Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τα προβλήματα του χρηματοπιστωτικού συστήματος ανέδειξαν και τη στάση που κρατάει η πολιτεία και ειδικά το νομοθετικό σώμα απέναντι στη ρύθμιση βασικών ζητημάτων, όπως ο πολίτης να είναι ασυνεπής ως προς τις υποχρεώσεις του. Μετά την κατάρρευση και το σοκ που υπέστησαν οι καταθέτες, ομολογιούχοι και μέτοχοι, θα ανέμενε κάποιος ότι σύσσωμο το κοινοβουλευτικό σώμα θα πίεζε την Κυβέρνηση να φέρει ισχυρές νομοθεσίες που θα έλυναν τα χέρια των τραπεζών και θα αποτελούσαν τον φόβο των κακών χρεωστών και ειδικά των στρατηγικών κακοπληρωτών. Μετά το κούρεμα των καταθετών και το κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας και μετά από πίεση της Τρόικας άρχισαν να έρχονται τα πρώτα νομοσχέδια. Ο νόμος για τις εκποιήσεις δέχθηκε πολλές χαλαρώσεις από τους βουλευτές και στο τέλος αποδείχθηκε και αναποτελεσματικός. Οι φόβοι των βουλευτών ότι οι τράπεζες θα έβγαζαν κόσμο από το σπίτι του και θα οδηγούσαν την Κύπρο σε ακραία κοινωνικά φαινόμενα δεν επαληθεύθηκαν. Το ίδιο έγινε και με τη νομοθεσία που επιτρέπει funds να αγοράσουν δάνεια αφού εξασφαλίσουν άδεια από την Κεντρική Τράπεζα. Τώρα φόβοι άρχισαν να εκφράζονται για τις τιτλοποιήσεις δανείων και τις τυχόν επιπτώσεις, οικονομικές και κοινωνικές, που μπορεί να δημιουργηθούν. Από τις ανησυχίες των βουλευτών δεν μπορεί να απουσιάζει η συνεργασία της ΣΚΤ με την ισπανική Altamira για τη διαχείριση των προβληματικών δανείων. Το ίδιο έκανε και η Ελληνική, αλλά επειδή είναι ιδιώτες μέτοχοι δεν υπήρξαν αντιδράσεις. Στην περίπτωση της Συνεργατικής επειδή οι μέτοχοι είναι οι φορολογούμενοι, οι βουλευτές δεν φαίνονται να δείχνουν τόση ευαισθησία μη χαθούν τα λεφτά τους. Δηλαδή όλα τα νομοσχέδια που θα φέρουν τους κακοπληρωτές στις τράπεζες βρήκαν την αντίδραση σημαντικής μερίδας κοινοβουλευτικών κομμάτων. Λίγο-πολύ τα περισσότερα κόμματα εκμεταλλεύτηκαν το θέμα των «κόκκινων» δανείων για να αντλήσουν μικροπολιτικά οφέλη. Κατάφεραν να ικανοποιήσουν μέρος των ψηφοφόρων τους, μεταθέτοντας τη ριζική μεταρρύθμιση για το απώτερο μέλλον, στη λογική τού… «έχει ο Θεός». Μια διευθέτηση εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, όταν τα νομοσχέδια είναι ξεδοντιασμένα. Σε μια δημοκρατία θα περίμενε ο νομοταγής και αξιόχρεος πολίτης οι βουλευτές να πιέζουν την Κυβέρνηση να φέρει επειγόντως νομοσχέδια, να ζητούν από τις τράπεζες αυστηρότητα για τους κακοπληρωτές και με τροποποιήσεις να κάνουν ακόμη πιο αυστηρές τις νομοθετικές ρυθμίσεις. Με το να βγάλει μια μικρομεσαία οικογένεια από το σπίτι της δεν έχει να κερδίσει κάτι η τράπεζα. Αλλά να κυνηγήσει τον μεγαλοοφειλέτη, είναι κάτι που θα έχει αποτέλεσμα και θα είναι πιο δίκαιο.
theano@phileleftheros.com
