Απρίλη γεννήθηκε (1934) και Απρίλη πέθανε (2007) ο Αμερικανός δημοσιογράφος, David Halberstam, τη μνήμη του οποίου τιμά αυτές τις μέρες η μεγάλη εφημερίδα «The New York Times». Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα κοντά στο Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια στα 73 του χρόνια. Ήταν συνοδηγός σε αυτοκίνητο με οδηγό έναν 26χρονο φοιτητή δημοσιογραφίας που τον μετέφερε για συνέντευξη που θα περιλάμβανε στο βιβλίο του που έγραφε εκείνη την περίοδο. Δύο μέρες προηγουμένως είχε προσκληθεί και μιλήσει σε διάλεξη στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ για τη σχέση της δημοσιογραφίας με την Ιστορία.
Ο διάσημος ρεπόρτερ του πολέμου του Βιετνάμ είχε επιβιώσει εκείνης της ανθρωποσφαγής χωρίς γρατσουνιά, για να τελειώσει τη ζωή του στα συντρίμμια ενός αυτοκινήτου σε έναν αμερικανικό δρόμο σαράντα χρόνια μετά – κι αυτή ήταν η τελευταία τραγική ειρωνεία, από τις πολλές που βίωσε… Είχε ακόμα πολλά να δώσει, αλλά έφυγε ώριμος και γεμάτος σε ώρα δουλειάς, κάνοντας αυτό ακριβώς που ήθελε πάντα να κάνει δοσμένος στη δημοσιογραφική δράση. «Είχα μια υπέροχη ζωή στη δημοσιογραφία», είπε σε συνέντευξή του λίγα χρόνια προηγουμένως. «Μερικές φορές μένω έκπληκτος από τον πλούτο της. Μου έδωσε όλα τα πράγματα που ήθελα και είμαι ευτυχισμένος που ήμουν ρεπόρτερ».
Ο David Halberstam δεν αναφερόταν προφανώς σε χρήματα και στην όποια οικονομική «ανταμοιβή» είχε μέσα από την ανάδειξη και την αναγνώριση του ταλέντου του, πολύ νωρίς στην καριέρα του, αλλά στην πνευματική, κοινωνική και πολιτική περιπέτεια της δουλειάς του. Οι ανταποκρίσεις του στην εφημερίδα «The New York Times» αμφισβητούσαν με ασυνήθιστη τόλμη και «θράσος», την ορθότητα της επίσημης αμερικανικής πολιτικής στο Βιετνάμ –και εξόργισαν τόσο πολύ τον τότε Πρόεδρο Τζον Φ. Κένεντι, που ζήτησε από τους εργοδότες του να τον μετακινήσουν από τη Σαϊγκόν τότε πρωτεύουσα του Νότιου Βιετνάμ και να τον φέρουν πίσω στη Νέα Υόρκη! Και βέβαια προς τιμήν της εφημερίδας, αλλά και γενικότερα της αμερικανικής δημοσιογραφίας, η …άκομψη παρέμβαση του Κένεντι έπεσε στο κενό, ο Halberstam συνέχισε να στέλνει ανταποκρίσεις από το βιετναμικό μέτωπο και μάλιστα επιβραβεύτηκε γι’ αυτές, κερδίζοντας το 1964, στα 30 μόλις χρόνια του, το βραβείο Πούλιτζερ που είναι η ύψιστη τιμή στην έντυπη δημοσιογραφία στις ΗΠΑ.
Στα δύο βιβλία του για τον βιετναμικό πόλεμο «The Making of a Quagmire» (1965) και «The Best and the Brightest» (1972) ο Halberstam περιγράφει πώς οι ΗΠΑ είχαν βαλτώσει στη βιετναμική ζούγκλα. Σε ένα βιβλίο του για το Ιράν σήμερα, θα έγραφε άραγε για το πώς οι ΗΠΑ έχουν βαλτώσει στον …ουρανό του Ιράν;
