Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Το καλοκαίρι ήταν φέτος σκληρό! Έντονες οι εκφράσεις της κλιματικής κρίσης, απρόβλεπτα ψηλές θερμοκρασίες, πολυήμερες πυραγιές, εκατοντάδες θάνατοι, χιλιάδες όσοι ξεσπιτώθηκαν! Οι πιο άτυχοι δεν θα μπορούν να επιστρέψουν σύντομα. Όπου ήρθε εξ ουρανού σύμμαχος, έντονες βροχοπτώσεις, βοήθησε στην προσπάθεια των πυροσβεστών. Αρκετές χώρες έστειλαν πτητικά μέσα και πυροσβέστες για να σωθούν οι άνθρωποι, τα δάση και οι οικισμοί, η χλωρίδα και η πανίδα. Αλληλεγγύη και συμπαράσταση…
Για τους σεισμούς, τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Το κακό έρχεται, απρόβλεπτα κι απροειδοποίητα, οποιαδήποτε ώρα και χρειάζεται λιγότερο από ένα λεπτό για την καταστροφή. Ύστερα ακούμε αριθμούς, συχνά εκφρασμένους με αβεβαιότητα, να μετρούν τις ανθρώπινες απώλειες και το εκτιμώμενο οικονομικό κόστος. Κι όταν προκειμένου για ανθρώπους που χάθηκαν γίνεται αναφορά σε “περίπου…” ή “περισσότερους από…” υπογραμμίζεται η τραγικότητα της κατάστασης. Τρεις ισχυρότατοι σεισμοί κτύπησαν τη Βενεζουέλα , την Κολομβία και την Ινδονησία. Ισοπεδώθηκαν πόλεις και χωριά θάβοντας χιλιάδες ανθρώπους στα ερείπια. Πολλοί οι αγνοούμενοι με τα ονόματά τους να μεταφέρονται, μέρα με τη μέρα, στον κατάλογο των νεκρών. Ο ΟΗΕ και η ΕΕ έστειλαν βοήθεια, πολλές χώρες εξάγγειλαν τη δική τους συμβολή, γενναιόδωρες και οι ΗΠΑ. Εθελοντές έσπευσαν πάλι από πολλές χώρες για να συνδράμουν στην απέλπιδα προσπάθεια αναζήτησης ζωντανών στα ερείπια. Αλληλεγγύη και συμπαράσταση…
Μετά την κάθε τραγωδία και την άμεση διαχείριση των συνεπειών της, γίνεται απολογισμός για τις ευθύνες της Πολιτείας, τις πολεοδομικές και κατασκευαστικές πτυχές, τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία αλλά και την επάρκειά της. Συχνά διαπιστώνεται η ανεπάρκεια ετοιμότητας. Τώρα πια, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να μειωθεί η έκταση μιας επόμενης τραγωδίας. Είναι και μια ευκαιρία για πολλές άλλες χώρες – τώρα θεατές και συμπαραστάτες – να αξιολογήσουν περισσότερο υπέυθυνα τα του οίκου τους. Για κάποιες μπορεί αργότερα να αποδειχθεί πως ήταν η τελευταία ευκαιρία…
Αλλάζουμε γεωγραφικές συντεταγμένες: Κραυγαλέα η αντίφαση και συλλογική η ευθύνη για τη συνωμοσία σιωπής σε σχέση με τα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, τη Γάζα και τον Λίβανο… Οι ισραηλινές δυνάμεις “άμυνας” συνεχίζουν να σκοτώνουν αμάχους, να καταστρέφουν τα σπίτια τους, να αχρηστεύουν τα αντίσκηνα και τα παραπήγματα στα οποία κατέφυγαν στην εξέλιξη μιας διαρκούσας γενοκτονίας. Ωσάν να μην έφταναν οι δεκάδες χιλιάδες άμαχοι που δολοφονήθηκαν στη διάρκεια των τελευταίων τριών σχεδόν χρόνων. Έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει δεκαοκτώ χιλιάδες παιδιά νεκρά – οι δώδεκα χιλιάδες κάτω των δώδεκα χρόνων – και τρεις χιλιάδες ακρωτηριασμένα… Έποικοι βιαιοπραγούν και σκοτώνουν Παλαιστινίους αμάχους στη Δυτική Όχθη. Ιδιαίτερα “γενναιόδωρες” οι ΗΠΑ έδωσαν 22 δισεκατομμύρια δολάρια για τις δολοφονικές πολεμικές επιχειρήσεις του Ισραήλ! Στον νότιο Λίβανο ο ισραηλινός στρατός καίει δασικές εκτάσεις, ελαιώνες και γεωργικές καλλιέργειες. Τα κυπριακά ΜΜΕ σπεύδουν να προβάλουν με ευγνωμοσύνη τη βοήθεια του Ισραήλ για να σωθούν οι κυπριακές παπουτσοσυκιές…
Ο υπουργός εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ ήταν σαφής: “Nα σκοτώνουμε 30-40 Παλαιστίνιους στη Γάζα κάθε βράδυ. Δεν είναι καν άνθρωποι”. Δολοφονική παράνοια! Πώς μπορεί μια κυβέρνηση με ένα τέτοιο εν ενεργεία υπουργό να εκπροσωπείται ανενόχλητα σε δημοκρατικές χώρες και διεθνείς οργανισμούς για την ειρήνη;
Στον απόηχο δηλώσεων του Νετανιάχου πως “η πλήρης κατάληψη της Γάζας είναι ο μόνος τρόπος ώστε να μην αποτελεί απειλή για το Ισραήλ”, εκδιώκεται από συνεδρία της Κνεσέτ βουλευτής που χαρακτήρισε γενοκτονία ό,τι γίνεται στη Γάζα. Στρατεύσιμοι (και των δυο φύλων) διαδηλώνουν την άρνησή τους να υπηρετήσουν σε ένα στρατό γενοκτονίας. Oμάδες ραβίνων καταγγέλλουν τη βία ενάντια στους Παλαιστίνιους. Ισραηλινοί ακτιβιστές στη Δυτική Όχθη προσπαθούν να προωθήσουν τρόφιμα σε αποκλεισμένους Παλαιστίνιους. O Gideon Levy έγραψε (Haaretz, 9 Αυγούστου) πως μια ομάδα εφήβων επισκέφτηκε το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν με συνθήματα για απελευθέρωση της Παλαιστίνης και διερωτήθηκε: “Θα πρέπει να κατηγορηθούν αυτοί οι νέοι ή, πιο σωστά, οι ακρότητες που καταδίκασαν, στη σκιά των μαθημάτων από το Ολοκαύτωμα;“. Αλληλεγγύη και συμπαράσταση εκφράζεται από λίγες μόνο χώρες αλλά εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες διεθνώς…
Θα περάσουν χρόνια και με την απόσταση “πολιτικής και διπλωματικής ασφάλειας” κάποιοι θα το ξανασκεφτούν και θα αναγνωρίσουν τη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Μπορεί, μέχρι τότε, η ΕΕ να έχει ανασκοπήσει, όπως υποσχέθηκε, τις σχέσεις με το Ισραήλ. Όμως η ευθύνη όσων σωπαίνουν, ιδιαίτερα όσων είναι οι ίδιοι υπό κατοχή κι αναζητούν τη διεθνή αλληλεγγύη για ελευθερία και δικαιοσύνη, ποτέ δεν θα ξεπλυθούν…
