Κτύπημα – ξύπνημα στο στομάχι όλων των Δημοκρατών Ευρωπαίων

Ο υπουργός Εξωτερικών της αμερικανικής υπερδύναμης επισκέφθηκε την Ελλάδα σε μία περίεργη εποχή που στα παρασκήνια συζητούνται τεράστιες παγκόσμιες γεωπολιτικές ανακατατάξεις:

Από το Ιράν μέχρι την Ουκρανία, από την Κίνα μέχρι την Ευρώπη, στην μόνιμα ταραγμένη Αφρική και με ένα Πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται αγγίζοντας πάνω στον κίνδυνο ενός μεγάλου πολέμου. Μερικές φορές νοιώθουμε, παρακολουθώντας τις δηλώσεις και τις κινήσεις του, ότι απολαμβάνει το «θέαμα» ως νέος …Νέρωνας. Μόνο που οι σημερινές εποχές δεν έχουν καμία σχέση με το 64 μ.Χ. Παίρνει αποφάσεις και τις ακυρώνει, ανακοινώνει θριάμβους που είναι τραγωδίες, αγαπά παθιασμένα τους διεφθαρμένους αυταρχικούς ηγέτες και θέλει να τους μιμηθεί και λέγεται ότι φλερτάρει ακόμα και με αναβολή των ενδιαμέσων σκηνικών.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό της φωτιάς και του τσεκουριού, ένας σοβαρός πολιτικός, ο Μάρκο Ρούμπιο προσπαθεί να σώσει ότι μπορεί, εστιαζόμενος στις παλιές στιβαρές συμμαχίες της Αμερικής, κυρίως με τη δημοκρατική Ευρώπη.

Ο Αμερικανός υπουργός πιστεύει ότι χώρες όπως η Γαλλία και η Βρετανία αντιμετωπίζουν τον άμεσο κίνδυνο, στο σύντομο μέλλον, μίας πολιτικής και πολιτιστικής καταστροφής από το απειλητικό Ισλάμ, που σαρώνει τις δύο χώρες.

Η ομιλία του ήταν κτύπημα-ξύπνημα στα στομάχι όλων των Δημοκρατών Ευρωπαίων, καθώς θεωρεί ότι περίεργα κινήματα άλωσαν την Ευρώπη ή είναι στο στάδιο της άλωσης εκ των έσω. Το κίνημα Woke και η σύμπραξη του με τις τρομοκρατικές ομάδες του Ισλάμ, οδηγεί σε τεράστιες ανατροπές, πιστεύουν οι δυνάμεις που ακολουθούν τον Μάρκο Ρούμπιο.

Η επιλογή της Ελλάδας δεν ήταν τυχαία. Πέραν της συμμετοχής του στον 6ο Στρατηγικό Διάλογο είχε την ευκαιρία για μία σοβαρή συζήτηση με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, σε πολύ προσωπικό επίπεδο, στον οποίο εξέφρασε τους φόβους του, όπως τους περιέγραψε στην ιστορική ομιλία του. Είναι πολλοί αυτοί στην Αμερική που πιστεύουν ότι ο Μάρκο Ρούμπιο θα είναι ο εκλεκτός τους στις επόμενες προεδρικές εκλογές στη βάση του μανιφέστου του, όπως αυτό παρουσιάστηκε στην Πνύκα.

Ο πόλεμος με το Ισλάμ είναι πάνω απ’ όλα πολιτιστικός καθώς επιχειρείται και αλλοίωση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Τα λάθη πρώτα της Βρετανίας και μετά της Γαλλίας και της Γερμανίας που δεν αντιμετώπισαν την παράνομη μετανάστευση, τα ακολούθησαν λίγο-πολύ και άλλες χώρες. Φτάνει να κοιτάξει κανείς γύρω του. Φυσικά δεν μιλάμε για τους άμοιρους κατατρεγμένους ανθρώπους, αλλά για τα εκατομμύρια στρατευμένων τρομοκρατών, που κατέκλυσαν τις ευρωπαϊκές χώρες.

Οι σοβαρές δυνάμεις της Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι θα χρειαστούν χώρες όπως η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Κύπρος, οι οποίες φυλάνε τις δυτικές Θερμοπύλες στη Μεσόγειο. Και αυτός είναι ο λόγος που βιάζονται να ενδυναμώσουν τις στρατηγικές και στρατιωτικές συμμαχίες που κτίστηκαν αθόρυβα για να λειτουργήσουν και ως αναχώματα γι’ αυτό που πιστεύουν ότι θα ακολουθήσει: Και αναφέρονται στην ισλαμική λαίλαπα.

Ο Μάρκο Ρούμπιο, που θεωρείται ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της αρχιτεκτονικής που δημιούργησε ο πρώην γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ στην Ανατολική Μεσόγειο, επιθυμεί να γίνει πιο ισχυρή η γραμμή από το Τελ Αβίβ μέχρι την Αθήνα μέσω της Κύπρου, ώστε να μην σπάσει ποτέ. Θα βοηθήσει να γίνει δεκτός από τον Πρόεδρο Τραμπ ο κατάλογος με τα ελληνικά αιτήματα για την προμήθεια του καλύτερου αμερικανικού πολεμικού υλικού, διότι θεωρεί πως έτσι ενισχύεται η άμυνα του δυτικού κόσμου.

Θα ακολουθήσουν εξελίξεις με την επιστροφή του στην Ουάσιγκτον, η οποία «βράζει» κυριολεκτικά με τις αντιπαραθέσεις των Ρεπουμπλικάνων με τους Δημοκρατικούς και εν μέσω της τρικυμίας που προκαλούν οι λάθος αποφάσεις του Ντόναλντ Τραμπ.

Το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης της Κύπρου με την Ελλάδα θα προχωρήσει επειδή εξυπηρετεί και τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα. Και η συμμαχία των 3+1, του Ισραήλ της Κύπρου, της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών θα ενδυναμωθεί διότι και αυτή εντάχθηκε στο πλαίσιο της φιλοσοφίας του Μάρκο Ρούμπιο, όπως εκφράστηκε στην Πνύκα.

Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ θα μπορούσε να είναι ο διάδοχος του Προέδρου Τραμπ. Μεταξύ του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς και του Μάρκο Ρούμπιο, η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων θα προτιμήσει τον δεύτερο…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Εκπλήσσει ευχάριστα τους συνομιλητές του ο Αμερικανός Πρέσβης στη Λευκωσία. Οι τοποθετήσεις του, τις πλείστες φορές, φαίνεται να ξεφεύγουν των αμερικανικών παραδοσιακών θέσεων. Η φιλοδυτική πολιτική του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη αναγνωρίζεται στην Ουάσιγκτον και φαίνεται ότι η επιμονή του για την ισχυρή στρατηγική θέση της Μεγαλονήσου έπεισε και τους πιο δύσπιστους στην αμερικανική πρωτεύουσα: ότι πρέπει να την χρησιμοποιήσουν… Μερικοί ενοχλούνται με τη φράση ότι η Κύπρος θεωρείται (και είναι) «ένα αβύθιστο αεροπλανοφόρο». Μα πρόκειται για μία μεγάλη αλήθεια. Αυτή τη στρατηγική της θέση έχει πληρώσει βαρύτατα λόγω της αρρωστημένης θεώρησης του Χένρι Κίσινγκερ ότι ο Μακάριος (δήθεν) θα τη χάριζε στην τότε Σοβιετική Ένωση.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2: Κατέρρευσαν εντελώς με απρόσμενο τρόπο, τουλάχιστον για τώρα, οι προεδρικές φιλοδοξίες της κ. Αννίτας Δημητρίου. Μετά από ένα οργιώδες παρασκήνιο, στο οποίο συμμετείχαν εξωθεσμικοί παράγοντες -και αυτό είναι απαράδεκτο- η πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) ανακοίνωσε την απόσυρση της από την κούρσα για το προεδρικό χρίσμα του κόμματος της κυπριακής Δεξιάς.

Ομολογώ ότι δεν της το είχα της κ. Δημητρίου. Έδειξε μεγάλη μαγκιά αν και η αλήθεια είναι ότι δέχθηκε ισχυρές πιέσεις και τελικά λύγισε. Βέβαια, είναι πολύ νέα, έχει χρόνο μπροστά της και με τη δεύτερη θητεία της στην Προεδρία της Βουλής θα μεστωθεί πολιτικά και θα αποκτήσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες που δεν έχει ακόμα.

Απ’ εκεί και πέρα, πέρασε το «γινάτι» του Αβέρωφ Νεοφύτου ο οποίος θα αντιμετωπίσει τον Γιώργο Παμπορίδη, ίσως και άλλους που έχουν προεδρικές φιλοδοξίες.

Τούτων λεχθέντων, δεν μπορεί κάποιος που σέβεται τον εαυτό του να μην τονίσει την επιρροή αυτών των εξωθεσμικών παραγόντων που δρουν μέσα στον ΔΗΣΥ. Ευθύνονται όλοι, όχι μόνο η κ. Δημητρίου, η οποία επέτρεψε -αν δεν επιδίωξε- τη βοήθεια αυτών των παραγόντων για να επικρατήσει ως η υποψήφια του κόμματος.

Δυστυχώς, αποκτήσαμε στην Κύπρο τις αρρώστιες του διεφθαρμένου πολιτικού και κομματικού συστήματος της Ελλάδας. Στη «Μητέρα Πατρίδα» ο κάθε ολιγάρχης έχει και τον δικό του κομματάρχη. Ευτυχώς, στο νησί μας, δεν είναι όλοι οι ιδιοκτήτες Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) όπως αυτούς που αναμείχθηκαν στο προεδρικό παιγνίδι του ΔΗΣΥ

Το κόμμα της Δεξιάς πρέπει να ξαναβρεί τον βηματισμό του. Και σίγουρα πρέπει να αλλάξει πολιτική σε ότι αφορά τη λύση του Κυπριακού. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημά του. Το κόμμα του Γλαύκου Κληρίδη και του συνθήματος «την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω», έφτασε να υποστηρίζει μία λύση που οδηγεί την Κύπρο μας στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας…