Τί θέλει η Κύπρος από τον Πομπέο, οέο;

 

Καλά, την αναφορά περί «free countries» ας μην την σχολιάσουμε. Φαίνεται πως μετά από 45 χρόνια κατοχής, η εισβολή άρχισε να ξεθωριάζει. Όσον αφορά στα περί «free markets» όμως, η αναφορά σηκώνει συζήτηση. Κατ’ αρχάς, μπορεί να διαλαλούμε ανά την υφήλιο πως είμαστε μία ανοικτή οικονομία, φιλική προς τις επιχειρήσεις και τους επενδυτές αλλά η πραγματική εικόνα μάλλον διαφέρει σημαντικά. Ας μην ξεχνάμε πως μέχρι πριν από μερικά χρόνια ακούγαμε για ξένους επενδυτές και βγάζαμε σπυράκια. Η γραφειοκρατία και οι δαιδαλώδεις διαδικασίες ταλαιπωρούν ακόμα τους επενδυτές, ξένους και ντόπιους. 

 

Όμως, η αναφορά του Μ. Πομπέο περί χώρας με ελεύθερη αγορά και οικονομία σηκώνει πολύ μεγαλύτερη συζήτηση. Επειδή ακριβώς προέρχεται από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, που εκτός από το ότι είναι η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη παγκοσμίως, κρατά και τα κλειδιά για το μέλλον της κυπριακής οικονομίας. Και δεν υπερβάλλουμε. Αρκεί να υπενθυμίσουμε με ποιο τρόπο έκλεισε η FBME, ή για τα μάτια ποιων έγιναν πολύ πιο αυστηρές οι διαδικασίες για λογαριασμούς shell εταιρειών. 

 

Αλήθεια, τι θα συμβεί αν οι ανταποκρίτριες τράπεζες των κυπριακών για συναλλαγές σε δολάριο, διακόψουν τη γραμμή συνεργασίας; Ουσιαστικά, το μικρό κυπριακό τραπεζικό σύστημα θα αποκλειστεί από τον υπόλοιπο κόσμο και θα καταρρεύσει. Και όπως ξέρουμε, οι μεγάλες τράπεζες, που λειτουργούν ως ανταποκρίτριες κυπριακών, είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού, άνετα. Είναι γι’ αυτό, άλλωστε, που οι εμπλεκόμενοι φορείς ξεκίνησαν εδώ και μήνες επικοινωνιακή εκστρατεία για προώθηση και παρουσίαση του κυπριακού χρηματο-πιστωτικού συστήματος και των αλλαγών που επήλθαν τα τελευταία χρόνια. Ένα εγχείρημα ιδιαίτερα δύσκολο, διότι άλλο να πείσεις ότι το τραπεζικό σύστημα έχει αλλάξει κι άλλο να πειστεί ένας τραπεζικός κολοσσός να αυξήσει το ρίσκο του δημιουργώντας έκθεση σε μία αγορά περιορισμένου μεγέθους και προοπτικών. Ακόμα κι αν την επόμενη μέρα κλείσουμε όλους τους ξένους λογαριασμούς στις κυπριακές τράπεζες, δεν σημαίνει πως οι Αμερικανοί θα έρθουν τρέχοντας στο νησί. Χρειάζεται κάτι περισσότερο για να πεισθούν: πολιτική επιρροή. Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και κυρίως στην κυπριακή ΑΟΖ, ειδικά μετά την εμπλοκή της ExxonMobil, αποτελούν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να εκμεταλλευτούμε, ενδεχομένως για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, ένα στρατηγικό πλεονέκτημα. Αυτό των υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ. Προφανώς οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρθηκαν ξαφνικά για την περιοχή από την καλή τους την καρδιά, αλλά επειδή βλέπουν πως αρχίζει να δημιουργείται ένας νέος ενεργειακός διάδρομος προς την ΕΕ και θέλουν να έχουν λόγο στις εξελίξεις. Και βέβαια λόγω των τεταμένων σχέσεων με την Τουρκία, η οποία φλερτάρει όλο και περισσότερο με τη Μόσχα. 

 

Αυτήν την ανάγκη των ΗΠΑ για ρόλο και λόγο στην περιοχή θα πρέπει να εκμεταλλευτεί ποικιλοτρόπως η Κυπριακή Δημοκρατία. Ένας τρόπος είναι ζητώντας περισσότερες αμερικανικές τράπεζες να συνεργάζονται με κυπριακές για διεκπεραίωση συναλλαγών και όχι μόνο. Γιατί όχι, να ζητήσουμε και την κάθοδο κάποιας μεγάλης αμερικανικής τράπεζας στο νησί. Υπερηφανευόμαστε πως αποτελούμε κέντρο παροχής υπηρεσιών και regional head quartering αλλά δεν διαθέτουμε ούτε μία μεγάλη διεθνή τράπεζα παρούσα στο νησί. Υπάρχει τώρα μία χρυσή ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε τον σημαίνοντα ρόλο της χώρας στην περιοχή και να δημιουργήσουμε παράπλευρα οφέλη άμεσα, για ολόκληρη την οικονομία. 

 

Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο όμως, χρειάζεται συντονισμός, οργάνωση και λεπτοί χειρισμοί. Έχουμε για πρώτη φορά την ευκαιρία να μας ακούσουν ως κάποιους που η άποψη και τα θέλω τους έχουν σημασία, κι αυτό δεν πρέπει να περάσει ανεκμετάλλευτο.