Σωστά τίθενται ερωτήματα, ιδίως από νομικούς, για ζητήματα που έμειναν αναπάντητα στην υπόθεση Σάντη. Ή και αδιευκρίνιστες πτυχές, που πρέπει να ξεκαθαρίσουν. Αλλά, αυτά είναι μόνο προσθήκες, που θα εμπλουτίσουν την ενημέρωση. Η ουσία, που δεν πρέπει να ξεχνιέται ούτε από όσους ζητούν περισσότερες απαντήσεις, είναι ότι δεν υπάρχει υπόθεση.

Αυτό από μόνο του, είναι μια τελεσίδικη κατάληξη των ερευνών, που ανοίγει άλλους δρόμους. Δεν υπάρχει υπόθεση. Τέλος. Δηλαδή, αυτό που ξεσήκωσε θύελλα, απογοήτευση της κοινωνίας, αυτό που διέσυρε ή και κατέστρεψε ανθρώπους, είναι μια μούφα. Fake, το λέμε σήμερα. Αυτό είναι το βασικότερο. Τα άλλα έπονται. Και αυτό πρέπει να μας απασχολήσει πια ως κοινωνία και ως κράτος.

Είναι ίσως η πρώτη φορά που η Αστυνομία έδωσε τόσες πολλές εξηγήσεις δημοσίως για τα ευρήματα ερευνών της. Κι αυτό έγινε λόγω της διάστασης που πήρε η «αποκάλυψη» του Μακάριου Δρουσιώτη, η οποία αναστάτωσε τόσο πολύ την κοινή γνώμη, που επί εβδομάδες και σε περίοδο εκλογών, δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τίποτε άλλο.

Την πλάκωσε κυριολεκτικά σαν κατάμαυρο νέφος που σκέπασε τα πάντα. Πάγωσε ο τόπος. Μείναμε άπαντες άφωνοι. Κι έπρεπε όσο ταχύτερα γινόταν να καθαρίσει η ατμόσφαιρα. Όσο κι αν υπάρχουν ακόμα αναπάντητα ερωτήματα, το νέφος καθάρισε. Το σημαντικό που εκκρεμεί είναι να ερευνηθεί και να αποκαλυφθεί αν πίσω από την ιστορία υπάρχει υποκινητής, ηθικός αυτουργός, ο οποίος καθοδηγούσε την Κυριακή Κυριάκου, που ακόμα ονομάζεται «Σάντη».

Φυσικά και οφείλουν οι Αρχές να απαντήσουν και σε όσα άλλα εκκρεμούν. Πού βρήκε όλα αυτά τα στοιχεία, τα ονόματα, τα τηλέφωνα η Σάντη; Ποια σχέση είχε με τον καθένα από όσους έμπλεξε στην ιστορία της; Ποιο ήταν το κίνητρο της ίδιας, αλλά και αυτών που δημοσιοποίησαν όσα τους πλάσαρε υποστηρίζοντας, ακόμα και σήμερα, ότι πρόκειται για γεγονότα. Ο Δρουσιώτης, για παράδειγμα, επιμένει ότι ερεύνησε τα πάντα επί χρόνια (τρία αν δεν κάνω λάθος), ενώ δεν έμαθε σε αυτή την έρευνα ούτε καν πόσα παιδιά γέννησε αυτή η γυναίκα. Όσο και ο δεύτερος δημοσιογράφος που ενεπλάκη, ο Ορφανίδης, που ενώ βγήκε δημοσίως και στήριξε το αφήγημα της Σάντη, μετά εξαφανίστηκε και δεν έδωσε ούτε κατάθεση στην Αστυνομία.

Οι δημοσιογράφοι δεν κρύβονται, ούτε κάνουν δημοσιογραφία του facebook. Υποστηρίζουν τις όποιες αποκαλύψεις τους, αφού προηγουμένως τις ερευνούν και αναλαμβάνουν την ευθύνη για όσα λένε στους πολίτες. Κι αν κάνουν λάθος απολογούνται και δίνουν μια εξήγηση. Στην υπεύθυνη δημοσιογραφία ακόμα και να είμαστε βέβαιοι για γεγονότα που γράφουμε όταν κληθούμε να τα αποδείξουμε στο δικαστήριο δεν αρκεί να λέμε τη γνώμη μας. Οφείλουμε να την τεκμηριώσουμε με στοιχεία.

Σε αυτή την περίπτωση δεν έπεσε απλώς μια σκανδαλώδης υπόθεση στη δημόσια σφαίρα, έπεσε ο ουρανός στα κεφάλια μας. Τόσο βαριά ήταν όσα αναφέρθηκαν ως η αποκάλυψη του αιώνα από τον Δρουσιώτη. Σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης, βιασμός, διαφθορά στη Δικαιοσύνη και αλλού, στημένες δίκες, συγκάλυψη, εκβιασμοί, παρακολουθήσεις, χειραγώγηση των θεσμών του κράτους, διακίνηση μαύρου χρήματος… Οι πάντες ήταν μπλεγμένοι σε ένα τεράστιο κύκλωμα διαφθοράς από τη Λευκωσία μέχρι την Αθήνα. Υπουργοί, εισαγγελείς, δικαστές, βουλευτές. Ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έμπλεξε σε αυτό το αφήγημα με μια ατάκα περί πρόσληψης της πρωταγωνίστριας στο Προεδρικό, που φαινόταν από μακριά μούφα, αλλά η κοινή γνώμη μολύνθηκε με την ευκολία που μολυνόταν επί πανδημίας από τον κορωνοϊό.

Τώρα, όμως, είναι η ώρα να αποδειχθούν όσα ισχυρίστηκε ο Δρουσιώτης. Και αυτά που στηρίχθηκαν σε όσα του πλάσαρε η Σάντη και αυτά που πρόσθεσε ο ίδιος για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του. Ίσως κληθεί στο δικαστήριο να τα αποδείξει. Ήδη, ο Δημήτρης Παπαδάκης προχωρεί προς αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να το κάνουν και άλλοι, ή και η Αστυνομία. Μπορεί να είναι και ο μόνος τρόπος να απαντηθούν ένα προς ένα και τα ερωτήματα που εκκρεμούν και τίθενται σήμερα από διάφορους. Πάντως, οι συκοφαντίες πρέπει να ξεδιαλύνουν, τα γεγονότα να ξεδιαλύνουν κι αυτά, και όσοι συκοφάντησαν ανθρώπους με τόση ευκολία να λογοδοτήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Άλλος τρόπος για κάθαρση δεν υπάρχει.

Υ.Γ. Η Ένωση Συντακτών και η Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας θα ασχοληθούν με αυτά τα ρεζιλίκια;