετό χρονικό διάστημα μακράν της εξουσίας.  Ακόμα και αυτά τα οποία έχουν μακρόχρονη ιστορία.  Τα γιατί, οι λόγοι για αυτήν την εξέλιξη πολλοί και σύνθετοι.  Έχουν αναλυθεί από πολλούς, πολλές φορές και θα αναλύονται και για πολλά ακόμα χρόνια.  Συνοπτικά να επαναλάβω τη δική μου άποψη με μια φράση:  Ο κύριος λόγος είναι ότι η πολιτική ισχύς, λόγω της ανάπτυξης του κοινωνικο – οικονομικού συστήματος, έχει μετατοπιστεί, από το πολιτικό σύστημα και πολιτικούς παράγοντες στο οικονομικό και τους οικονομικούς παράγοντες.  Απλή απόδειξη ότι χωρίς χρηματοδότες, τα πολιτικά κόμματα ή και πρόσωπα που διεκδικούν θέση εξουσίας, εξαιρετικά δύσκολο να τα καταφέρουν. Εξαίρεση αποτελούν πολιτικοί οργανισμοί οι οποίοι διαθέτουν σκληρό ιδεολογικό πυρήνα.  Και αυτοί όμως εφόσον δεν εξασφαλίσουν χρηματοδότηση συρρικνώνονται επικίνδυνα και καταλήγουν απλά να υπάρχουν.

1. Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι βρισκόμαστε σε πορεία προεκλογικής εκστρατείας με το βλέμμα κολλημένο στον Φεβράρη του2028.  

Σε πρώτη φάση είναι η εσωτερική διαδικασία επιλογής υποψηφίου και σχηματισμού ενδεχόμενων συνεργασιών.  Διαδικασία αλληλένδετη, εκτός για τα κόμματα τα οποία έχουν προαποφασίσει ότι θα κατέλθουν με κομματικό υποψήφιο.  Αυτή είναι μια θέση την οποία πάντα θεωρούσα δίκοπο μαχαίρι.  Τι εννοώ;  Από τη μια, κατά κανόνα, διευκολύνει την εσωτερική επιλογή υποψηφίου.  Φυσικά στις περιπτώσεις που ο ηγέτης του Κόμματος και δυνητικός υποψήφιος Πρόεδρος είναι ουσιαστικά αδιαμφισβήτητος.  Αν δεν ισχύει αυτή η συνθήκη τότε η διαδικασία εξελίσσεται σε δοκιμασία.  Από την άλλη όταν επιμένει δογματικά ένα Κόμμα να διεκδικεί με τον αρχηγό του, έστω και αν τα δεδομένα δεν το δικαιολογούν, τότε για να πετύχει αποτέλεσμα θα πρέπει κάποιος αντίπαλος να κάνει τραγικό λάθος.  Θα μπορούσα να παραθέσω ένα – δύο παραδείγματα της μετά το 1974 πολιτικής μας ιστορίας αλλά για την ώρα το θεωρώ αχρείαστο.

2.Η δεύτερη αλήθεια, που είναι αναμενόμενη, συνίσταται στο γεγονός ότι όλοι οι διεκδικητές της Προεδρίας, βάλλουν κατά του εκάστοτε υφιστάμενου Προέδρου.  Φυσικά αυτό δεν είναι αρκετό για να φέρει επιτυχία για διάφορους λόγους.

• Πρώτον γιατί όλοι σχεδόν πολιτικοί οργανισμοί του τόπου έχουν προϊστορία εξουσίας.
• Δεύτερον  ότι είναι δύσκολο να συντονιστούν και να το επιθυμούν, όλοι οι άλλοι υποψήφιοι κατά του ενός.
• Τρίτον  ορισμένα επιχειρήματα τα οποία κατευθύνονται προς τον ένα υποψήφιο την ίδια στιγμή κτυπούν και κάποιον άλλο για διάφορους λόγους.  Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες αλλά δεν θα τους αναφέρω.

3. Η  τρίτη αλήθεια είναι η ανάγκη όποιος διεκδικεί την Προεδρία να έχει διακριτές θέσεις σε σχέση με τους ανθυποψηφίους του και όχι απλά να τους αποδομεί.

Δεν είναι κατά την κρίση μου αρκετό να λες ότι διαφωνείς με τον Α υποψήφιο αλλά να αδυνατείς να εξηγήσεις που είναι οι διαφορές επι της ουσίας.  ΄Η απλώς να περιορίζεσαι σε λαϊκιστικές ατάκες και ανεφάρμοστες υποσχέσεις, απλά για να πεις κάτι διαφορετικό.  

Οι προεδρικές όμως δεν είναι βουλευτικές.  Αυτός ο οποίος θέλει να κυβερνήσει οφείλει να τεκμηριώνει τις προτάσεις του.  Οφείλει να παραθέτει αποδεικτικά στοιχεία ότι είναι υλοποιήσιμες. Οφείλει και ο πολίτης – ψηφοφόρος να το απαιτεί. Η τεκμηρίωση προτάσεων και θέσεων, η απόδειξη της δυνατότητας εφαρμογής μιας εξαγγελίας είναι στις μέρες μας πέραν από αναγκαίο.

4. Η τέταρτη αλήθεια είναι ότι οι συνθήκες διεξαγωγής αυτών των εκλογών οριοθετούνται από τα  ακόλουθα νέα δεδομένα.

Την πρωτοβουλία του ΓΓ του Ο.Η.Ε Αντόνιο Γκουτέρες στο κυπριακό.  Τη νέα περιφερειακή κατάσταση πραγμάτων και εξελίξεων στην Εγγύς και Μέση Ανατολή.  Τη νέα κατάσταση πραγμάτων στο παγκόσμιο σκηνικό, η οποία λόγω Προέδρου Τραμπ και των πολιτικών του αλλά και της ιδιότυπης συμπεριφοράς του, συνιστά ανατροπή της πορείας των πραγμάτων, όπως τα γνωρίζαμε για δεκαετίες.

Αποτελεί κατά συνέπεια υπαρκτό γεγονός ότι βρισκόμαστε σε προεκλογική.  Η ευχή είναι να διεξαχθεί μια προεκλογική εκστρατεία τέτοια,  η οποία θα επιτρέψει στον πολίτη να κάνει τις επιλογές του συγκρίνοντας θέσεις και όχι κατηγορίες και επιθέσεις.