Όταν αυτοί που μας κυβερνούν, παρανομούν!

«Μάθαμε», επιτέλους, και το φορολογικό ποιόν όσων μας κυβερνούν την τελευταία δεκαετία, με την ευρύτερη έννοια του όρου «κυβερνώ». Το «μάθαμε» βέβαια δεν είναι τυχαία σε εισαγωγικά. Διότι απλώς μάθαμε πόσο βλάκες μας θεωρούν άλλοι μια φορά οι πολιτικοί μας και μάθαμε ξανά ότι σε αυτό τον τόπο τίποτε δεν αλλάζει εύκολα. Συνήθως, δεν αλλάζει σχεδόν καθόλου. 
Αναφέρομαι στην έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για τα πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα, γνωστά ως ΠΕΠ, σε ό,τι αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις.
Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση, από τους 154, που την περίοδο 2008-2015 διετέλεσαν σε οποιοδήποτε έτος στην περίοδο αυτή, Πρόεδροι της Δημοκρατίας, Υπουργοί, Πρόεδροι της Βουλής, βουλευτές και αρχηγοί κομμάτων, σε 84 περιπτώσεις υπέβαλαν εκπρόθεσμα ή δεν υπέβαλαν τη φορολογική τους δήλωση εντός της προθεσμίας που προνοείται στον Νόμο, με καθυστέρηση σε ένα μέχρι και επτά (7) φορολογικά έτη (που αφορά στην περίοδο που εξετάστηκε).
Ονόματα βέβαια μην περιμένετε, διότι ο ένας κατεργάρης καλύπτει τον άλλο. Εκτός εάν διαρρεύσουν κάποια ονόματα επιλεκτικά και ήδη έχουν διαρρεύσει. Σιώπησαν όμως και τα σωστά ΠΕΠ. Διότι, πού ξέρεις, σήμερα εγώ, αύριο εσύ!
Όμως ακόμα και με τη λειψή αυτή έκθεση, προκύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως:
● Πάνω από τα μισά πρόσωπα που μας κυβέρνησαν και οι πλείστοι συνεχίζουν να μας κυβερνούν, παρανόμησαν 84 στους 154, δηλαδή 54%.
● Πολλοί καθυστερούσαν να υποβάλουν τις δηλώσεις τους για περίοδο πέραν του ενός έτους, αρκετοί πέραν των δύο και κάποιοι πέραν των τριών ετών.
● Η κατάσταση δείχνει να βελτιώνεται χρόνο με τον χρόνο κι αυτό δεν είναι άσχετο με τον θόρυβο που έγινε κατά καιρούς στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
● Σε δύο από τους 154 δεν υποβλήθηκαν πρόστιμα, διότι αφέθηκε από το Τμήμα Φορολογίας να παρέλθει το χρονικό όριο που επιτρέπει ο νόμος. «Εκ παραδρομής» έγινε αυτό, ισχυρίζεται το Τμήμα Φορολογίας.  
Και τα ερωτήματα ημών των κοινών θνητών είναι:
1. Ποιοι είναι αυτοί οι εκτεθειμένοι πολιτικοί και γιατί δεν δημοσιοποιούνται τα ονόματά τους;
2. Γιατί οι πολιτικοί που υπέβαλλαν κανονικά τις φορολογικές τους δηλώσεις και ήταν σωστοί στις υποχρεώσεις τους δεν διαμαρτύρονται και αποδέχονται να διασύρεται και το δικό τους όνομα, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε ευθύνη;
3. Πώς είναι δυνατόν να πεισθούμε ότι «εκ παραδρομής» για δύο αφέθηκε να διαρρεύσει η περίοδος των έξι ετών και έτσι δεν υπόκεινται σε πρόστιμό; Δηλαδή ο φοροθέτης που παρακολουθούσε τον φάκελό τους, δεν ήξερε ότι αυτοί οι δύο διετέλεσαν ή τη συγκεκριμένη περίοδο ήταν πολιτικά πρόσωπα, είτε Πρόεδροι της Δημοκρατίας και της Βουλής, είτε υπουργοί, βουλευτές ή πρόεδροι κομμάτων! Και εντελώς τυχαία, «εκ παραδρομής», για έξι χρόνια, δεν τους επιβλήθηκε κανένα πρόστιμο; Και δεν έχει σημασία ότι πρόκειται για ένα χαμηλό πρόστιμο. Εδώ μιλούμε για ισονομία ανάμεσα στους πολίτες.  
4. Πώς είναι δυνατόν ανάμεσα σε όλους αυτούς να υπάρχουν ΠΕΠ που «είτε δεν υπήρχε υποχρέωση για υποβολή δήλωσης είτε δεν υπήρχαν στοιχεία κατά πόσο υπήρχε υποχρέωση για υποβολή φορολογικής δήλωσης»! Δόξα τω Θεώ, και οι Υπουργοί αμείβονται πλουσιοπάροχα και οι βουλευτές και τα κόμματα παίρνουν από το κράτος ουκ ολίγα, για να έχουν όλοι εισοδήματα που φορολογούνται. 
5. Πέραν των 154 ΠΕΠ, πότε θα γίνει έρευνα σε εταιρείες που τους ανήκουν είτε είναι μέτοχοι σε αυτές, ώστε να υπάρχει μια ευρύτερη εικόνα για τις φορολογικές τους υποχρεώσεις;
6. Δεν πρέπει να γίνει έρευνα και για πρώτου βαθμού συγγενείς, έστω αυτών των 154 ΠΕΠ;
7. Μήπως προκύπτουν και ποινικές ευθύνες για όσους δεν δήλωσαν ίδιον συμφέρον όταν αποφάσιζαν για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στον Φόρο Εισοδήματος, με γενναιόδωρες εκπτώσεις μέχρι και 95%.
8. Μπορεί να μας πει το Τμήμα Φορολογίας και για τις εκκρεμούσες υποχρεώσεις των 154, σε χρήμα;
9. Γιατί να μην δοθούν στη δημοσιότητα, έστω και ως σύνολο, τα σχετικά στοιχεία τόσο για τις εταιρείες όσο και τα συνδεδεμένα με τα ΠΕΠ πρόσωπα;
10. Γιατί έμειναν εκτός έρευνας ΠΕΠ άτομα που έχουν αποβιώσει; Εδώ το θέμα είναι ηθικό. Και γιατί να μην γνωρίζουμε εάν παρανόμησαν αποβιώσαντα ΠΕΠ; Η εξαίρεση δεν προστατεύει το όνομά τους εάν ήταν σωστοί.
11. Για να έχουμε και ένα μέτρο σύγκρισης, μπορεί να μας πει το Τμήμα Φορολογίας, σε πόσες περιπτώσεις «εκ παραδρομής» αφέθηκαν φορολογικές εκκρεμότητες να γίνουν εκπρόθεσμες και να είναι αδύνατη η επιβολή προστίμων;
12. Είναι σίγουροι εκεί στο Τμήμα για το «εκ παραδρομής» ή και εκεί καλύπτουν ο ένας τον άλλο;
Και κάτι τελευταίο, που εγώ ο βλάκας θνητός πολίτης, αδυνατώ να κατανοήσω και ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων: Διερωτούμαι, λοιπόν, ποία αξία έχουν οι έρευνες όταν γίνονται για να καταχωνιάζονται στα συρτάρια και τα άδυτα των κομμάτων. Αλήθεια, ποία!

 

 

 

Οι δικαιολογίες για τα αδικαιολόγητα
Το μεγάλο θέμα των ημερών εξακολουθεί να είναι ο θάνατος του 14χρονου Στυλιανού και οι ευθύνες των αρμόδιων κρατικών Υπηρεσιών και κυρίως του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας.
Μία από τις γνωστές δικαιολογίες των κρατικών Υπηρεσιών είναι η έλλειψη προσωπικού. Όποτε γίνει ένα κακό τρέχουν να δικαιολογήσουν την ανεπάρκειά τους, στις ελλείψεις προσωπικού.
Η έλλειψη όμως προσωπικού σε μια κυβερνητική Υπηρεσία μετριέται μόνο με τις θέσεις. Τόσες θέσεις είχαμε, τόσες είναι σήμερα καλυμμένες, άρα τόσες είναι κενές.
Στον σύγχρονο κόσμο όμως τα πράγματα δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι πάνω απ’ όλα ποιότητα. Είναι ο τρόπος που προσφέρονται υπηρεσίες, είναι ποιοι προσφέρουν τις υπηρεσίες, είναι το πάντρεμα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. 
Το επόμενο διάστημα το Υπουργείο Οικονομικών θα καταθέσει στη Βουλή τον προϋπολογισμό του 2020. Θα έχει επομένως ενδιαφέρον να δούμε εάν έχουν περιληφθεί σε αυτό κονδύλια για να καλυφθούν κενά στις διάφορες κοινωνικές Υπηρεσίες. Κυρίως με την αξιοποίηση του ιδιωτικού τομέα, που ούτε στους χρονικούς περιορισμούς του δημόσιου τομέα υπόκειται, ούτε και στις κάκιστες πρακτικές και νοοτροπίες του.

 

Α, ρε, Μάριο Ντράγκι, μπαγάσα…
Σύντομα, ένας κατά γενική ομολογία επιτυχημένος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο Μάριο Ντράγκι ή «Σούπερ Μάριο», όπως τον αποκαλούν, θα αποτελεί ιστορία για την ΕΚΤ. Η θητεία του λήγει στις 31 Οκτωβρίου 2019 και επικρατέστερη να τον αντικαταστήσει είναι η Κριστίν Λαγκάρντ. Ο κ. Ντράγκι ανέλαβε την προεδρία της ΕΚΤ την 1η Νοεμβρίου 2011, διαδεχόμενος του Ζαν-Κλοντ Τρισέ.
Ο Σούπερ Μάριο ήταν επομένως στην προεδρία της ΕΚΤ κατά την οικονομική – τραπεζική κρίση στην Κύπρο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είχε διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο στις αποφάσεις του 2013, δηλαδή για το κούρεμα των καταθέσεων, το κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας, αλλά και πολύ αργότερα με το λουκέτο του Συνεργατισμού το 2018.
Κάποτε μάλιστα, πριν τρία χρόνια, οι βουλευτές μας είχαν τη φαεινή ιδέα να καλέσουν τον Μάριο Ντράγκι να έρθει στην Κύπρο και να λογοδοτήσει ενώπιον της κυπριακής Βουλής!
Ο πρόεδρος της Βουλής του έστειλε και επιστολή, ενώ το θέμα απασχόλησε, παρακαλώ, και τη σύσκεψη των αρχηγών ή εκπροσώπων των κομμάτων!
Και όχι μόνο αυτό, τα παλληκάρια μας της φακής διέδιδαν ότι δεν θα δεχθούν ο Ντράγκι να κάμει μόνο μια ομιλία, όπως έκανε στη γερμανική Βουλή, αλλά να απαντήσει και στις κάθε λογής ερωτήσεις των πάνσοφων βουλευτών μας. 
Ο Ντράγκι όμως δεν ήρθε ποτέ. Διότι, ως συνήθως, είναι με τον νου μας που κάμνουμε παναΰρι! Δεν χάνουμε όμως κάτι, να επαναλάβουμε την πρόσκληση, αυτή τη φορά, στην κ. Λαγκάρντ!