«Φιλέτο» Κατάρ, αξίες ακινήτων και εκτιμήσεις

Αναφερθήκαμε σε δύο προηγούμενα άρθρα μας (15/7/2019 και 1/7/2019) ότι δεν υπάρχει ορισμός στη λέξη «Αξία» που να αναφέρεται στις αξίες φορολόγησης της ακίνητης ιδιοκτησίας κατά την 1/1/2018. Ως εκ τούτου ο κάθε ένας είναι ελεύθερος να ερμηνεύσει τη λέξη «Αξία» (ή φορολογητέα αξία) όπως ο ίδιος αντιλαμβάνεται με τις δικές του ερμηνείες.
Το μεν Κτηματολόγιο ερμηνεύει ότι η φορολογητέα αξία (η λέξη φορολογητέα είναι δική μας) αναφέροντας ότι είναι η αξία εκείνη που είναι πιο κοντά στην αγοραία αξία (δηλαδή πόσα το ακίνητο μπορεί να πωληθεί στην ελεύθερη αγορά), ενώ ο Σύνδεσμος Εκτιμητών μάς εξηγεί τι είναι η αγοραία μεν, αλλά με διαφοροποιήσεις (που δεν αναφέρονται αυτές) και έτσι ο Σύνδεσμος έδωσε τις δικές του εξηγήσεις. Ταυτόχρονα ο βουλευτής Μάριος Μαυρίδης μάς εξηγεί ότι τα δύο είναι διαφορετικά πράγματα και «δεν μπορούμε να συγκρίνουμε πορτοκάλια με μπανάνες», ενώ πολλοί άλλοι θέτουν τις δικές τους ερμηνείες.
Απευθυνθήκαμε και στον Γενικό Ελεγκτή στο άρθρο μας στις 15/7/2019 και εισηγηθήκαμε όπως ο ορισμός της Αξίας 1/1/2018 καθοριστεί (όπως έχει καθοριστεί η Αγοραία Αξία) και εισηγηθήκαμε όπως ο ορισμός ξεκαθαρίσει με τη συνεισφορά του Γενικού Εισαγγελέα. Υποδείξαμε ότι πρόκειται περί ενός σοβαρού θέματος που άπτεται επίσης της αξίας/ποσού των απαλλοτριώσεων/ανταλλαγής κρατικής γης/ιδιωτών και το ότι μόνο 3% των ιδιοκτητών υπέβαλαν ενστάσεις για την εκτίμηση του 2018 δεν είναι ένδειξη αποδοχής εκ μέρους τους, μια και που έχει καταργηθεί ο φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας (ενώ η υιοθέτηση της φορολογητέας αξίας για μεταβιβάσεις και ίσως και για πιθανό υπολογισμό του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών θα χειροτερεύσει το όλο θέμα).
Η κριτική που δέχεται το Κτηματολόγιο είναι ολίγον άδικη, όμως για το λεγόμενο «φιλέτο» Κατάρ, το λάθος είναι εξόφθαλμο, όσο και για άλλα. Η μεγάλη πλειονότητα των εκτιμήσεων του Κτηματολογίου είναι βασισμένη σε λογικά πλαίσια και μας είναι αντιληπτό ότι λάθη είναι αναμενόμενα. Επαναλαμβάνουμε με την ευκαιρία τα συγχαρητήρια μας στο Τμήμα Κτηματολογίου που κατόρθωσε να εκτιμήσει γύρω στο 1,5 εκατ. ακίνητα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Πρόκειται για μια τιτάνια προσπάθεια και η εκτίμηση είναι η τελευταία που καταλήγει ένας μελετητής, αφού πρώτα προηγήθηκε η διαπίστωση των τ.μ. των μονάδων, οι ζώνες, η επιμέτρηση των διάφορων παραγόντων κλπ. Μπράβο στο Κτηματολόγιο και είμαστε οι τελευταίοι που θα του ασκήσουμε κριτική επί του θέματος.
Είμαστε σε αλληλογραφία/συναντήσεις με το Κτηματολόγιο και υποδείξαμε την ανυπαρξία ορισμού για τη φορολογητέα αξία και λάβαμε απαντήσεις που δεν είναι ικανοποιητικές κατ’ εμάς.
Υποδεικνύουμε τόσο στη Βουλή όσο και στους υπόλοιπους εμπλεκόμενους ότι θα χρειαστεί μόνο μια απόφαση του Δικαστηρίου με την ανυπαρξία ορισμού που θα τα φέρει όλα άνω-κάτω, με την ανάγκη επανεκτίμησης όλων των τεμαχίων με το ανάλογο κόστος για το Κράτος. Υποδείξαμε την πρόσφατη απόφαση για τους μη φορολογούμενους τόκους στις απαλλοτριώσεις.
Η γενική εκτίμηση δεν είναι κυπριακό φαινόμενο, αλλά τουλάχιστον ευρωπαϊκό και εφαρμόζεται στη Βρετανία (tone of the list) και στην Ελλάδα με το λεγόμενο «ΕΜΦΙΑ». Στη Βρετανία όμως η φορολογητέα αξία είναι εκείνη της αγοραίας.
Το εγχείρημα της γενικής εκτίμησης είναι δύσκολο και περιλαμβάνει περίεργες εκτιμήσεις με ιδιαιτερότητες όπως η αξία ενός κάστρου (π.χ. Πάφου για €20.000) και άλλα.
Μας θυμίζει την προ δεκαετίας εμπλοκή μας σε απαλλοτρίωση της πρώην κατοικίας του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, σε μια κατ’ εμάς πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση (η οποία δυστυχώς στο τέλος έτυχε συμβιβασμού). Υποδείξαμε τότε γιατί ένα «κουζί» στην Κύπρο αγοράζεται για €30, ενώ ένα παρόμοιο 2.000 ετών να πωλείται σε δημοπρασίες της Ευρώπης για €3.000. Πώς υπολογίζεται η αξία του αρχαίου ή ιστορικού κτιρίου (π.χ. κατοικία Μακαρίου στην Παναγιά πόσο αξίζει;).
Εκείνος που νομίζει ότι είναι εύκολη υπόθεση λανθάνεται και εάν οι ενστάσεις και οι επιθέσεις εναντίον του Κτηματολογίου προέρχονται από πολιτικά κίνητρα είναι ότι το χειρότερο. Έχουμε σ’ αυτή τη Δημοκρατία ένα αξιόλογο Τμήμα και θα πρέπει να το στηρίξουμε με υποδείξεις και εισηγήσεις και όχι να το καταποντίζουμε.
Υ.Γ.  Επειδή ουδείς αλάθητος και στην προκειμένη περίπτωση, ο Γενικός Ελεγκτής μας υπέβαλε και το ανήκουστο για την υπόθεση των καθιζήσεων στο Πισσούρι, ότι δηλαδή το κυπριακό Κράτος (ο Έπαρχος) δεν φέρει ευθύνη παρόλο που είναι εκείνο που εγκρίνει τα στατικά σχέδια (η έγκριση είναι τυπική και άρα χωρίς ευθύνη μας ανέφερε). Δηλαδή στο τέλος-τέλος γιατί να υποβάλλονται οι σχετικές άδειες προς έγκριση στον Έπαρχο, αφού οι τυχόν παρατηρήσεις του είναι χωρίς ευθύνη;