ΣΗΜΕΡΑ, η 20η Ιουλίου, είναι μια τραγική επέτειος. Συμπληρώνονται πενήντα δύο χρόνια από τότε, που εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο και έκτοτε κατέχει, διά της στρατιωτικής ισχύος, εδάφη της πατρίδας μας. Πέντε μέρες μετά το προδοτικό πραξικόπημα, εισέβαλε η Τουρκία στο νησί μας. Όπως, δηλαδή, ήταν προσχεδιασμένο.
ΠΕΝΗΝΤΑ δυο χρόνια από τότε. Οι νεκροί χιλιάδες, όπως και οι αγνοούμενοι. Οι πρόσφυγες παραμένουν πρόσφυγες. Το Διεθνές Δίκαιο παραβιάζεται καθημερινά στην πατρίδα μας, από το καλοκαίρι του 1974 και εντεύθεν. Η κατοχική Τουρκία ανενόχλητη συνεχίζει να κατέχει εδάφη και να καταστρατηγεί όλους τους διεθνείς κανόνες.
ΕΧΟΥΜΕ απέναντι μας, μια επεκτατική δύναμη. Η κατοχική Τουρκία υλοποιεί βαθμηδόν τους επεκτατικούς της σχεδιασμούς στην περιοχή. Είναι μια επιθετική δύναμη, που στόχο έχει να διευρύνει την επιρροή της, να αυξήσει τα εδάφη της. Όπως πράττει στην Κύπρο εδώ και πενήντα δυο χρόνια.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ επέτειος, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, αποτελεί ευκαιρία για να επαναλάβουμε πως ο μόνος δρόμος που μπορούμε να βαδίσουμε είναι αυτός που θα διασφαλίζει όλα τα δικαιώματα μας, ως κράτος και ως λαός. Δεν είναι επιλογή η μερική ή η πλήρης νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής, της συνεχιζόμενης κατοχής εδαφών της πατρίδας μας. Αυτό θα συνιστά αυτοχειρία καθώς θα διαιωνίζει την εδώ παρουσία της κατοχικής Τουρκίας.
ΑΥΤΗ την περίοδο, μια ακόμη προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών βρίσκεται σε εξέλιξη. Το σκηνικό, ωστόσο, παραμένει το ίδιο. Όπως πάντα. Η κατοχική πλευρά θέτει μαξιμαλιστικές αξιώσεις, ζητά την παράδοση μας. Οι εν δυνάμει μεσολαβητές επιχειρούν να καλοπιάσουν την Άγκυρα με δώρα, μια τακτική που απέτυχε. Μια τακτική που αποθρασύνει τον κατακτητή.
ΓΙΑ μας είναι ξεκάθαρο: Η καλύτερη τιμή για τους πεσόντες, που θυσίασαν την ζωή τους στην υπεράσπιση της πατρίδας, είναι μια δίκαιη και δημοκρατική λύση του Κυπριακού. Χωρίς παρεκκλίσεις από το διεθνές δίκαιο, το κοινοτικό κεκτημένο. Αυτός ο στόχος μας. Γι αυτό αγωνιζόμαστε. Προφανώς και η μη λύση δεν είναι λύση. Ούτε η όποια λύση θα πρέπει να είναι επιλογή.
Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ συμφωνίας στο Κυπριακό είναι μόνιμος και διαχρονικός στόχος και αυτό επιδιώκουμε έκπαλαι. Ο αγώνας, όσα χρόνια και να περάσουν, συνεχίζεται. Δεν ξεχνάμε. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε. Συνεχίζουμε μέχρι την απελευθέρωση.
