Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ξαφνικά με τη στάση της Βουλής για τη νομοθεσία των εκποιήσεων βγήκε ξανά στην επιφάνεια η ενδυνάμωση της οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας σε σχέση με τις αναδιαρθρώσεις. Αυτό που φαίνεται από τα στοιχεία είναι ότι οι αναδιαρθρώσεις κινούνται με ρυθμούς χελώνας και μετά τη δυναμική των προηγούμενων ετών, η ταχύτητα έπεσε. Από την αρχή με την οδηγία της Κεντρικής για τις αναδιαρθρώσεις ακούγονταν παράπονα ότι οι τράπεζες βάζουν εμπόδια ή είναι δύσκαμπτες να ρυθμίσουν δάνεια. Φυσικά όχι ότι οι δανειζόμενοι που διαμαρτύρονταν είχαν πάντα δίκιο. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Είναι να βρεθεί η κατάλληλη λύση που όλες οι πλευρές θα είναι ικανοποιημένες.
Το θέμα είναι αν έκανε κάτι η Κεντρική για να παρακολουθεί την πορεία των αναδιαρθρώσεων και αν πίεζε τις τράπεζες για λύσεις βιώσιμες και όχι πρόσκαιρες. Όπως σταμάτησε ξαφνικά πριν μερικά χρόνια η δημοσίευση στοιχείων για τις αναδιαρθρώσεις, χωρίς να δώσει εξηγήσεις η εποπτική Αρχή. Η Κεντρική παρουσίαζε δείκτες για την πορεία των προτεινόμενων βιώσιμων αναδιαρθρώσεων ως ποσοστό των δανείων που παρουσιάζουν καθυστερήσεις πέραν των 90 ημερών. Εγκριμένες και αποδεκτές από τον πελάτη βιώσιμες αναδιαρθρώσεις ως ποσοστό των δανείων που παρουσιάζουν καθυστερήσεις πέραν των 90 ημερών.
Δάνεια που έχουν αναδιαρθρωθεί και παρουσιάζουν καθυστερήσεις κάτω των 8 ημερών ως προς το σύνολο των δανείων που έχουν αναδιαρθρωθεί. Δάνεια που παρουσίαζαν καθυστερήσεις από 31 μέχρι 90 ημέρες στην αρχή του τριμήνου αλλά μέχρι το τέλος του τριμήνου δεν παρουσιάζουν καθόλου καθυστερήσεις (λόγω αναδιάρθρωσης ή άλλων μέτρων που έλαβε η τράπεζα) ως ποσοστό των δανείων που παρουσίαζαν καθυστερήσεις από 31 μέχρι 90 ημέρες στην αρχή του τριμήνου. Τίποτε από όλα αυτά δεν δημοσιεύεται σήμερα και εδώ και τρία χρόνια. Κανείς δεν γνωρίζει και κανείς δεν εξηγεί γιατί σταμάτησε αυτή η ενημέρωση.
Δάνεια που έχουν αναδιαρθρωθεί και παρουσιάζουν καθυστερήσεις κάτω των 8 ημερών ως προς το σύνολο των δανείων που έχουν αναδιαρθρωθεί. Δάνεια που παρουσίαζαν καθυστερήσεις από 31 μέχρι 90 ημέρες στην αρχή του τριμήνου αλλά μέχρι το τέλος του τριμήνου δεν παρουσιάζουν καθόλου καθυστερήσεις (λόγω αναδιάρθρωσης ή άλλων μέτρων που έλαβε η τράπεζα) ως ποσοστό των δανείων που παρουσίαζαν καθυστερήσεις από 31 μέχρι 90 ημέρες στην αρχή του τριμήνου. Τίποτε από όλα αυτά δεν δημοσιεύεται σήμερα και εδώ και τρία χρόνια. Κανείς δεν γνωρίζει και κανείς δεν εξηγεί γιατί σταμάτησε αυτή η ενημέρωση.
Τώρα υπό την πίεση της Βουλής ξαναμπήκαν οι αναδιαρθρώσεις στην πρώτη γραμμή. Κανονικά θα έπρεπε να δημοσιεύονται οι στόχοι και πόσοι επιτεύχθηκαν για να μιλούμε και με στοιχεία.
Η Κεντρική Τράπεζα πρέπει να μπει πιο δυναμικά σ’ αυτό το θέμα. Το θέμα των εκποιήσεων σηκώνει πολλή κουβέντα και έχει πολλές πτυχές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, ηθικές. Αν αυτός που δεν πληρώνει είναι στρατηγικός κακοπληρωτής, καλά κάνει η τράπεζα και τον κυνηγά και θέλει να εκποιήσει την περιουσία του. Αν όμως έχασε εισοδήματα χωρίς δική του υπαιτιότητα, πρέπει να τον βοηθήσει όσο μπορεί. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ως πολιτεία και ειδικά οι νομοθέτες ότι οι τράπεζες δεν ασκούν κοινωνική πολιτική. Αυτός είναι ο ρόλος του κράτους και όχι των τραπεζών που πρέπει να προστατεύουν τα χρήματα των μετόχων και των καταθετών τους.
Τα δάνεια που δεν πληρώνονται είναι από τα χρήματα του καθένα που έχει μια μικρή ή μια μεγάλη κατάθεση. Και είναι δουλειά της Κεντρικής ως εποπτική Αρχή να προστατεύει τα χρήματα των καταθετών. Και είναι υποχρέωσή της να παρακολουθεί και να πιέζει για βιώσιμες αναδιαρθρώσεις. Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει η καταγραφή των παραπόνων από πελάτες των τραπεζών που ζητούν βοήθεια. Γιατί όταν μια τράπεζα δεν θέλει να βοηθήσει επειδή ο υπάλληλος είναι ευθυνόφοβος, τότε η εύκολη απάντηση είναι, δεν μας αφήνει η Κεντρική Τράπεζα να κάνουμε κάτι παραπάνω.
Ευκαιρία για τον νέο κεντρικό τραπεζίτη να βάλει το δικό του λιθαράκι σ’ ένα μεγάλο κεφάλαιο, όπως είναι οι αναδιαρθρώσεις. Και να μάθουμε για τα ποιοτικά στοιχεία των αναδιαρθρώσεων. Nα αρχίσουν να ξαναδημοσιεύονται και όχι να κρύβονται. Πόσες από αυτές που έγιναν είναι βιώσιμες και πόσες δεν άντεξαν στον χρόνο.