Οργισμένοι, αγανακτισμένοι, θυμωμένοι… θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλα πολλά ακόμα που έχω διαβάσει και ακούσει το τελευταίο διάστημα. Κρατώντας ένα πλακάτ, κτυπώντας μετά μανίας το πληκτρολόγιο στο γραφείο, πατώντας τα γράμματα στην οθόνη του του κινητού, ή ακόμα κουβεντιάζοντας σε μια καφετέρια απολαμβάνοντας ένα παγωμένο «φρέντο», σπεύδουν να δηλώσουν ένας έκαστος πως είναι… αντισυστημικοί. Γιατί είναι το τελευταίο «τρεντ», που θέλει τον καθένα και την κάθε μια να εμφανίζεται ότι τα έχει με το σύστημα.

Για κάτσετε καλά βρε μεγάλοι!

Μήπως ξέρετε αλήθεια τι σημαίνει ο όρος ή απλώς τον ακούσατε από κάπου, το είπε κάποιος και είπατε να τον αντιγράψετε κι εσείς;

Κοιτάζω τριγύρω μου να δω, να εντοπίσω κάποιους/κάποιες δύο-τρία άτομα που να είναι όντως αυτό που εννοούμε όταν λέμε «αντισυστημικός». Άδικος κόπος όμως.

Όταν τους δεις με μια πιο προσεκτική ματιά, ακολουθήσεις λίγο την πορεία όλων αυτών των επώνυμων αντισυστημικών τότε θα δεις και την πραγματικότητα. Θα δεις πως οι πλείστοι εξ αυτών μια χαρά τα προηγούμενα χρόνια είχαν συμπορευθεί με το «σύστημα» γιατί ήταν βολική η πορεία. Μια χαρά είχαν χρησιμοποιήσει κάθε προσφερόμενο μέσο του «συστήματος» προκειμένου να έχουν ίδιον ή επαγγελματικό όφελος. Και ουδείς απαρνήθηκε τα όσα το «σύστημα» του προσέφερε.

Κι όταν πλέον έφτασε η ώρα που χόρτασαν από τα αγαθά του «συστήματος» τότε αποφάσισαν να επαναστατήσουν… Τρομάρα τους!

Ντύθηκαν τον μανδύα του αντισυστημικού και ξεχύθηκαν για να πείσουν την κοινωνία πως αυτοί και μόνοι αυτοί είναι που μπορούν να αντιμετωπίσουν το «καταραμένο σύστημα». Εδώ μπορεί να έχουν ένα μικρό δίκαιο, γιατί ίσως αυτοί να ξέρουν καλύτερα από όλους τους υπόλοιπους πως δουλεύει αυτό το «σύστημα». Έχουν δουλέψει καλά μαζί του για χρόνια… για δεκαετίες τώρα.

Μέχρι που έφτασε η στιγμή όπου πλέον δεν τους βόλευε τότε βγήκαν και άρχισαν να κουνάνε το δάκτυλο στους υπόλοιπους και να μοιράζουν ταμπέλες και επίθετα. Φροντίζοντας συνάμα όλα τα φώτα να είναι στραμμένα προς το μέρος τους, αγωνιώντας μπας και βρεθεί κάποιος άλλο να είναι πιο αντισυστημικός από αυτούς.

Αν δε τολμήσει κανείς να τους υποδείξει τον βίο και την πολιτεία τους μέσα από διαδρομές του συστήματος τότε μπαίνει αμέσως στη «μαύρη λίστα» και ξεκινά η ανθρωποφαγία, οι χαρακτηρισμοί, οι επιθέσεις.

Ποιος τους έδωσε αυτό το δικαίωμα να αμφισβητούν τον αντισυστημισμό ενός αντισυστημικού; Γι’ αυτό και πρέπει να σιωπήσουν πάραυτα. Δεν τους πέφτει λόγος.

Τι είναι άραγε αυτό το «αντισυστημικό»;

Ο Νικόλας Σεβαστάκης στη στήλη του «Οπτική Γωνία» στο LiFO (τον περασμένο Φεβράρη) προσέθεσε στην ερώτηση αυτή μια σειρά από άλλα ερωτήματα:

«Οτιδήποτε, ας πούμε, δεν αντιστοιχεί στους κώδικες και στον τρόπο θέασης των πραγμάτων που ταιριάζει στην παγκόσμια κεντροδεξιά ή σε μια «ορθολογική» κεντροαριστερά; Οποιαδήποτε λοξή ή αγενής και πειραγμένη εκδοχή δημόσιου λόγου; Αντισυστημική η πολιτική των δασμών αλλά και ο ακτιβισμός μιας πιο ζωηρής περιβαλλοντικής οργάνωσης; Αντισυστημική η φωνή των οπαδών των εξορύξεων υδρογονανθράκων αλλά και οι φωνές όσων προσπαθούν, εδώ κι εκεί, για την αποτροπή των εξορύξεων; Ο ρατσισμός αλλά και ο αντιρατσισμός; Ο Κάνιε Γουέστ ή ο Μασκ, ο Ασάνζ και οι αντιφά; Μέχρι πού θα φτάσουν αυτά τα αφελέστατα αμαλγάματα;».

Στο ίδιο ακριβώς κείμενο ο Ν. Σεβαστάκης υποδείκνυε και μια, πιο παγκόσμια, παραπλανητική χρήση του όρου καθώς βλέπουμε όλοι μας να μπαίνουν στο ίδιο καλάθι η «αντιφιλελεύθερη ριζοσπαστική δεξιά» το κίνημα της «ριζοσπαστικής αριστεράς» ακόμα και ο Ντόναλντ Τραμπ. Γιατί και ο Τραμπ εμφανίζεται ως αντισυστημικός, όσον αφορά το δικό του το αμερικανικό σύστημα.

Γιατί και ο Ντόναλντ Τραμπ όταν διεκδικούσε επανεκλογή για τον «πόλεμο κατά του συστήματος» μιλούσε και το «αμερικανικό σύστημα και το βαθύ κράτος», κατηγορούσε για όσα συνέβαιναν στη χώρα του.

Για μένα, αντισυστημικοί δεν είναι αυτοί που το «ποστάρουν» ή το διαφημίζουν.

Αντισυστημικός είναι εκείνος ο απλός πολίτης που πορεύεται στη ζωή του στηριζόμενος στις δικές τους δυνάμεις και δυνατότητες. Αυτός που ποτέ δεν σήκωσε το τηλέφωνο για να ζητήσει έστω και μια χάρη από κάποιο επώνυμο, ούτε και τηλεφώνησε γιατί ο «μιτσής» ή η «μιτσιά» θα δώσει εξετάσεις ή έκανε αίτηση.

Τέτοιους δεν θα βρεις ούτε σε στημένες συγκεντρώσεις, ούτε σε ποσταρίσματα. Δεν θα διαβάσεις, ούτε θα ακούσεις γι’ αυτούς.

 Ίσως τους εντοπίσεις σε καμιά αυτοστέγαση ή σε κάποια φτωχογειτονιά.