Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Λίγο παρωχημένο, λίγο ξεπερασμένο, λίγο ντεμοντέ είναι το σημερινό μοντέλο τραπεζικής εξυπηρέτησης. Η digital εποχή στις τράπεζες είναι γεγονός και αφορά ένα επενδυτικό πλάνο που έχει ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζει. Η μετάβαση σε μία νέα ψηφιακή εποχή αποτελεί την κύρια στρατηγική προτεραιότητα ενός κλάδου, που βλέπει τις εξελίξεις να προηγούνται της εποχής. Και να φανταστεί κανείς ότι πριν μερικά χρόνια, κάποια από τα διευθυντικά στελέχη των τραπεζών δουλεύανε ακόμη με χαρτί και μολύβι και «φοβόντουσαν» να βάλουν τον υπολογιστή ως βασικό κομμάτι της καθημερινότητας τους. Μέχρι πριν μερικά χρόνια κάποιοι στις τράπεζες χρησιμοποιούσαν το φαξ για να σου στείλουν ένα έγγραφο. Στην σημερινή εποχή οι νεότεροι μπορεί να έχουν ακουστά το φαξ αλλά θα πρέπει να ρωτήσουν για να μάθουν πως χρησιμοποιείται.
Ένα είδος τεχνολογίας προς εξαφάνιση που μεσουρανούσε τις προηγούμενες δεκαετίες. Σήμερα ευτυχώς δεν υπάρχουν σε κανένα επίπεδο τραπεζικοί υπάλληλοι ή στελέχη που να μην είναι χρήστες της τεχνολογίας και όλα να γίνονται με το πάτημα ενός κουμπιού. Έχει αλλάξει όλη η προσέγγιση, η φιλοσοφία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι με τον ψηφιακό μετασχηματισμό ασχολούνται οι ίδιοι οι πρόεδροι των τραπεζών. Αυτό που έχει αποδειχθεί μέχρι τώρα είναι ότι η εποχή του καταστήματος, περνάει σε μια άλλη εποχή.
Δεν είναι τυχαίο ότι αν μπει σήμερα κάποιος σ’ ένα κατάστημα θα δει ηλικιωμένους να περιμένουν στην ουρά των ταμείων ή αλλοδαπούς που θα ήθελαν να ανοίξουν λογαριασμό ή να κάνουν μια πράξη. Σίγουρα δεν θα δει κάποιος σ’ ένα τραπεζικό κατάστημα νέους ανθρώπους που είναι στην αγορά εργασίας. Αυτοί δεν ξέρουν ούτε πώς είναι το κατάστημα. Προτιμούν τις πράξεις τους να τις κάνουν ηλεκτρονικά είτε μέσω του υπολογιστή τους είτε μέσω του κινητού τους.
Ολοένα και λιγότεροι υπάλληλοι από λιγότερα καταστήματα εξυπηρετούν τους πελάτες των τραπεζών, σύμφωνα με τα στοιχεία, που δείχνουν την επίδραση των τεχνολογικών και οικονομικών εξελίξεων στις ευρωπαϊκές και εγχώριες τράπεζες. Πάντως μέχρι την προηγούμενη δεκαετία, το να δουλεύεις σε τράπεζα ενέπνεε σιγουριά, είχες μέλλον επαγγελματικό, άσχετα αν ήσουν ένας απλός υπάλληλος ή ένα μεσόβαθμο στέλεχος.
Στις μέρες μας, το επάγγελμα του τραπεζικού υπαλλήλου περιέχει ρίσκο. Για παράδειγμα το 2013. Πέρα από τα θύματα της τραπεζικής κρίσης που ήταν οι καταθέτες, μέτοχοι και αξιόγραφοι ήταν και οι εργαζόμενοι. Χάθηκαν θέσεις εργασίας από το κλείσιμο της Λαϊκής όπως έγινε πέντε χρόνια αργότερα με την Συνεργατική. Κάποτε οι προσλήψεις στις τράπεζες ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Σήμερα όχι μόνο δεν γίνονται προσλήψεις αλλά έχουν βγει και κατά καιρούς πλουσιοπάροχα σχέδια για να αφυπηρετήσει προσωπικό από τις τράπεζες. Το επάγγελμα του τραπεζικού υπαλλήλου είναι σήμερα υψηλού ρίσκου, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι ξημερώνει η επόμενη μέρα.
Αν δούμε τα ευρωπαϊκά στοιχεία, η μείωση είναι αισθητή στην Κύπρο, όπου τα λουκέτα της Λαϊκής το 2013 και του Συνεργατισμού το 2018 έχουν συρρικνώσει σημαντικά τόσο το δίκτυο των καταστημάτων όσο και τον αριθμό των τραπεζικών υπαλλήλων. Παρά τη μείωση, η Κύπρος διατηρεί περίπου όσους υπαλλήλους στο τραπεζικό σύστημα όσο χώρες με διπλάσιο ή τριπλάσιο πληθυσμό όπως η Σλοβενία, η Λιθουανία και η Λετονία. Στην Κύπρο ο αριθμός των τραπεζικών υπαλλήλων μειώθηκε το 2018 στις 8.946 από 10.632 το 2017 και 10.956 το 2014. Σε ετήσια βάση, ο αριθμός των υπαλλήλων μειώθηκε κατά 15,9% μετά το λουκέτου του Συνεργατισμού ενώ από το 2014 η μείωση φθάνει το 18,3%.