Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1960, πριν δηλαδή 66 χρόνια,  όπως μας υπενθυμίζει σε ανάρτησή της η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της χώρας μας στη Νέα Υόρκη, η  Κυπριακή Δημοκρατία έλαβε τη θέση της στη διεθνή κοινότητα, εντασσόμενη στα Ηνωμένα Έθνη μετά την υιοθέτηση του ψηφίσματος 1489 (XV) της Γενικής Συνέλευσης.

Στο σύντομο φιλμάκι, που περιλαμβάνεται στην ανάρτηση, παρουσιάζεται η κυπριακή αντιπροσωπεία υπό τον Ζήνωνα Ρωσσίδη, να εισέρχεται στην αίθουσα της Ολομέλειας και να γίνεται δεκτή με χειροκροτήματα. Η αντιπροσωπεία πήρε τη θέση της στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης και ταυτόχρονα «από εκείνη τη στιγμή άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο: η Κύπρος ανέλαβε τον ρόλο της ως κυρίαρχο κράτος-μέλος και αγκάλιασε το πολυμερές σύστημα που αποτελεί τον πυρήνα των Ηνωμένων Εθνών».

Εκείνο το ψήφισμα, το 1489 (XV) της Γενικής Συνέλευσης, όπως  και 186/64 του Συμβουλίου Ασφαλείας,  που θωράκισε το κράτος για να αντέξει τις υπονομεύσεις, τις επιθέσεις για διάλυσή του, συνιστούν καθοριστικές αποφάσεις για την πορεία του νησιού. Τότε αυτό δεν γινόταν αντιληπτό από όλους. Είναι, όμως, σαφές πως μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η ανάγκη για επιβίωση σε αυτό τον τόπο έφερε ανατροπές. Διαφορετικά αντιμετωπίσθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία.

Πρωταγωνιστής της 20ης Σεπτεμβρίου 1960 ήταν ο Ζήνωνας Ρωσσίδης, ο μακροβιότερος Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη. Ο Ζήνων Ρωσσίδης, εμβληματική προσωπικότητα, έζησε τις πιο κρίσιμες φάσεις της Κύπρου, κυρίως το 1963-1964 και το 1974, δίνοντας μάχες στο πεδίο των Ηνωμένων Εθνών. Ρόλο είχε διαδραματίσει και στην περίοδο πριν την ανεξαρτησία. Σημειώνεται ότι, μεταξύ άλλων, στις διαπραγματεύσεις για τις Βάσεις, την έκταση και τη λειτουργία τους, πριν από την εφαρμογή των Συμφωνιών, η εμπλοκή του κρίνεται ως καθοριστικής σημασίας. Σε εκείνες τις διαπραγματεύσεις, όπως αναφέρει ο καθηγητής και νομικός Αχιλλέας Κ. Αιμιλιανίδης στο βιβλίο του «Ένα μακρόσυρτο παιχνίδι σκακιού – Οι απόρρητες διαπραγματεύσεις για τις βρετανικές βάσεις (1959-1960)», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Hippasus, νικητές βγήκαν ο Μακάριος και ο Ζήνωνας Ρωσσίδης. Τα εύσημα και στον αντιπρόεδρο  Κουτσιούκ, ο οποίος στήριξε μέχρι τέλους τις κυπριακές θέσεις και διεκδικήσεις, παρά τις πιέσεις που είχε δεχθεί από την Άγκυρα.

Αυτά ως παρένθεση, με αφορμή και τις αναφορές στον τότε, πριν 66 χρόνια, πρωταγωνιστή στην  έδρα των Ηνωμένων Εθνών. Σε αυτή την πορεία, τα πέτρινα χρόνια ήταν περισσότερα, όπως και οι ανηφορικές πορείες.  Υπήρξαν και υπάρχουν, βέβαια, τα καλά, τα ελπιδοφόρα.

Τα τελευταία χρόνια η Κυπριακή Δημοκρατία αξιοποιεί τη γεωστρατηγική της θέση, τις συγκυρίες, την ιδιότητά της ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να έχει αναβαθμισμένο ρόλο. Κι αυτό το καταφέρνει, όπως επιβεβαιώνεται και από τις εξελίξεις.

Η στρατηγική της Λευκωσίας έχει ως μεγάλο στόχο, ο ρόλος της να λειτουργήσει υπέρ των επιδιώξεων της στο εθνικό ζήτημα.  Ο αναβαθμισμένος ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας πρωτίστως πρέπει να συνδέεται με το περιεχόμενο μιας συμφωνίας στο Κυπριακό. Από τη στιγμή κατά την οποία επιδιώκει να έχει σταθεροποιητικό ρόλο στην περιοχή, τούτο θα πρέπει να αντανακλάται και στο περιεχόμενο μιας συμφωνίας στο Κυπριακό.

Ως εκ τούτου, στη δομή και λειτουργία του κράτος, δεν πρέπει να υπάρχουν αποσταθεροποιητικά στοιχεία, στρεβλώσεις και αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις. Αυτός θεωρούμε είναι και ο μόνιμος στόχος, για να μπορεί να έχει μέλλον και προοπτική η χώρα. Αυτά πρέπει να  αναφέρονται καθώς υπάρχει μια τάση σε μια μερίδα του πολιτικού προσωπικού, που θεωρεί πως η μόνη οδός είναι αυτή της προσαρμογής στα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής. Αυτό, όμως, είναι συνταγή μη λύσης και διαιώνισης μιας αποσταθεροποιητική κατάστασης, που ευνοεί τους τρίτους κι όχι εμάς.