Λευκωσία και Αθήνα βγήκαν κερδισμένες στις σχέσεις με Κάιρο

Μας είχαν «τρελάνει» κυριολεκτικά για τη Συμφωνία της Μέκκας και τις επιπτώσεις της στην Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και το παντοδύναμο Ισραήλ.

Είχαν ισχυριστεί ότι η Αίγυπτος θα εγκατέλειπε την Αθήνα και τη Λευκωσία και θα συντασσόταν με την κατοχική Τουρκία. Ο ίδιος, ο ισλαμιστής Ταγίπ Ερντογάν υποστήριζε με το γνωστό πομπώδες ύφος ότι το Κάιρο είχε συμφωνήσει να ενταχθεί στην ανάρμοστη τριάδα, που αποτελούν η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία, η οποία ταπεινώθηκε την Πέμπτη από τους Χούθι της Υεμένης χωρίς οι Τούρκοι και οι Πακιστανοί να τρέξουν να την βοηθήσουν.

Τι ειρωνεία… Η βασική υποστήριξη του βασιλείου του Ριάντ προέρχεται από τους ελληνικούς Πάτριοτ και μόνο. Όλα τα υπόλοιπα ήταν μία ακόμα μούφα του Ερντογάν, τον οποίο δυστυχώς πιστεύουν και βγάζουν λάδι οι «ερντογολάγνοι» στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Αν μη τι άλλο, ο αλ Σίσι της Αιγύπτου απέδειξε ότι η συμμαχία του με την Ελλάδα και την Κύπρο είναι κτισμένη σε πολύ γερά θεμέλια και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ο Κύπριος Πρόεδρος δεν φοβήθηκαν το μπούλιγκ του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, αλλά -και το κυριότερο- ούτε των ελληνόφωνων οπαδών του, οι οποίοι με ψευδοδικαιολογία τους άμοιρους Παλαιστίνιους απαιτούν να σπάσει η συμμαχία με το εβραϊκό κράτος.

Η Ελλάδα και η Κύπρος αποφάσισαν να ενδυναμώσουν περισσότερο τις στρατηγικές και τις στρατιωτικές σχέσεις με το Ισραήλ όχι επειδή «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Αλλά με τα νέα δεδομένα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή απαιτούνται ισχυρές συμμαχίες. Ποιους θα επέλεγαν; Την Τουρκία και το Πακιστάν; Ή τους Άραβες που δεν έχουν καμία μπέσα και οι οποίοι είναι μέρα και προσπαθούν να σε πείσουν πως είναι βαθιά μεσάνυχτα;

Ειδικά η Κύπρος, βρίσκεται μόνη σε ένα υπερισλαμικό περιβάλλον και με το 37% του εδάφους της υπό κατοχή. Λογικά, ουδείς αναμένει ότι το Ισραήλ θα τρέξει να την βοηθήσει εάν δεχθεί νέα επίθεση από τους Αττίλες. Όμως, υπάρχει λογική στη Μέση Ανατολή; Και σε μία στιγμή κατά την οποία το εβραϊκό κράτος απειλείται στα ίσα και δημόσια και με τον πιο επίσημο τρόπο από την Τουρκία; Η Αθήνα και η Λευκωσία έκαναν μία επιλογή, η οποία τους βγαίνει μέχρι της στιγμής.

Όπως ανέφερα και σε προηγούμενα κείμενα μου, το Ισραήλ καταγράφει τους εχθρούς και τους φίλους του, και είναι αποφασισμένο να συγκρουστεί με όποιον επιβουλεύεται την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του. Ο σημερινός Πρωθυπουργός που βάλλεται από παντού έχει δηλώσει επίσημα ότι οι τουρκικές δυνάμεις στη Συρία αποτελούν κίνδυνο-«θάνατο» για το εβραϊκό κράτος. Θα μπορούσε στο σύντομο μέλλον να ανακοινώσει και να τονίσει το ίδιο και για τις τουρκικές δυνάμεις που κατέχουν το ένα τρίτο και πλέον τη Μεγαλόνησο. Σε μία τέτοια περίπτωση θα ισχύουν και για τους Τούρκους στην Κύπρο όσα υποστηρίζει και φωνάζει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου για τις τουρκικές δυνάμεις στη Συρία.

Είναι κάτι που δεν μπορούμε να το διακρίνουμε τώρα δια γυμνού οφθαλμού. Εννοώ την παράνομη παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο, ως μίας εχθρικής δύναμης που θα μπορούσε να επιτεθεί στο Ισραήλ. Μιλούμε για απρόβλεπτες καταστάσεις και αστάθμητους παράγοντες.

Επιστρέφοντας στην πρόσφατη τριμερή σύνοδο των ηγετών της Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Κύπρου, η εικόνα και γενικά τα συμπεράσματα κινούνται στη σφαίρα του θετικού και του επιθυμητού. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει δώσει ήδη την ευλογία της στην στρατιωτική συνεργασία της Αθήνας και του Τελ Αβίβ, και την θεωρεί ότι υπηρετεί και τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Την ίδια στιγμή δεν πρέπει να ξεχνάμε τη στενή φιλική σχέση -τουλάχιστον έτσι παρουσιάζεται- μεταξύ του Ερντογάν και του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Είναι όμως αληθινή αυτή η πολυδιαφημισμένη σχέση ή «ψεύτικη» όπως όλες οι «φιλίες» του Αμερικανού Πλανητάρχη με ξένους ηγέτες.

Διότι, όντως, έκανε μεγάλες χάρες στον Ερντογάν, αλλά άρχισε ξανά να επιβάλλει μέτρα στον τουρκικό τραπεζικό τομέα. Οι νέες κυρώσεις εναντίον του Ιράν μπορεί να «ξαναπιάσουν» στην αμερικανική μέγγενη την Τουρκία. Ο Τούρκος ισλαμιστής πρόεδρος δεν φημίζεται για την ψυχραιμία του. Όσο και αν προσπαθεί να τον καλμάρει ο Αμερικανός ατζέντης Τομ Μπάρακ, που υπηρετεί ως ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα, ο Ερντογάν θα εκραγεί. Ήδη έχει καταλάβει ότι οι ακροδεξιές δυνάμεις μέσα στο κίνημα MAGA είναι ισχυρές και επηρεάζουν τον κ. Τραμπ.

Με τα σημερινά δεδομένα ο Τούρκος Πρόεδρος δεν έχει καταφέρει να σπάσει τους δεσμούς της Αιγύπτου με την Ελλάδα και την Κύπρο. Τα συμφέροντα του αλ Σίσι αποδεικνύονται πιο μεγάλα και ισχυρά από αυτά με την Τουρκία. Το γεγονός ότι οι δύο χώρες είναι κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) είναι πιο ισχυρό από μία έωλη και επικίνδυνη σχέση με τη χώρα του Αττίλα. Θα ξεχάσει ο αλ Σίσι ότι οι Τούρκοι μέχρι πρόσφατα προσπαθούσαν να τον ανατρέψουν; Δεν γνωρίζει ότι η επίθεση φιλίας του Ερντογάν προς τον Αιγύπτιο Πρόεδρο έγινε απλά και μόνο για να τον αναγκάσει να κόψει τους δεσμούς του με τις δύο χριστιανικές χώρες;

Αλλά υπάρχει και μία άλλη διάσταση. Η Κύπρος συμφώνησε ήδη να πωλήσει το φυσικό της αέριο στην Αίγυπτο, η οποία το χρειάζεται τόσο πολύ, που είναι μία απόφαση ζωής ή θανάτου.

Οι πολιτικές ηγεσίες στην Ελλάδα και την Κύπρο έπαιξαν ένα διπλωματικό παιγνίδι υψηλού επιπέδου και βγήκαν κερδισμένες. Και ας φωνάζουν, και ας ωρύονται οι ελληνόφωνοι «οπαδοί» του Ερντογάν. Μα δεν έχουν κουκούτσι μυαλό; Πως δεν καταλαβαίνουν ότι η απαίτηση τους για διακοπή των σχέσεων με το Ισραήλ εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Κάποιος πρέπει να βοηθήσει την πρόεδρο της κυπριακής Βουλής για να μην ρεζιλευτεί διότι προς τα εκεί οδεύει. Οι αποφάσεις της ενδέχεται να είναι καταστροφικές και για την ίδια, και για το κόμμα της -που ολίγον μας ενδιαφέρει- αλλά και για την Κύπρο, που είναι το μείζον και το κυριότερο. Της έβαλαν στο μυαλό ότι μπορεί να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας…  οι θέσεις της για το Κυπριακό αποτελούν τραγική συνταγή για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Είναι χειρότερες και από το σχέδιο Ανάν, που έχει χαρακτηριστεί φιλοτουρκικό. Η αποδοχή του έθετε την Κύπρο κάτω από τη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Άλλο η πλάκα, λοιπόν, και άλλο η πραγματικότητα, που για την ίδια είναι αμείλικτη.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Καλό ταξίδι στον Βάσο Φτωχόπουλο. Είναι μεγάλη υπόθεση για ένα οποιοδήποτε άνθρωπο να έχει αρχές και να μην τις εγκαταλείπει μέχρι το θάνατο. Αυτός ήταν, και γι’ αυτό αντιμετωπίστηκε η αποχώρησή του με βαθύτατη θλίψη και στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙΙ: Είναι γνωστό ότι στην Κύπρο και την Ελλάδα έχουμε πολλούς ψεκασμένους. Δηλώνουν γριβικοί, χουντικοί, αλλά και μακαριακοί, φιλορώσοι και αντιαμερικάνοι. Τσακώνονται στο διαδίκτυο για την αφήγηση του Αμερικανού επιτετραμμένου στην Άγκυρα, που αφορά το λόγο για τον οποίο δεν έδωσε την επιστολή του τότε Προέδρου των ΗΠΑ στον Μπουλέντ Ετσεβίτ, τα ξημερώματα της «μαύρης», για την Κύπρο, 20ης Ιουλίου 1974. Προσπαθούν απεγνωσμένα να διαψεύσουν ένα άνθρωπο που έζησε τα γεγονότα, «ιστορικοί» του διαδικτύου, που ήταν …αγέννητοι κατά την τουρκική εισβολή. Πρέπει να διαβάσετε την συγκλονιστική ένορκη αφήγηση του, που δεν αμφισβήτησε ούτε ο Κίσινγκερ. Θα μείνετε άφωνοι.