Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Η Mehtap Cardak, μία Τουρκοκύπρια που ζει στη Λύση, την περασμένη Κυριακή δημοσίευσε στον λογαριασμό της στο facebook ένα πολύ συγκινητικό και συνάμα χαρακτηριστικό, για το πώς νιώθουν πολλοί Τ/κ, σχόλιο. Ένα σχόλιο που δείχνει ότι 45 χρόνια μετά την εισβολή και κατοχή υπάρχουν Τ/κ που εξακολουθούν να νιώθουν προσωρινοί οικοδεσπότες στα σπίτια των Ε/κ. Αναγνωρίζουν πως δεν είναι δικές τους οι περιουσίες στις οποίες ζουν και πως μόνο μια λύση του Κυπριακού θα αλλάξει τα πράγματα. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι υιοθετούν κατά γράμμα τις θέσεις της ε/κ πλευράς στο Κυπριακό. Σε σχέση λοιπόν με τη μετάβαση Λυσιωτών στο κατεχόμενο χωριό τους και την τέλεση λειτουργίας στην εκκλησία τους, ύστερα από 45 χρόνια, η Mehtap έγραψε τα εξής:
«Αγαπητοί μου φίλοι, το χωριό στο οποίο ζούμε είναι ε/κ χωριό. Το όνομά του είναι Λύση. Μετά έγινε Άκντογαν. Μέσα σε μια νύχτα αναγκάστηκαν να φύγουν και ν’ αφήσουν τα σπίτια τους, τα κρεβάτια τους, τους κήπους τους, τις εικόνες στους τοίχους, τους τόπους που εργάζονταν, τα θρησκευτικά τους μνημεία, τα όνειρά τους. Δηλαδή, τα πήραν από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες τους, τα έκλεψαν και χωρίς να τους ρωτήσουν μας τα έδωσαν.
Χωρίς να υπολογίζουν τα όσα έζησαν, χωρίς να υπολογίζουν τον πόνο των ανθρώπων! Σε καθεστώς πλιάτσικου, λαφύρων, δεν μπορεί να διαρκέσει κανενός η ευτυχία που βασίζεται στη δυστυχία. Δεν μπορείτε δε να φτάσετε πουθενά με εθνικιστικές δηλώσεις καπηλευόμενοι τη θρησκεία και τη σημαία.
Στην εκκλησία στη Λύση (που πιο παλιά χρησιμοποιήθηκε ως τζαμί) άναψαν κερί παίρνοντας άδεια γι’ αυτό. Καλωσορίσατε. Σας ζητώ συγγνώμη που ζω στο χωριό σας, στο σπίτι σας, χωρίς την άδειά σας». Το κείμενο μετέφρασε η συνάδελφος Ραλλή Παπαγεωργίου, που φρόντισε να γνωρίζει την τουρκική γλώσσα και μπράβο της.
Πρόσφατα Τ/κ δημοσιογράφοι επισκέφθηκαν την Αμμόχωστο και δημοσίευσαν αρκετές φωτογραφίες. Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς στα ρεπορτάζ τους κάθε άλλο παρά αναπαρήγαγαν τη γνωστή τουρκική προπαγάνδα και τις επιδιώξεις Ορζεσάι. Όταν επισκέφθηκα ιστοσελίδες τ/κ ΜΜΕ για να δω τις φωτογραφίες και τα βίντεο, προβληματίστηκα ξανά για τα πόσα λάθη κάναμε ως Ε/κ και πόσα δεν πράξαμε για να μην φθάσουμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Και ένα από αυτά ήταν ότι, ποτέ, δεν καταδεχθήκαμε να μάθουμε τη γλώσσα των συμπατριωτών μας Τ/κ για να μπορούμε να συνεννοούμαστε μαζί τους απευθείας. Βίωσα ένα τεράστιο κενό, επειδή δεν ήμουν σε θέση να διαβάσω και να κατανοήσω τι έγραφαν στα ρεπορτάζ τους οι συνάδελφοι Τ/κ δημοσιογράφοι. Που δεν είχα την ικανότητα να καταλάβω τι έλεγαν όχι μόνο για την Αμμόχωστο, αλλά και για όσα συμβαίνουν στις κατεχόμενες περιοχές. Τι απασχολεί αυτούς τους ανθρώπους, ποια τα καθημερινά τους προβλήματα, πώς μεταφέρουν τα νέα από τις ελεύθερες περιοχές στη δική τους κοινότητα. Γιατί για τόσα χρόνια Ε/κ και Τ/κ είμαστε εγκλωβισμένοι στη φιλτραρισμένη πληροφόρηση που μεταφέρεται στις δύο πλευρές των συρματοπλεγμάτων της κατοχής.
Δυστυχώς, ποτέ αυτή η κοινωνία και αυτή η πολιτεία δεν φρόντισαν οι Ε/κ να διδάσκονται την τουρκική γλώσσα και οι Τ/κ την Ελληνική. Διότι, ποτέ, αυτοί που μας κυβερνούσαν και αυτοί που ήταν στην ηγεσία των δύο κοινοτήτων δεν έβλεπαν, ή έκαναν πως δεν έβλεπαν, πέραν από τη μύτη τους. Διότι, κυρίες και κύριοι, στη μέση ήταν και είναι και θα είναι πάντα και οικονομικά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Σήμερα, 45 χρόνια από την τουρκική εισβολή, πολλά είναι τα συμφέροντα που κτίστηκαν, μεγάλωσαν, έγιναν πύργοι, διατηρούνται και μεγεθύνονται λόγω της κατοχής της μισής μας πατρίδας. Και στις ελεύθερες περιοχές και στις κατεχόμενες.
Μην υποτιμάτε τα συμφέροντα και μην νομίζετε πως όλα γίνονται καλή τη πίστει και με γνώμονα το καλό του τόπου. Αγνοί υπάρχουν παντού. Όπως υπάρχουν και επιτήδειοι. Και ικανοί και ανίκανοι. Και πολιτικοί που αγωνίζονται με ανιδιοτέλεια και πολιτικοί που κτίζουν καριέρες πουλώντας εθνικές κορώνες και συνθήματα. Όπως υπάρχουν και πολλοί που σήμερα κτίζουν πύργους και δεν είναι άλλοι –τουλάχιστον αρκετοί από αυτούς– που προηγουμένως έκτιζαν ξενοδοχεία, επαύλεις και πολυκατοικίες σε όλες τις παραλιακές περιοχές και όχι μόνο. Και όποιος πιστεύει ότι η διαπλοκή μεταξύ οικονομίας και πολιτικής έπαψε να υπάρχει, πλανάται οικτρά. Ή όποιος νομίζει ότι οι λίγες ή πολλές πιθανότητες επίλυσης του Κυπριακού δεν θυσιάστηκαν για την επόμενη προεδρική θητεία ή τις επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μόνο που ο χρόνος διαρρέει επικίνδυνα και ο τόπος οδηγείται όλο και πιο κοντά στην οριστική διχοτόμηση.
Κι ας υπάρχουμε εμείς ρομαντικοί –πόσοι απομείναμε δεν ξέρω, όπως την Mehtap Cardak, που ακόμα μιλούμε με την καρδιά μας και δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε και να πιστεύουμε σε μια λύση που θα μας ενώνει, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, όσο δύσκολη κι αν είναι η αρχή της νέας μας συμβίωσης. Δεν καταθέτουμε τα όπλα.
«Αγαπητοί μου φίλοι, το χωριό στο οποίο ζούμε είναι ε/κ χωριό. Το όνομά του είναι Λύση. Μετά έγινε Άκντογαν. Μέσα σε μια νύχτα αναγκάστηκαν να φύγουν και ν’ αφήσουν τα σπίτια τους, τα κρεβάτια τους, τους κήπους τους, τις εικόνες στους τοίχους, τους τόπους που εργάζονταν, τα θρησκευτικά τους μνημεία, τα όνειρά τους. Δηλαδή, τα πήραν από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες τους, τα έκλεψαν και χωρίς να τους ρωτήσουν μας τα έδωσαν.
Χωρίς να υπολογίζουν τα όσα έζησαν, χωρίς να υπολογίζουν τον πόνο των ανθρώπων! Σε καθεστώς πλιάτσικου, λαφύρων, δεν μπορεί να διαρκέσει κανενός η ευτυχία που βασίζεται στη δυστυχία. Δεν μπορείτε δε να φτάσετε πουθενά με εθνικιστικές δηλώσεις καπηλευόμενοι τη θρησκεία και τη σημαία.
Στην εκκλησία στη Λύση (που πιο παλιά χρησιμοποιήθηκε ως τζαμί) άναψαν κερί παίρνοντας άδεια γι’ αυτό. Καλωσορίσατε. Σας ζητώ συγγνώμη που ζω στο χωριό σας, στο σπίτι σας, χωρίς την άδειά σας». Το κείμενο μετέφρασε η συνάδελφος Ραλλή Παπαγεωργίου, που φρόντισε να γνωρίζει την τουρκική γλώσσα και μπράβο της.
Πρόσφατα Τ/κ δημοσιογράφοι επισκέφθηκαν την Αμμόχωστο και δημοσίευσαν αρκετές φωτογραφίες. Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς στα ρεπορτάζ τους κάθε άλλο παρά αναπαρήγαγαν τη γνωστή τουρκική προπαγάνδα και τις επιδιώξεις Ορζεσάι. Όταν επισκέφθηκα ιστοσελίδες τ/κ ΜΜΕ για να δω τις φωτογραφίες και τα βίντεο, προβληματίστηκα ξανά για τα πόσα λάθη κάναμε ως Ε/κ και πόσα δεν πράξαμε για να μην φθάσουμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Και ένα από αυτά ήταν ότι, ποτέ, δεν καταδεχθήκαμε να μάθουμε τη γλώσσα των συμπατριωτών μας Τ/κ για να μπορούμε να συνεννοούμαστε μαζί τους απευθείας. Βίωσα ένα τεράστιο κενό, επειδή δεν ήμουν σε θέση να διαβάσω και να κατανοήσω τι έγραφαν στα ρεπορτάζ τους οι συνάδελφοι Τ/κ δημοσιογράφοι. Που δεν είχα την ικανότητα να καταλάβω τι έλεγαν όχι μόνο για την Αμμόχωστο, αλλά και για όσα συμβαίνουν στις κατεχόμενες περιοχές. Τι απασχολεί αυτούς τους ανθρώπους, ποια τα καθημερινά τους προβλήματα, πώς μεταφέρουν τα νέα από τις ελεύθερες περιοχές στη δική τους κοινότητα. Γιατί για τόσα χρόνια Ε/κ και Τ/κ είμαστε εγκλωβισμένοι στη φιλτραρισμένη πληροφόρηση που μεταφέρεται στις δύο πλευρές των συρματοπλεγμάτων της κατοχής.
Δυστυχώς, ποτέ αυτή η κοινωνία και αυτή η πολιτεία δεν φρόντισαν οι Ε/κ να διδάσκονται την τουρκική γλώσσα και οι Τ/κ την Ελληνική. Διότι, ποτέ, αυτοί που μας κυβερνούσαν και αυτοί που ήταν στην ηγεσία των δύο κοινοτήτων δεν έβλεπαν, ή έκαναν πως δεν έβλεπαν, πέραν από τη μύτη τους. Διότι, κυρίες και κύριοι, στη μέση ήταν και είναι και θα είναι πάντα και οικονομικά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Σήμερα, 45 χρόνια από την τουρκική εισβολή, πολλά είναι τα συμφέροντα που κτίστηκαν, μεγάλωσαν, έγιναν πύργοι, διατηρούνται και μεγεθύνονται λόγω της κατοχής της μισής μας πατρίδας. Και στις ελεύθερες περιοχές και στις κατεχόμενες.
Μην υποτιμάτε τα συμφέροντα και μην νομίζετε πως όλα γίνονται καλή τη πίστει και με γνώμονα το καλό του τόπου. Αγνοί υπάρχουν παντού. Όπως υπάρχουν και επιτήδειοι. Και ικανοί και ανίκανοι. Και πολιτικοί που αγωνίζονται με ανιδιοτέλεια και πολιτικοί που κτίζουν καριέρες πουλώντας εθνικές κορώνες και συνθήματα. Όπως υπάρχουν και πολλοί που σήμερα κτίζουν πύργους και δεν είναι άλλοι –τουλάχιστον αρκετοί από αυτούς– που προηγουμένως έκτιζαν ξενοδοχεία, επαύλεις και πολυκατοικίες σε όλες τις παραλιακές περιοχές και όχι μόνο. Και όποιος πιστεύει ότι η διαπλοκή μεταξύ οικονομίας και πολιτικής έπαψε να υπάρχει, πλανάται οικτρά. Ή όποιος νομίζει ότι οι λίγες ή πολλές πιθανότητες επίλυσης του Κυπριακού δεν θυσιάστηκαν για την επόμενη προεδρική θητεία ή τις επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μόνο που ο χρόνος διαρρέει επικίνδυνα και ο τόπος οδηγείται όλο και πιο κοντά στην οριστική διχοτόμηση.
Κι ας υπάρχουμε εμείς ρομαντικοί –πόσοι απομείναμε δεν ξέρω, όπως την Mehtap Cardak, που ακόμα μιλούμε με την καρδιά μας και δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε και να πιστεύουμε σε μια λύση που θα μας ενώνει, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, όσο δύσκολη κι αν είναι η αρχή της νέας μας συμβίωσης. Δεν καταθέτουμε τα όπλα.
Ο Αβ. Νεοφύτου και το «Εστία 2»
Μιας και ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων για συμμετοχή στο σχέδιο «Εστία», θέλω να υπενθυμίσω στον πρόεδρο του κυβερνώντος κόμματος, ΔΗΣΥ, τι έλεγε στις 19 Νοεμβρίου 2018 για να πείσει το ΔΗΚΟ να εγκρίνει το Σχέδιο. Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου σημείωνε πως αντιλαμβάνεται ότι «έχει μειονεκτήματα», πρόσθετε όμως ότι «θα το στηρίξει νοουμένου ότι παράλληλα θα υπάρχει και ένα «Εστία» για τους συνεπείς και συνετούς δανειολήπτες που θα εμπίπτουν στα ίδια κριτήρια με αυτά στα οποία εμπίπτουν αυτοί που δεν πληρώνουν και θα τύχουν της στήριξης της πολιτείας». Και τότε έγραφα σε άρθρο μου ότι είναι καλύτερα ΔΗΣΥ και Κυβέρνηση να επικεντρωθούν σε «ένα σωστό σχέδιο “Εστία” από την αρχή, που να βοηθά τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού» και «να μην αναζητούνται λύσεις πιο δαπανηρές, πολύπλοκες και ανεφάρμοστες».
Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ ήταν όμως κατηγορηματικός. Θα στηρίξει το Σχέδιο, έλεγε, «νοουμένου ότι παράλληλα θα υπάρχει και ένα “Εστία”» για τους «συνετούς δανειολήπτες και τους συνεπέστατους φορολογούμενους». Το οποίο βέβαια δεν ήρθε και δεν θα έρθει ποτέ, είπε την περασμένη Δευτέρα στους βουλευτές ο υπουργός Οικονομικών.
Πλην όμως, κάποιοι αδαείς πίστευαν πως η πολιτεία θα τους ανταμείψει διότι είναι σωστοί στις υποχρεώσεις τους. Ξέχασαν πως είναι το αντίθετο που γίνεται. Και με τους φοροφυγάδες και με όσους χρωστούν σε κοινωνικά ταμεία. Που το Κράτος κατά καιρούς τους ανταμείβει με αμνηστίες και πολλές πολλές εκπτώσεις…
Μιας και ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων για συμμετοχή στο σχέδιο «Εστία», θέλω να υπενθυμίσω στον πρόεδρο του κυβερνώντος κόμματος, ΔΗΣΥ, τι έλεγε στις 19 Νοεμβρίου 2018 για να πείσει το ΔΗΚΟ να εγκρίνει το Σχέδιο. Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου σημείωνε πως αντιλαμβάνεται ότι «έχει μειονεκτήματα», πρόσθετε όμως ότι «θα το στηρίξει νοουμένου ότι παράλληλα θα υπάρχει και ένα «Εστία» για τους συνεπείς και συνετούς δανειολήπτες που θα εμπίπτουν στα ίδια κριτήρια με αυτά στα οποία εμπίπτουν αυτοί που δεν πληρώνουν και θα τύχουν της στήριξης της πολιτείας». Και τότε έγραφα σε άρθρο μου ότι είναι καλύτερα ΔΗΣΥ και Κυβέρνηση να επικεντρωθούν σε «ένα σωστό σχέδιο “Εστία” από την αρχή, που να βοηθά τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού» και «να μην αναζητούνται λύσεις πιο δαπανηρές, πολύπλοκες και ανεφάρμοστες».
Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ ήταν όμως κατηγορηματικός. Θα στηρίξει το Σχέδιο, έλεγε, «νοουμένου ότι παράλληλα θα υπάρχει και ένα “Εστία”» για τους «συνετούς δανειολήπτες και τους συνεπέστατους φορολογούμενους». Το οποίο βέβαια δεν ήρθε και δεν θα έρθει ποτέ, είπε την περασμένη Δευτέρα στους βουλευτές ο υπουργός Οικονομικών.
Πλην όμως, κάποιοι αδαείς πίστευαν πως η πολιτεία θα τους ανταμείψει διότι είναι σωστοί στις υποχρεώσεις τους. Ξέχασαν πως είναι το αντίθετο που γίνεται. Και με τους φοροφυγάδες και με όσους χρωστούν σε κοινωνικά ταμεία. Που το Κράτος κατά καιρούς τους ανταμείβει με αμνηστίες και πολλές πολλές εκπτώσεις…
Ως συνήθως, φταίνε όλοι οι άλλοι
«Άστοχη και ατεκμηρίωτη» είναι στόχευση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) κατά των λειτουργών κοινωνικών υπηρεσιών, μας είπε η ΠΑΣΥΔΥ σε σχέση με την τραγική υπόθεση με τον 14χρονο. Διότι, λέει η κλαδική των υπαλλήλων, οι λειτουργοί των Κοινωνικών Υπηρεσιών «ξεπερνούν τον εαυτό τους συμπαραστεκόμενοι στο πλευρό της κοινωνίας, όπου τα προβλήματα αυξάνονται γεωμετρικά και το προσωπικό δίνει μια άνιση μάχη, για την αντιμετώπισή τους ενώ, ο αριθμός του συνεχώς μειώνεται με όλα τα δυσμενή επακόλουθα, τόσο για το ίδιο το προσωπικό όσο και κατ’ επέκταση, στη διεκπεραίωση των καθηκόντων του».
Η συνήθης επωδός. Φταίνε τα ΜΜΕ, φταίνε οι κενές θέσεις, φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από τους ίδιους.
Θα θυμίζω μόνο τι έγραψε η κ. Αντρούλα Χριστοφίδου σε επιστολή της προς την υπουργό Εργασίας, όταν πριν ένα χρόνο -11.9.18- ανακοίνωνε την παραίτησή της από τη προεδρία της οργάνωσης «Cyprus Stop Traffiking»: «Το Τμήμα Ευημερίας με έβγαλε knock –out. Θαυμάζω τους λειτουργούς που υπηρετούν σε μια τέτοια αρτηριοσκληρωμένη υπηρεσία (…) Εγώ, παραδίδω τα όπλα».
«Άστοχη και ατεκμηρίωτη» είναι στόχευση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) κατά των λειτουργών κοινωνικών υπηρεσιών, μας είπε η ΠΑΣΥΔΥ σε σχέση με την τραγική υπόθεση με τον 14χρονο. Διότι, λέει η κλαδική των υπαλλήλων, οι λειτουργοί των Κοινωνικών Υπηρεσιών «ξεπερνούν τον εαυτό τους συμπαραστεκόμενοι στο πλευρό της κοινωνίας, όπου τα προβλήματα αυξάνονται γεωμετρικά και το προσωπικό δίνει μια άνιση μάχη, για την αντιμετώπισή τους ενώ, ο αριθμός του συνεχώς μειώνεται με όλα τα δυσμενή επακόλουθα, τόσο για το ίδιο το προσωπικό όσο και κατ’ επέκταση, στη διεκπεραίωση των καθηκόντων του».
Η συνήθης επωδός. Φταίνε τα ΜΜΕ, φταίνε οι κενές θέσεις, φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από τους ίδιους.
Θα θυμίζω μόνο τι έγραψε η κ. Αντρούλα Χριστοφίδου σε επιστολή της προς την υπουργό Εργασίας, όταν πριν ένα χρόνο -11.9.18- ανακοίνωνε την παραίτησή της από τη προεδρία της οργάνωσης «Cyprus Stop Traffiking»: «Το Τμήμα Ευημερίας με έβγαλε knock –out. Θαυμάζω τους λειτουργούς που υπηρετούν σε μια τέτοια αρτηριοσκληρωμένη υπηρεσία (…) Εγώ, παραδίδω τα όπλα».
