Πριν ξαποστάσουμε από τις διαδοχικές δημοσκοπήσεις για τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, είμαστε έτοιμοι (από καιρό) να επικεντρωθούμε στις προεδρικές εκλογές του Φλεβάρη του 2028! Το προεδροεκλογικό “χρώμα” είχε το μερίδιό του στις ατέρμονες κουβέντες για τη δημοσκοπική εικόνα. Ο Μάνος Λοϊζος μάς θυμίζει πως “τίποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα δεν είναι όπως παλιά“. Θυμόμαστε τον Νίκο Παπάζογλου ένα Αύγουστο στις Οικολογικές Διακοπές στην Πόλη Χρυσοχούς: “Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν”… Για τώρα, το τραγούδι παραπέμπει όχι μόνο στις νοοτροπίες και τις “συσπειρώσεις” (συχνά εκβιαστικές) αλλά και στην τουρκική κατοχή που μοιάζει να μένει ίδια αλλά όλο και περισσότερα χωριστικά στοιχεία επιβάλλει, όχι μόνο επί του εδάφους αλλά και στο μυαλό μας…
Μα, αλήθεια, έχουμε κατοχή; Εμείς, πάντως, δεν το ακούσαμε στις τηλεοπτικές συζητήσεις. Κι όσοι “παράξενοι” θέσαμε καίρια ερωτήματα για την πορεία, απάντηση δεν πήραμε. Προφανώς το θέμα ήταν εκτός …εξεταστέας εκλογικής ύλης! Πολλοί δεν θα μπορούσαν να εξηγήσουν τις προεκλογικές αντιφάσεις τους ή να δικαιολογήσουν τις αδιέξοδες απόψεις τους ενώ άλλοι είχαν ήδη (χωρίς επιπτώσεις) μηδενιστεί λόγω άγνοιας της ορολογίας! Θα ήταν καλό πριν την επόμενη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου να διοργανωθεί ένα σεμινάριο για αρχάριους για βασικά ιστορικά γεγονότα, πριν μας πιάσει αδιάβαστους η Προσωπική Απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα…
Λογάριασαν οι νέοι βουλευτές της Κερύνειας πως, σύμφωνα με τις θέσεις των κομμάτων τους, θα είναι οι τελευταίοι κανονικοί βουλευτές της Κερύνειας, αν στο μεταξύ φτάσουμε στη “διεκδικούμενη” λύση του Κυπριακού; Μακάρι, με επίγνωση της ιδιότητάς τους, να αμφισβητήσουν τις θέσεις αυτές που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις Ευρωπαϊκές αρχές και τη νομοθεσία. Πάντως, “την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω”, με “αποκεντρωμένη ομοσπονδία” ή με “σωστό περιεχόμενο”, την ώρα που η λύση όχι μόνο δεν περνά από την Κερύνεια αλλά την …πογυρίζει.
Ήταν δύσκολη, το ομολογώ, η πρώτη νύχτα… Είναι όπως χάνεις ένα δικό σου άνθρωπο. Περιμένεις την επομένη για να συνειδητοποιήσεις τι ακριβώς έγινε. Σκέφτεσαι με αγάπη τους εργαζόμενους που στήριξαν κι αυτοί μια πορεία, έντιμη και καθαρή, που δεν έτυχε της απαιτούμενης εκτίμησης. Πριν τις εκλογές, πολλοί αναφέρονταν στην ανάγκη εισόδου του Κινήματος στη Βουλή, θεωρώντας ίσως πως ήταν υποχρέωση άλλων να το διασφαλίσουν. Μετά τις εκλογές, πολλοί αντιλαμβάνονται το κενό, προσπερνώντας τη δική τους ευθύνη για αποφυγή του.
Για όσους βρεθήκαμε μάχιμοι ακόμα και πριν τα γεννητούρια του Κινήματος, παρόντες σε όλες τις φάσεις της μαχητικής και διεκδικητικής παρουσίας του μέσα κι έξω από τη Βουλή, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στις γειτονιές και τις κοινότητες της υπαίθρου, στις προστατευόμενες μα απροστάτευτες περιοχές, στα οδοφράγματα, στα κατοχικά “δικαστήρια” για τον Σενέρ Λεβέντ, την Τσινέλ και τον Κοράϊ και στα δικαστήρια στις ελεύθερες περιοχές για τον Οζ και τον Τάττη, μένοντας μόνοι να καταγγέλλουμε τον εποικισμό και τον σφετερισμό, αισθανόμαστε πικρία για τη δημοκρατικά επιβληθείσα διακοπή της κοινοβουλευτικής παρουσίας. Μόλις πριν λίγες μέρες επιβεβαιώθηκε πως οι πιο παραγωγικοί, μελετηροί και συνεπείς βουλευτές ήταν οι δυο εκπρόσωποι των Οικολόγων! Οι ευχές για τους εκλεγέντες δεν μπορεί να προσπεράσουν το ότι η Βουλή της επόμενης πενταετίας θα είναι αναμφισβήτητα λειψή και φτωχότερη!
Ωσάν να μην έφτανε το 33% της αποχής, έχουμε και το 17% των ψηφοφόρων να μην εκπροσωπείται. Το σημειώνουν σαν αρνητικό στοιχείο ακόμα κι αυτοί που το μεθόδευσαν, με την κατάργηση πριν δέκα χρόνια της απλής αναλογικής. Σ΄αυτό δεν στόχευαν; Οι πρωταγωνιστές εκείνης της στρέβλωσης ποτέ δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να απολογηθούν. Πρέπει, άραγε, να είμαστε κι …ευχαριστημένοι αφού πριν το 1996 το όριο εισόδου ήταν 8%!
Η συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο των Οικολόγων του Κύπριου αγωνιστή Οζ Καραχάν ήταν ένα κτύπημα σε νοοτροπίες και μεθοδεύσεις διαχωρισμού. Αυτό δεν αλλάζει από το αποτέλεσμα! Φαίνεται πως ενόχλησε και “καλούς” και “κακούς” περνώντας ασχολίαστο μέσα στο κλίμα (ανόητου) πρωταθλητισμού και (δήθεν) αντισυστημικότητας με ορίζοντα τις προεδρικές…. Τι θέλουν τελικά οι πολίτες; Μπορεί μια τίμια ψήφος να θεωρηθεί “χαμένη” και γιαυτό ψηφίζουν για μια χαμένη πενταετία;
Την Τρίτη στις 10.30 το πρωί θα συνεχιστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η δίκη του Οζ Καραχάν και του Γιώργου Τάττη για το “έγκλημα” της ανάρτησης πανό υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας και ενάντια στο Απαρτχάιντ! Θα βρεθούμε πάλι εκεί γιατί ο Αγώνας συνεχίζεται!
