Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Φαίνεται ότι οι συστάσεις τόσο των Tour Operators, οι ενθαρρύνσεις του Υφυπουργού Τουρισμού κ. Περδίου, αλλά και οι εισηγήσεις του ΣΤΕΚ, έπιασαν τόπο για την αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Ασφαλώς προς τούτο έχουν βοηθήσει τα κίνητρα που προσφέρθηκαν για την αναβάθμιση/επέκταση των υποδομών/ξενοδοχείων, όσο και τα μαύρα σύννεφα του ανταγωνισμού που παρουσιάστηκαν από το 2018 σε αμυδρή μορφή και πιο έντονα εντός του έτους 2019.
Η αναβάθμιση δεν πρέπει να συγχύζεται μόνο με την οικοδομική αναβάθμιση του ξενοδοχείου. Άμεση σχέση έχουν και η ποιότητα του προσωπικού/εξυπηρέτησης, η ποιότητα του φαγητού και η συντήρηση του όλου έργου.
Είναι προσεκτή λοιπόν η αναβάθμιση στις οικοδομές και στην παροχή πρόσθετων διευκολύνσεων (εσωτερική πισίνα/spa/παιδικές χαρές/εσωτερικές εκδηλώσεις κλπ) όπως είναι και η ποιότητα του φαγητού (και η ευφάνταστη παρουσίαση του). Σε πρόσφατη μας επίσκεψη σε ξενοδοχείο, στο πρόγευμα υπήρχε εκτός από το πλούσιο χαλούμι, αναρή με το μέλι και ακόμη λουκουμάδες! Αργήσαμε να σερβιριστούμε, διότι αναλάβαμε τον ρόλο του ξεναγού να εξηγήσουμε τι είναι «μπαλίτσες με το μέλι» στους συνδαιτυμόνες μας ξένους. Μας προκάλεσε και κάποιου είδους ευχαρίστηση όταν διαπιστώσαμε να «φεύγουν από το τραπέζι ποσότητες από καρπούζι (για να το πάρουν στα δωμάτια τους οι τουρίστες). «Ας τους μας» είπε ο μετρ, «όσο πιο ωραία νοιώθουν, τόσο το καλύτερο για μας». Σωστή προσέγγιση.
Διάφορα ξενοδοχεία έχουν επεκταθεί σε γκουρμέ εστιατόρια που βρίσκονται συνήθως σε επίπεδο «roof garden» ή σε παραλιακή τοποθεσία, έναντι του ξενοδοχείου με πολύ ψηλή ποιότητα και ποσότητα/εξυπηρέτηση, ευφάνταστη παρουσίαση του φαγητού, χρήση επάργυρων μαχαιροπήρουνων, όμορφη διακόσμηση και τρόπους παρουσίασης, που γενικά μας ξένισε ευχάριστα αυτή η αναβάθμιση. Όσον αφορά τα γκουρμέ εστιατόρια, την πρωτιά έχουν ορισμένα ξενοδοχεία της Λεμεσού, ενώ στην περιοχή Αγίας Νάπας-Πρωταρά, μόνο φέτος έχουν λειτουργήσει 4 νέα τέτοια εστιατόρια, κυρίως ιταλικής και γαλλικής κουζίνας, ενώ η νέα ελληνική κουζίνα του «Ελληνικού», όπως και άλλα εστιατόρια (ίδε Μπέμπα-Λευκωσία και άλλα) είναι άξια προσοχής.
Όμως, ορισμένα προβλήματα οφείλονται στην ξεροκεφαλιά των ίδιων των ξενοδοχείων. Πρώτιστο πρόβλημα είναι η ανυπαρξία ελληνόφωνου/κυπριακού προσωπικού που είναι ιδιαίτερα προσεκτό και έχει την σημασία του. Το κενό αυτό έχει καλυφθεί σε αρκετό βαθμό από Ελλαδίτες που αποτελούνται συνήθως από νεαρούς (20-25 ετών) κυρίως φοιτητές και όπως και να το κάνουμε έχουν το «μπλα-μπλα» και τον ευχάριστο τρόπο παρουσίασης και εξυπηρέτησης. Το ότι επιτρέπεται να εργάζονται ξένοι σε κέντρα αναψυχής, με ξένους φοιτητές και όχι για τα ξενοδοχεία είναι τουλάχιστον περίεργο.
Μας είναι αντιληπτό ότι για τα μεν ξενοδοχεία υπάρχουν οι συντεχνίες, ενώ στα κέντρα αναψυχής δεν αντιπροσωπεύονται ομαδικά οι εργαζόμενοι από συντεχνίες (εξ ου και η διαφορά). Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση νεαρή από την Θεσσαλονίκη (φοιτήτρια Νομικής) η οποία είχε την ευχαρίστηση να μας εξηγήσει με ένα πολύ ευχάριστο τρόπο το μενού (με τις δικές της συστάσεις), όπως και ο νεαρός που μας σύστησε τα κρασιά και τι, κατά την άποψη του, μπορούσε να είναι η δική μας επιλογή.
Εκείνο το οποίο κατηγορούμε τους ξενοδόχους είναι οι χρεώσεις των αλκοολούχων ποτών που σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνά το κόστος αγοράς χ 4 φορές, ενώ είναι δύσκολο να επιλέξει κάποιος κρασί κάτω από €25/μπουκάλι (με το επόμενο να έχει τιμή €32/μια). Το μέχρι σήμερα παραμελημένο κρασί χύμα, εμφανίζεται τώρα σε καλύτερη μορφή (κυρίως όμως σε ταβέρνες) και μας κάνει καλή εντύπωση η ποιότητα του. Σε αντίθεση μας κάνει εντύπωση η μεγάλη ποσότητα του φαγητού που σερβίρεται.
Στο θέμα της ενασχόλησης και ποιότητας εξυπηρέτησης και εκτός από τα οργανωμένα παιδικά παιχνίδια και τόπους για παιδιά, υπάρχουν και τα «aerobics» και οι βραδινές κυρίως εκδηλώσεις από κυπριακή βραδιά μέχρι χορό σάλσα (η τελευταία μας εμπειρία). Παραμένουν ο μη συσχετισμός της χρήσης της παραλίας με την ανάλογη εξυπηρέτηση από τους ξενοδόχους, ενώ παραδείγματα από την Ελλάδα των παραλιακών κρεβατιών σε αρκετά ξενοδοχεία, συνοδεύονται από walkie-talkie που προσφέρουν ποτά και ελαφρά εδέσματα/παγωτά και άλλα από παραπλήσιο μπαρ, ενώ σε άλλη πρόσφατη μας εμπειρία είναι και η χρήση take-away από ξενοδοχείο στη θάλασσα. «Πουλώ περί τις 100 μερίδες take-away με €5 – €8/μερίδα» μας πληροφόρησε νεαρός μπαρίστας, ενώ η χρήση σαμπανιέρας δίπλα από τα κρεβατάκια είναι όλα τα λεφτά. Σίγουρα όχι όλες αυτές οι υπηρεσίες είναι χωρίς κόστος, αλλά υπάρχουν πελάτες που ζητούν τέτοια εξυπηρέτηση.
Η ποιότητα των ξενοδοχείων γενικά δεν είναι η μόνη λύση, διότι υπάρχουν και πολύ περίεργα θέματα που σχετίζονται με την επιτυχία του τουρισμού, όπως η μαφία των ταξί από το αεροδρόμιο και μεταξύ πόλεων (ίδε διαδρομή Αγίας Νάπας-Παραλιμνίου) και η μη συνεχής καθαριότητα των παραλιών, η μη ύπαρξη υποστατικών υγιεινής και αλλαγής ένδυσης στις παραλίες (ίδε καλό παράδειγμα στον Πρωταρά) – ίδε επίσης και την έλλειψη αρκετών καλάθων αχρήστων.
Τελειώνοντας θα θέλαμε να υποστηρίξουμε την πρόταση του Υφυπουργού Τουρισμού για τη νέου είδους κατάταξη των ξενοδοχειακών μονάδων και την ύπαρξη επιθεωρητών ελέγχου (τύπου Ελλάδας).
Αργήσαμε μεν αλλά κάτι ξεκίνησε τελικά.
Η αναβάθμιση δεν πρέπει να συγχύζεται μόνο με την οικοδομική αναβάθμιση του ξενοδοχείου. Άμεση σχέση έχουν και η ποιότητα του προσωπικού/εξυπηρέτησης, η ποιότητα του φαγητού και η συντήρηση του όλου έργου.
Είναι προσεκτή λοιπόν η αναβάθμιση στις οικοδομές και στην παροχή πρόσθετων διευκολύνσεων (εσωτερική πισίνα/spa/παιδικές χαρές/εσωτερικές εκδηλώσεις κλπ) όπως είναι και η ποιότητα του φαγητού (και η ευφάνταστη παρουσίαση του). Σε πρόσφατη μας επίσκεψη σε ξενοδοχείο, στο πρόγευμα υπήρχε εκτός από το πλούσιο χαλούμι, αναρή με το μέλι και ακόμη λουκουμάδες! Αργήσαμε να σερβιριστούμε, διότι αναλάβαμε τον ρόλο του ξεναγού να εξηγήσουμε τι είναι «μπαλίτσες με το μέλι» στους συνδαιτυμόνες μας ξένους. Μας προκάλεσε και κάποιου είδους ευχαρίστηση όταν διαπιστώσαμε να «φεύγουν από το τραπέζι ποσότητες από καρπούζι (για να το πάρουν στα δωμάτια τους οι τουρίστες). «Ας τους μας» είπε ο μετρ, «όσο πιο ωραία νοιώθουν, τόσο το καλύτερο για μας». Σωστή προσέγγιση.
Διάφορα ξενοδοχεία έχουν επεκταθεί σε γκουρμέ εστιατόρια που βρίσκονται συνήθως σε επίπεδο «roof garden» ή σε παραλιακή τοποθεσία, έναντι του ξενοδοχείου με πολύ ψηλή ποιότητα και ποσότητα/εξυπηρέτηση, ευφάνταστη παρουσίαση του φαγητού, χρήση επάργυρων μαχαιροπήρουνων, όμορφη διακόσμηση και τρόπους παρουσίασης, που γενικά μας ξένισε ευχάριστα αυτή η αναβάθμιση. Όσον αφορά τα γκουρμέ εστιατόρια, την πρωτιά έχουν ορισμένα ξενοδοχεία της Λεμεσού, ενώ στην περιοχή Αγίας Νάπας-Πρωταρά, μόνο φέτος έχουν λειτουργήσει 4 νέα τέτοια εστιατόρια, κυρίως ιταλικής και γαλλικής κουζίνας, ενώ η νέα ελληνική κουζίνα του «Ελληνικού», όπως και άλλα εστιατόρια (ίδε Μπέμπα-Λευκωσία και άλλα) είναι άξια προσοχής.
Όμως, ορισμένα προβλήματα οφείλονται στην ξεροκεφαλιά των ίδιων των ξενοδοχείων. Πρώτιστο πρόβλημα είναι η ανυπαρξία ελληνόφωνου/κυπριακού προσωπικού που είναι ιδιαίτερα προσεκτό και έχει την σημασία του. Το κενό αυτό έχει καλυφθεί σε αρκετό βαθμό από Ελλαδίτες που αποτελούνται συνήθως από νεαρούς (20-25 ετών) κυρίως φοιτητές και όπως και να το κάνουμε έχουν το «μπλα-μπλα» και τον ευχάριστο τρόπο παρουσίασης και εξυπηρέτησης. Το ότι επιτρέπεται να εργάζονται ξένοι σε κέντρα αναψυχής, με ξένους φοιτητές και όχι για τα ξενοδοχεία είναι τουλάχιστον περίεργο.
Μας είναι αντιληπτό ότι για τα μεν ξενοδοχεία υπάρχουν οι συντεχνίες, ενώ στα κέντρα αναψυχής δεν αντιπροσωπεύονται ομαδικά οι εργαζόμενοι από συντεχνίες (εξ ου και η διαφορά). Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση νεαρή από την Θεσσαλονίκη (φοιτήτρια Νομικής) η οποία είχε την ευχαρίστηση να μας εξηγήσει με ένα πολύ ευχάριστο τρόπο το μενού (με τις δικές της συστάσεις), όπως και ο νεαρός που μας σύστησε τα κρασιά και τι, κατά την άποψη του, μπορούσε να είναι η δική μας επιλογή.
Εκείνο το οποίο κατηγορούμε τους ξενοδόχους είναι οι χρεώσεις των αλκοολούχων ποτών που σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνά το κόστος αγοράς χ 4 φορές, ενώ είναι δύσκολο να επιλέξει κάποιος κρασί κάτω από €25/μπουκάλι (με το επόμενο να έχει τιμή €32/μια). Το μέχρι σήμερα παραμελημένο κρασί χύμα, εμφανίζεται τώρα σε καλύτερη μορφή (κυρίως όμως σε ταβέρνες) και μας κάνει καλή εντύπωση η ποιότητα του. Σε αντίθεση μας κάνει εντύπωση η μεγάλη ποσότητα του φαγητού που σερβίρεται.
Στο θέμα της ενασχόλησης και ποιότητας εξυπηρέτησης και εκτός από τα οργανωμένα παιδικά παιχνίδια και τόπους για παιδιά, υπάρχουν και τα «aerobics» και οι βραδινές κυρίως εκδηλώσεις από κυπριακή βραδιά μέχρι χορό σάλσα (η τελευταία μας εμπειρία). Παραμένουν ο μη συσχετισμός της χρήσης της παραλίας με την ανάλογη εξυπηρέτηση από τους ξενοδόχους, ενώ παραδείγματα από την Ελλάδα των παραλιακών κρεβατιών σε αρκετά ξενοδοχεία, συνοδεύονται από walkie-talkie που προσφέρουν ποτά και ελαφρά εδέσματα/παγωτά και άλλα από παραπλήσιο μπαρ, ενώ σε άλλη πρόσφατη μας εμπειρία είναι και η χρήση take-away από ξενοδοχείο στη θάλασσα. «Πουλώ περί τις 100 μερίδες take-away με €5 – €8/μερίδα» μας πληροφόρησε νεαρός μπαρίστας, ενώ η χρήση σαμπανιέρας δίπλα από τα κρεβατάκια είναι όλα τα λεφτά. Σίγουρα όχι όλες αυτές οι υπηρεσίες είναι χωρίς κόστος, αλλά υπάρχουν πελάτες που ζητούν τέτοια εξυπηρέτηση.
Η ποιότητα των ξενοδοχείων γενικά δεν είναι η μόνη λύση, διότι υπάρχουν και πολύ περίεργα θέματα που σχετίζονται με την επιτυχία του τουρισμού, όπως η μαφία των ταξί από το αεροδρόμιο και μεταξύ πόλεων (ίδε διαδρομή Αγίας Νάπας-Παραλιμνίου) και η μη συνεχής καθαριότητα των παραλιών, η μη ύπαρξη υποστατικών υγιεινής και αλλαγής ένδυσης στις παραλίες (ίδε καλό παράδειγμα στον Πρωταρά) – ίδε επίσης και την έλλειψη αρκετών καλάθων αχρήστων.
Τελειώνοντας θα θέλαμε να υποστηρίξουμε την πρόταση του Υφυπουργού Τουρισμού για τη νέου είδους κατάταξη των ξενοδοχειακών μονάδων και την ύπαρξη επιθεωρητών ελέγχου (τύπου Ελλάδας).
Αργήσαμε μεν αλλά κάτι ξεκίνησε τελικά.
* F.R.I.C.S. – Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες Λτδ – Εκτιμητές Ακινήτων, Πωλητές Ακινήτων & Διαχειριστές Έργων Ανάπτυξης
www.aloizou.com.cy
info@aloizou.com.cy
