Θησαυρίζετε, τουλάχιστον, σεβαστείτε τους ασθενείς – Οργή προκαλεί η καταγγελία Παμπορίδη

Ούτε ιερό ούτε όσιο έχουμε πια σε αυτό τον τόπο. Βγήκε ο Παμπορίδης και κατάγγειλε ότι ασθενής που παρουσίασε μετεγχειρητικές επιπλοκές έμεινε ξεκρέμαστη επειδή ούτε το ΤΑΕΠ του ιδιωτικού νοσοκομείου στο οποίο είχε υποβληθεί σε επέμβαση τη δέχτηκε, ούτε στη συνέχεια το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στο οποίο διακομίσθηκε. Και τι ακολούθησε; Σιγή από το ιδιωτικό νοσηλευτήριο. Και μια μακρόσυρτη απάντηση του ΟΚΥπΥ, που επικαλείται χίλια μύρια, που κατακεραυνώνει τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια αλλά τελικά επιβεβαιώνει πως δεν δέχθηκαν την εισαγωγή της συγκεκριμένης ασθενούς.

Όλα και αν, λίγο πολύ, μάθαμε να τα αντέχει το στομάχι μας, τις περιπτώσεις που επηρεάζουν την υγεία και τη ζωή ανθρώπων δεν τις ανεχόμαστε. Ιδίως όταν αφορά ένα σύστημα υγείας (ΓεΣΥ), στο οποίο οι πλείστοι εμπλεκόμενοι θησαυρίζουν.

Είναι δυνατόν ένα ιδιωτικό νοσηλευτήριο να αναλαμβάνει να εγχειρήσει κάποιον ασθενή και στη συνέχεια, όταν τύχει να παρουσιάσει μετεγχειρητικές επιπλοκές να αρνείται να τον δεχθεί; Για τον οποιοδήποτε λόγο και αν το πράττει. Ούτε επαγγελματικά σωστό είναι, ούτε και ανθρώπινο.

Ο κάθε ασθενής, αν βρεθεί σε κατάσταση ανάγκης, θα εμπιστευτεί ένα νοσηλευτήριο, ένα γιατρό, τις υπηρεσίες τους επί όλου του πλαισίου που θα χρειαστεί. Είναι δυνατόν να εμπιστεύεται κάποιον να τον εγχειρήσει αλλά αν προκύψει επιπλοκή να μην έχει την άμεση παρακολούθηση την οποία χρειάζεται;

Δεν έχει την παραμικρή σημασία ο πραγματικός λόγος. Αν είναι η αδυναμία να ανταποκριθεί σε ιδιάζουσες επιπλοκές, τότε δεν πρέπει εξαρχής να αναλάβει τη διενέργεια της επέμβασης. Εκτός και αν έχει εκ των προτέρων προβεί σε διευθετήσεις με άλλο νοσηλευτήριο (πιθανότατα του ΟΚΥπΥ) ώστε να είναι διασφαλισμένη η περίθαλψη του ασθενούς στην περίπτωση επιπλοκής. Και βεβαίως, αφού αυτό θα είναι εις γνώση του ασθενούς από την αρχή.

Εξίσου προκλητική, όμως, ήταν και η απάντηση του ΟΚΥπΥ. Πρώτα ισχυρίσθηκε ότι τα δημόσια νοσηλευτήρια δεν αρνούνται την παροχή φροντίδας σε οποιοδήποτε περιστατικό «ανεξαρτήτως της πολυπλοκότητας ή της βαρύτητας του».

Στη συνέχεια, όμως, επιβεβαιώνει τον Παμπορίδη ότι, όντως, ο συγκεκριμένος ασθενής δεν έγινε δεκτός στο Νοσοκομείο Λευκωσίας. «Κατά την αξιολόγηση του περιστατικού επισημάνθηκε ότι, εφόσον αυτό ήταν ιατρικά εφικτό και ασφαλές, η συνέχιση της διαχείρισης της ασθενούς από το νοσηλευτήριο και τη θεραπευτική ομάδα που είχαν πραγματοποιήσει τις επεμβάσεις ήταν η ενδεδειγμένη επιλογή από πλευράς συνέχειας της φροντίδας, δεδομένης της άμεσης γνώσης του ιστορικού της και των προηγηθεισών επεμβάσεων» αναφέρει επί λέξει.

Μην μας τρελαίνετε άλλο σε αυτό τον τόπο κύριοι. Δεν δεχθήκατε την ασθενή. Τελεία. Είτε για το λόγο τον οποίο επικαλείστε, είτε για οποιονδήποτε άλλο, το αποτέλεσμα είναι ότι δεν τη δεχθήκατε. Ναι, μπορεί το ιδιωτικό νοσηλευτήριο να είχε την πρώτιστη ευθύνη για τον ασθενή του. Ο ασθενής, όμως, βρέθηκε μετέωρος. Και ζητήθηκε η αρωγή ενός δημόσιου νοσηλευτηρίου.

Είναι δυνατόν να του την αρνείστε; Να τον αφήνετε στο έλεος του Θεού; Και την οικογένειά του στην αγωνία; Πού πάει ο όρκος του Ιπποκράτη; Πού πάει η στοιχειώδης ανθρωπιστική προσέγγιση ενός ατόμου που υποφέρει;

Αν είναι συνήθης αυτή η τακτική των ιδιωτικών νοσοκομείων, καταγγείλτε την στον ΟΑΥ, στο υπουργείο Υγείας, στη Βουλή, όπου θέλετε. Και βρείτε τον τρόπο να υπάρχουν μέτρα σε όποιον συνεχίζει να συμπεριφέρεται κατ’ αυτό τον τρόπο. Μην αφήνετε, όμως, να θυματοποιείται ο κάθε ασθενής που μπορεί να βρεθεί σε τέτοια κατάσταση.

Το ευρύτερο ζήτημα το οποίο θέτει ο ΟΚΥπΥ είναι πολύ σοβαρό και πολύ ορθό. «Το ερώτημα που τίθεται, είναι κάτω από ποιες προϋποθέσεις λειτουργούν τα νοσηλευτήρια εντός του ΓεΣΥ, και πώς είναι δυνατόν ένα νοσηλευτήριο κατηγορίας Α1 να πραγματοποιεί επεμβάσεις, αλλά να μην μπορεί να διαχειριστεί τις επιπλοκές που ενδέχεται να προκύψουν από αυτές;» τονίζει.

Καιρός όλοι οι αρμόδιοι να θέσουν τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων. Όταν έπρεπε να στηθεί το ΓεΣΥ, έγιναν (και ορθά έγιναν) πολλές αβαρίες. Ήταν ο μόνος τρόπος να αναγκαστούν ιατροί και νοσηλευτήρια να εισέλθουν στο Σύστημα και να κάμψουν τις αντιδράσεις μερικών που έθεταν τα προσωπικά συμφέροντα υπεράνω του δημοσίου συμφέροντος.

Τώρα πια, όμως, πρέπει να εκλείψουν οι αβαρίες. Πρέπει να λαμβάνονται συνεχώς μέτρα που να ανεβάζουν την ποιότητα των υπηρεσιών. Να κορυφώσουν τον επαγγελματισμό. Να διασφαλίσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό την περίθαλψη των ασθενών.

Σχεδόν όλοι, θησαυρίζουν εντός του ΓεΣΥ. Ας το κάνουν. Αλλά τουλάχιστον, ας διασφαλίσουμε ότι θα έχουν και οι πολίτες που καλοπληρώνουν, ανάλογου επιπέδου ιατρική περίθαλψη και νοσοκομειακή φροντίδα.

Το φαινόμενο το οποίο κατάγγειλε ο Παμπορίδης μόνο ντροπή προκαλεί. Πολύ ορθά επισημαίνει πως όποιος δεν σέβεται τους ασθενείς δεν έχει θέση στο σύστημα υγείας. Καλά κάνουν όλοι να προσευχηθούν ώστε η συγκεκριμένη ασθενής να έχει θετική κατάληξη με το πρόβλημα υγείας της. Διαφορετικά…