To Top
13:17 Τετάρτη
17 Ιανουαρίου 2018
Επόμενο
Προηγούμενο
Λώρης Λοϊζίδης: «Δεν έχω απωθημένα. Θέλω, όμως, περισσότερα»
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑ Λώρης Λοϊζίδης: «Δεν έχω απωθημένα. Θέλω, όμως, περισσότερα»
  07 Δεκεμβρίου 2017, 1:02 μμ  

Σπάνια δίνει συνεντεύξεις κι όταν το κάνει, συνήθως, μιλά μόνο για τη δουλειά του. Όσοι προσπάθησαν να του αποσπάσουν κάτι για την προσωπική του ζωή, δύσκολα κατάφεραν να βγάλουν κουβέντα από το στόμα του. Λιγομίλητος και εσωστρεφής, μια παράξενη φυσιογνωμία που ξέρει πώς να κάνει επιτυχίες. Ο Λώρης Λοϊζίδης, στην πιο εξομολογητική συνέντευξη της ζωής του.


Τι πήγε στραβά με το «Παραμύθι αλλιώς»;
Το γεγονός ότι δεν απογειώθηκε η σειρά ήταν θέμα DNA. Δεν ήταν καθαρόαιμη σειρά για να ταυτιστείς μαζί της. Δεν ήταν εφικτό να ξεχωρίσεις αν ήταν ελλαδική ή κυπριακή παραγωγή. Ήταν ένα μπασταρδεμένο κείμενο, όπως κατέληξε. Η Ελλάδα το ήθελε πιο ελληνικό. Εμείς, όχι. Προσπαθήσαμε να τη διαφοροποιήσουμε από το αρχικό κείμενό της αλλά φάνηκε ότι έλειπε η αλήθεια της. 

Πού πήγαν όλα εκείνα τα χρήματα που ακούστηκε ότι δαπανήθηκαν;
Σίγουρα δεν ήταν μια απλή παραγωγή. Είχε τις απαιτήσεις της, αλλά, δεν δαπανήθηκαν τόσα πολλά χρήματα όσα είχαν ακουστεί. 

Δεν ισχύει, δηλαδή, ότι η σειρά στοίχισε 80 χιλιάδες ευρώ το επεισόδιο;
Δεν ξέρω πόσα στοίχισε το κάθε επεισόδιο. Εγώ, άκουσα για 30 και για 25 χιλιάδες. Ενώ στην αρχή χαρήκαμε πάρα πολύ ότι θα γινόταν μια σωστή παραγωγή, τελικά, καταλήξαμε να κάνουμε μια από τα ίδια με μια μπασταρδεμένη γλώσσα και σκηνοθεσία, που λόγω και της ταχύτητας, δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτό το σενάριο.

Αυτός ήταν ο λόγος που έφυγες από τον Alpha Κύπρου;
Όχι. Έφυγα, γιατί είχα καλύτερη πρόταση από τον ΑΝΤ1.

Να υποθέσω ότι είσαι ευχαριστημένος με τη νέα τηλεοπτική σου στέγη;
Και με την παλιά, ήμουν. Προπάντων με τον Alpha Κύπρου και με τον Πέτρο Πέτρου που είναι φίλος μου. Απλώς, τώρα με τον ΑΝΤ1 κάνω μια σειρά χωρίς παρεμβάσεις.

Είναι διαφορετικό, όμως, να κάνεις εβδομαδιαία σειρά απ’ ό,τι καθημερινή...
Όντως. Τώρα, είναι πιο δύσκολα τα πράγματα.

Μετάνιωσες, δηλαδή, για την πρόταση του ΑΝΤ1 για καθημερινή σειρά;
Δεν μετάνιωσα για την πρόταση και για τη σειρά. Μετάνιωσα για το γεγονός ότι είναι καθημερινή. Είναι εξουθενωτικό για μένα.

Με λίγα λόγια, δεν θα ξανάκανες καθημερινή σειρά;
Όταν τελειώσει το «Pomilώri», νομίζω» ότι δεν θα ξαναμπώ σε αυτό το λούκι. Όχι, νομίζω, δεν θα ξανακάνω.

Βγαίνει, όμως, το αποτέλεσμα όπως αρχικά το είχες στο μυαλό σου;
Σε μεγάλο βαθμό, ναι. Κατά ένα 80%.

Τι είναι αυτό που σου λείπει;
Λείπει η λεπτομέρεια που, δυστυχώς, σε μια καθημερινή παραγωγή δεν μπορείς να την έχεις. Παρόλα αυτά, με ικανοποιεί το γεγονός ότι κάνουμε μια πολύ καλή δουλειά κι αυτό φαίνεται. Δυστυχώς, όμως, δουλεύω σχεδόν 20 ώρες την ημέρα. Δεν ξέρω πόσο θ’ αντέξω ένα τέτοιο ωράριο και να αποδίδω στο 100% των δυνατοτήτων μου.

Θα συνεργαζόσουν ξανά με τη Χριστιάνα Αρτεμίου; Η επανένωσής σας στον «Αδύναμο κρίκο» δημιούργησε πολλά ερωτηματικά και πυροδότησε νέες φήμες.
Ποτέ δεν ξέρεις. Είναι διαφορετικά τα δεδομένα κάθε χρόνο. Γιατί όχι, όμως;

Υπήρχε, όντως, κόντρα μεταξύ σας;
Ποτέ. Αυτή την τάχα μου παρεξήγηση μεταξύ μας την πυροδότησαν οι διάφορες ιστοσελίδες. Δεν τσακωθήκαμε ποτέ με τη Χριστιάνα. Ούτε ανταλλάξαμε, όπως έγραψαν, βαριές κουβέντες μεταξύ μας. Κάναμε διαφορετικές δουλείες όταν τελείωσε η «Αίγια Fuxia», μετά ξανασμίξαμε στο θέατρο σε δικές μου παραγωγές, χώρισαν ξανά οι δρόμοι μας, και πρόσφατα συναντηθήκαμε στον «Αδύναμο κρίκο». Δεν υπήρξε ποτέ παρεξήγηση μεταξύ μας.

Μιλάτε; Έχετε επαφή;
Βεβαίως. Τι έχουμε να χωρίσουμε;

Αφήνεις, δηλαδή, ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας;
Αν υπάρξει μια αντίστοιχη ιδέα με αυτή της «Αίγιας» και αρέσει στους δυο μας, εδώ είμαστε να τη συζητήσουμε και να καταλήξουμε. Το σίγουρο είναι ότι μετά το «La pasta Pomilώri» θα επαναφέρω το «Παραμύθι αλλιώς» στην τηλεόραση, αλλά με αυθεντικό DNA αυτή τη φορά. Ξέρω την προοπτική της σειράς. Όλοι αισθανόμαστε ότι το «Παραμύθι» δεν τέλειωσε.

Προτάθηκε ως ιδέα στον ΑΝΤ1;
Ναι, την πρότεινα, το συζητήσαμε, αλλά έχω κι άλλες προτάσεις από άλλα κανάλια, για την επαναφορά της σειράς. Από τη στιγμή, όμως, που συνεργάζομαι με τον ΑΝΤ1, έχει προτεραιότητα.

Τι άλλο είναι στις προτεραιότητές σου αυτό το διάστημα;
Η οικογένειά μου.

Υποθέτω ότι η δουλειά σου, σου στερεί χρόνο από την οικογένειά σου.
Δυστυχώς, ναι. Αλλά προσπαθώ να τις αναπληρώνω στο έπακρο. Δηλαδή, τρεις μήνες το καλοκαίρι και όσες ελεύθερες ώρες έχω στη διάθεσή μου. Δεν τις διαπραγματεύομαι με κανένα. Είναι αποκλειστικά για την οικογένειά μου. Για τη γυναίκα και τα τρία παιδιά μου.

Έχω την εντύπωση ότι ο ερχομός των δίδυμων κοριτσιών σου, άλλαξε την κοσμοθεωρία σου.
Όχι απλά την κοσμοθεωρία μου, έχουν αλλάξει τα πάντα μέσα μου. Τα παιδιά μου, όπως και η γυναίκα μου, είναι η ζωή μου.

Πόσο δύσκολο ήταν για σένα όλο εκείνο το διάστημα μέχρι να γεννηθούν τα κοριτσάκια σου;
Περάσαμε πολύ δύσκολες στιγμές πριν και μετά τη γέννηση των κοριτσιών. Για να υπήρχε έστω και η παραμικρή πιθανότητα να ερχόντουσαν στον κόσμο, λόγω της ιδιόμορφης εγκυμοσύνης που είχε η Στυλιάνα, έπρεπε να γίνει μια πολύ δύσκολη και σπάνια επέμβαση στην Αγγλία από έναν εξαιρετικό επιστήμονα, τον Δρ. Κύπρο Νικολαΐδη, που μας σύστησε ο γιατρός μας, Τάσος Χριστοδούλου, και μας έφερε σε επαφή ο φίλος μου Κρις Τριανταφυλλίδης. Αμέσως μετά την επέμβαση, υπήρχε και πάλι ο κίνδυνος να χάνονταν τα μωρά, έτσι κάθε Δευτέρα επισκεπτόμασταν τον γιατρό μας για να διαπιστώσουμε ότι προχωρούσε κανονικά η κύηση κι ότι τα μωρά ήταν ζωντανά. Ακολούθως, έπρεπε να γεννηθούν πρόωρα για να αποφύγουμε το οποιοδήποτε ρίσκο. Τελικά, τα κορίτσια μας πέρασαν ένα μήνα στη θερμοκοιτίδα. Να φανταστείς ότι ο αδερφός τους, όλο εκείνο το διάστημα, τις έβλεπε μέσα από ένα γυαλί κι από απόσταση.

Τι σας έδινε κουράγιο;
Πολλές και μαζεμένες φωτογραφίες άλλων παιδιών, που ανήρτησαν οι γονείς τους στο διαδίκτυο, για το πριν και το μετά τους. Μας έδιναν κουράγιο και δύναμη εκείνες τις μέρες.

Γι’ αυτό ανήρτησες ένα κολάζ φωτογραφιών των δίδυμων κοριτσιών σου στο Facebook;
Ναι, αυτός ήταν ο λόγος. Ήθελα κι εγώ με τον τρόπο μου να τιμήσω από τη μια την Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας κι από την άλλη να δώσω κουράγιο στους γονείς που βιώνουν όλα όσα εμείς έχουμε ζήσει.

Πέρασε καθόλου από το μυαλό σου η σκέψη ότι μπορεί να έχαναν τη μάχη για τη ζωή;
Έκανα πολλές σκέψεις στο μυαλό μου, αλλά είχα ελπίδα και πίστη στον Θεό.

Φοβήθηκες;
Υπάρχει άνθρωπος που δεν θα φοβόταν ή δεν θα τρόμαζε; Τέλος καλό, όμως, όλα καλά.

Πρακτικά πώς είναι να έχεις δίδυμα στο σπίτι;
Από τη μια είναι δύσκολο να έχεις δύο νεογέννητα κι από την άλλη μ’ ένα χαμόγελό τους ξεχνάς τα πάντα. Δεν ξεχνάς, όμως, ότι είναι παιδιά και θέλουν συνεχώς φροντίδα. Και γι’ αυτό φροντίζει η γυναίκα μου η οποία είναι stand by 24 ώρες το 24ωρο ενώ, εγώ όταν δεν έχω γύρισμα.

Βοηθάς τη Στυλιάνα στο σπίτι;
Όσο μπορώ, τη βοηθάω. Ακόμα και την ώρα που γράφω σενάρια, το ένα μου χέρι είναι στο πληκτρολόγιο και με το άλλο κρατάω το ένα μωρό και το ταΐζω. Οπότε, βοηθάω με τον τρόπο μου.

Δεν παραπονιέται όταν λείπεις από το σπίτι;
Όχι τόσο όσο θα παραπονιόταν μια οποιαδήποτε άλλη γυναίκα. Είναι λογικό κάποια στιγμή να υπάρχει μουρμούρα. Επειδή, όμως, γνωρίζει τη φύση της δουλειάς μου γιατί κι αυτή προήλθε από τον συγκεκριμένο χώρο, μπορεί να αντιληφθεί τις δυσκολίες και τις απαιτήσεις. 

Ξυπνάς το βράδυ όταν κλαίνε; Γιατί, θυμάμαι, όταν γεννήθηκε ο Χρύσης, ο πρώτος σου γιος, δεν ξυπνούσες με τίποτα.
Τώρα, ξυπνάω γιατί είναι διπλό το ξυπνητήρι.

Είστε φίλοι με τον Χρύση; Τα λέτε ως πατέρας με γιο ή δεν έχει το θάρρος να σου μιλήσει μιας και μένει με τη μητέρα του;
Τα λέμε. Πρόσφατα, μάλιστα, με πήρε τηλέφωνο η μητέρα του πανικόβλητη γιατί τη ρωτούσε, τι είναι το σεξ; Κι εκεί ήταν που ανέλαβα δράση.

Κάνετε πράγματα μαζί; Ή ο ερχομός των δίδυμων κοριτσιών, αφαίρεσε χρόνο από τον πρωτότοκό σου;
Ο χρόνος είναι ισάξιος και για τα τρία παιδιά μου. Κυρίως για τον Χρύση, ο οποίος βρίσκεται στην ευαίσθητη ηλικία των δέκα, που θέλει συνεχώς να μαθαίνει πράγματα.

 

Πώς είναι οι σχέσεις του Χρύση με τη νέα σου σύντροφο;
O Χρύσης αισθάνεται πιο άνετα με τη Στυλιάνα παρά με μένα, χωρίς σίγουρα αυτό να σημαίνει ότι παίρνει τη θέση της μητέρα του. Τα βρίσκουν καλύτερα μεταξύ τους. Είμαστε όλοι μια καλή παρέα, πάμε βόλτες, διακοπές, για φαγητό, παντού μαζί. Δεν χωριζόμαστε σε δύο οικογένειες.

Πώς αντιμετώπισε τον χωρισμό σου από τη μητέρα του;
Παρόλο που ήταν πολύ μικρός, κατάφερε να αντιληφθεί την κατάσταση. Έτσι κι αλλιώς, φροντίζω ή μάλλον φροντίζουμε με τη μητέρα του να μην του λείπουμε ποτέ.

Πώς είναι σήμερα οι σχέσεις σου με την πρώην σύζυγό σου;
Όταν πραγματικά αγαπάς το παιδί σου, δεν μπορείς να προτάσσεις το εγώ σου. Ζεις για το παιδί σου. Κι εμείς, παρόλο που αποφασίσαμε να χωρίσουμε, ζούμε για το παιδί μας. Σ’ έναν χωρισμό, δεν χωράει το εγώ μπροστά σε ένα μωρό. Είμαστε μια χαρά.

Σκέφτεσαι το ενδεχόμενο ενός δεύτερου γάμου;
Από τη στιγμή που έχουμε δυο μώρα μαζί, σίγουρα, κάποια στιγμή θα ολοκληρωθεί κι αυτή η διαδικασία. Το πρώτο βήμα έγινε με τη βάφτιση των διδύμων. Αυτό που απομένει τώρα είναι η διαδικασία του γάμου.

Έχετε ορίσει ημερομηνία;
Περιμένουμε το ένστικτό μας να μάς κατευθύνει. Τόσο εγώ όσο και η Στυλιάνα είμαστε αυθόρμητοι άνθρωποι. Μπορεί να παντρευτούμε την ερχόμενη Κυριακή ή τον επόμενο χρόνο. Μαζί θα το αποφασίσουμε.

Σε σχέση με προηγούμενες φορές που συναντηθήκαμε, τώρα σε βρίσκω πιο χαλαρό, ήρεμο και πιο συνειδητοποιημένο…
Μεγάλωσα, ωρίμασα, αναγνώρισα τις πραγματικές αξίες της ζωής. Ξέρω τι κάνω, ξέρω πού πάω, ξέρω ποιος είμαι.

Πέρασες, δηλαδή, από φάση αμφισβήτησης;
Όχι. Απλά, άφησα πίσω μου όλα τα μικρά κι ασήμαντα που ταλαιπωρούσαν το μυαλό μου και τώρα πια ασχολούμαι με τις σημαντικές αξίες της ζωής, συνειδητοποιώντας καλύτερα ποιος είναι ο Λώρης.

Τελικά, ποιος είναι ο Λώρης; Είναι φτιαγμένος από καλή… pasta;
Προσπαθούσα να ήμουν μέσα σε όλα, να τα προλαβαίνω όλα, να είναι τα πάντα στην εντέλεια, να βοηθήσω πολύ κόσμο και να είναι όλοι καλά. Αλλά, για τον Λώρη, τίποτα. Τώρα, πια, έχουν αλλάξει όλα αυτά. Από τη στιγμή που έχω τρία μωρά, η προτεραιότητα μου είναι οι δυο κορούλες και ο γιος μου, η γυναίκα μου και ο Λώρης. Ό,τι με άγχωνε προηγουμένως, τώρα το προσπερνώ. Εκτός κι αν είναι θέμα υγείας.

Έχεις απωθημένα, Λώρη;
Απωθημένα, όχι. Ξέρω, όμως, τι θέλω να κάνω. Άλλος στη θέση μου, θα ήταν πολύ ευχαριστημένος. Εγώ, όμως, θέλω περισσότερα.

Styling: Shona Muir

Περιοδικό "Down Town", τ. 572.

  Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Χάμπαλης      Παναγιώτης Μηνά   
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.