Κάντε αναδιαρθρώσεις που να αντέχουν στον χρόνο

 

Όπως και η Κεντρική Τράπεζα, που είναι η Εποπτική Αρχή και δεν ξέρουμε τι έκανε τόσα χρόνια για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Η γενική αρχή ότι γίνονται αναδιαρθρώσεις δεν λέει κάτι και ίσως είναι και λίγο παραπλανητικό. Πόσες από αυτές που έγιναν από το 2013 και μετά εξυπηρετούνται κανονικά, πόσες εξακολουθούν να είναι προβληματικές και πόσες δεν έχουν καμία ελπίδα. Να δημοσιευθούν τα ποιοτικά στοιχεία για να δούμε και την πραγματική εικόνα. Η διαχρονική πορεία των αριθμών θα δείξει και το έργο των τραπεζών.

 

Αρκετοί δανειζόμενοι που αντιμετωπίζουν πρόβλημα διαμαρτύρονται ότι οι λύσεις που προσφέρουν οι τράπεζες δεν έχουν βιώσιμο ορίζοντα. Δηλαδή για τον πρώτο χρόνο μειώνεται το επιτόκιο, ο πελάτης παίρνει μια μικρή ανάσα και από τον δεύτερο χρόνο αρχίζει και αυξάνεται πάλι το επιτόκιο. Αν τα εισοδήματα του δανειολήπτη δεν αυξηθούν δεν μπορεί να αυξάνεις το κόστος του δανείου, ούτε να ποντάρεις στη λύση του ενός έτους. Μπορούν οι τράπεζες να βγάλουν τα σπασμένα, με τη χρονική επιμήκυνση και να τα πάρουν από τον πελάτη με άλλο τρόπο χωρίς να τον πνίγουν. Οι τράπεζες στα πόστα των αναδιαρθρώσεων πρέπει να βάλουν τους έξυπνους και τους ευέλικτους υπαλλήλους και όχι τους ευθυνόφοβους. Να μπορούν να δίνουν λύσεις που να στέκονται στον χρόνο και όχι μόνο μερικούς μήνες. Να έχουν την πρακτική λογική και να ξέρουν να κόβουν δρόμο με αποτελεσματικές διαδικασίες. 

 

Οι μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις προσφέρονται για περίοδο μεγαλύτερη των δύο ετών και υποδεικνύουν λύσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν έναν δανειολήπτη στη βιωσιμότητα και τελικά στην εξυπηρέτηση του δανείου. Και η Κεντρική Τράπεζα να αναλάβει δραστικό ρόλο. Αν δώσει το μήνυμα στις τράπεζες «κάντε βιώσιμες αναδιαρθρώσεις», οι τράπεζες θα υπακούσουν. Φαίνεται ότι τα προηγούμενα χρόνια δεν έχει γίνει κάτι, διαφορετικά δεν θα φθάναμε σ’ αυτό το σημείο και να θέλει η Βουλή αλλαγές. Θα έχει ενδιαφέρον να δημοσιευθούν στοιχεία αν οι μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται από την κρίση και μετά ήταν ουσιαστικά «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα των δανειοληπτών και σε τι ποσοστό έχουν αυξημένα τα ποσοστά τήρησης των συμφωνημένων. Να δούμε οι πιο «άκαμπτες» ρυθμίσεις, στους ρυθμισμένους πελάτες, σε ποια συχνότητα «έσκασαν» και πόσοι έγιναν ξανά κόκκινοι. 

 

Όσο είχαμε την τρόικα μας υποχρέωνε  ή μέσω του μνημονίου να προστατεύσουμε τους δανειολήπτες, ή μέσω των αναδιαρθρώσεων. Και δεν είναι τυχαίο ότι ήταν ένα από τα θέματα που ήταν ψηλά στην ατζέντα των επαφών με τις τράπεζες. Με την έξοδο από το μνημόνιο το θέμα άρχισε σιγά-σιγά να ξεφουσκώνει. Σταμάτησε και η ελάχιστη δημοσιοποίηση ποιοτικών στοιχείων. Τώρα είναι ώρα να αναλάβει δράση η Κεντρική Τράπεζα. Ο κεντρικός τραπεζίτης είναι καλός γνώστης της κατάστασης και μπορεί να συμβάλει δείχνοντας τι πρέπει να κάνουν οι τράπεζες και να δώσει με τον τρόπο του νέα τροπή στην κατάσταση. Οι επόπτες αν θέλουν πάντα έχουν τον τρόπο τους. 

 

Φαίνεται ότι μέχρι που υπήρχε η τρόικα, η Κεντρική προσπαθούσε να κάνει κάτι. Μετά όλα αφέθηκαν. Και επιτέλους ας εμφανιστούν στοιχεία επίσημα και τεκμηριωμένα, για να δούμε επιτέλους πού υπάρχει υστέρηση και πού οι στόχοι υπερκαλύπτονται. Μέχρι να γίνει αυτό, η Βουλή με κάθε ευκαιρία θα κάνει τις δικές της υπερβάσεις ζητώντας να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των δανειζομένων. Κοινό είναι όμως και το συμφέρον των τραπεζών. Να δώσει λύσεις στους πελάτες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των δυνατοτήτων τους.