Πότε ζητάμε ασθενοφόρο – Τι πρέπει να πούμε όταν καλούμε το 112

Ένας ξαφνικός πόνος στο στήθος, μια δυσκολία στην αναπνοή, ένα πρόσωπο που χάνει τις αισθήσεις του ή ένας ηλικιωμένος που ξαφνικά δεν μπορεί να μιλήσει καθαρά.

Πότε πρέπει να καλέσουμε ασθενοφόρο και πότε μπορούμε να μεταφέρουμε τον ασθενή μόνοι μας στο νοσοκομείο;

Σε ένα επείγον περιστατικό, η σωστή απόφαση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες ακόμη και λίγα λεπτά καθυστέρησης μπορεί να επηρεάσουν την εξέλιξη της υγείας ενός ανθρώπου.

Στην Κύπρο, για επείγουσα βοήθεια καλούμε το 112, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα επικοινωνίας με το Συντονιστικό Κέντρο Κλήσεων Ασθενοφόρων του ΟΚΥπΥ.

Πότε καλούμε αμέσως ασθενοφόρο;

Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει στον ασθενή για να ζητήσουμε βοήθεια.

Ορισμένα συμπτώματα αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια σοβαρής κατάστασης και απαιτούν άμεση κινητοποίηση.

Πόνος στο στήθος: Έντονος ή επίμονος πόνος, πίεση ή σφίξιμο στο στήθος, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από δύσπνοια, κρύο ιδρώτα, ναυτία ή πόνο που επεκτείνεται στο χέρι, στην πλάτη ή στη γνάθο, μπορεί να αποτελεί ένδειξη εμφράγματος.

Ξαφνική δυσκολία στην ομιλία ή στην κίνηση: Εάν ένα άτομο παρουσιάσει ξαφνικά ασυμμετρία στο πρόσωπο, αδυναμία στο ένα χέρι ή πόδι ή δυσκολία στην ομιλία, υπάρχει υποψία εγκεφαλικού επεισοδίου. Ακόμη και εάν τα συμπτώματα υποχωρήσουν, χρειάζεται επείγουσα αξιολόγηση.

Σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή: Ένα άτομο που δυσκολεύεται έντονα να αναπνεύσει, δεν μπορεί να ολοκληρώσει μια πρόταση ή παρουσιάζει μπλε ή γκρίζο χρώμα στα χείλη χρειάζεται άμεση βοήθεια.

Απώλεια συνείδησης: Εάν κάποιος καταρρεύσει, δεν ανταποκρίνεται ή δεν αναπνέει φυσιολογικά, πρέπει να καλέσουμε αμέσως το 112.

Σοβαρός τραυματισμός ή αιμορραγία: Τροχαία δυστυχήματα, πτώσεις με πιθανό τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης, ανεξέλεγκτη αιμορραγία και σοβαρά εγκαύματα μπορεί να απαιτούν επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα.

Σοβαρή αλλεργική αντίδραση: Δυσκολία στην αναπνοή, πρήξιμο στη γλώσσα ή στον λαιμό, κατάρρευση ή έντονη ζάλη μετά από έκθεση σε αλλεργιογόνο μπορεί να αποτελούν ενδείξεις αναφυλαξίας.

Επείγουσα βοήθεια μπορεί επίσης να χρειάζεται σε παρατεταμένους σπασμούς, σοβαρή δηλητηρίαση ή ξαφνική έντονη σύγχυση.

Τι λέμε όταν καλούμε το 112;

Ο τηλεφωνητής χρειάζεται συγκεκριμένες πληροφορίες για να αξιολογήσει την κατάσταση και να κινητοποιήσει την κατάλληλη βοήθεια.

Προσπαθούμε να μιλήσουμε καθαρά και να απαντήσουμε στις ερωτήσεις του.

Αναφέρουμε:

1. Πού βρισκόμαστε. Δίνουμε την ακριβή διεύθυνση, την περιοχή, τον αριθμό του κτιρίου, τον όροφο και οποιοδήποτε σημείο αναφοράς μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό μας.
2. Τι έχει συμβεί. Περιγράφουμε με απλά λόγια τα συμπτώματα ή το περιστατικό.
3. Πόσα άτομα χρειάζονται βοήθεια. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε τροχαία δυστυχήματα ή άλλα συμβάντα με περισσότερους τραυματίες.
4. Σε ποια κατάσταση βρίσκεται ο ασθενής. Εξηγούμε εάν έχει τις αισθήσεις του, εάν αναπνέει φυσιολογικά και εάν υπάρχει σοβαρή αιμορραγία.
5. Πότε άρχισαν τα συμπτώματα. Η πληροφορία είναι ιδιαίτερα σημαντική σε περιπτώσεις πιθανού εγκεφαλικού επεισοδίου ή εμφράγματος.

Δεν κλείνουμε το τηλέφωνο πριν μας το υποδείξει ο τηλεφωνητής.

Τι κάνουμε μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο;

• Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να ακολουθούμε τις οδηγίες που μας δίνονται από το Συντονιστικό Κέντρο.
• Παραμένουμε κοντά στον ασθενή, εφόσον είναι ασφαλές, και παρακολουθούμε την αναπνοή και την ανταπόκρισή του.
• Δεν δίνουμε φαγητό, νερό ή φάρμακα χωρίς σχετική οδηγία.
• Εάν υποψιαζόμαστε τραυματισμό στον αυχένα ή στη σπονδυλική στήλη, αποφεύγουμε τις άσκοπες μετακινήσεις, εκτός εάν υπάρχει άμεσος κίνδυνος.

Γιατί δεν μεταφέρουμε πάντα τον ασθενή μόνοι μας;

Η μεταφορά με ιδιωτικό αυτοκίνητο μπορεί να φαίνεται ταχύτερη λύση. Σε σοβαρά επείγοντα περιστατικά, όμως, ενδέχεται να δημιουργήσει πρόσθετους κινδύνους.

Η κατάσταση του ασθενούς μπορεί να επιδεινωθεί κατά τη διαδρομή, χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος κατάλληλος εξοπλισμός ή εκπαιδευμένο προσωπικό για να αντιμετωπίσει μια επιπλοκή.

Τα πληρώματα των ασθενοφόρων μπορούν να αρχίσουν την επείγουσα φροντίδα πριν από την άφιξη στο νοσοκομείο.

Επιπλέον, το Συντονιστικό Κέντρο μπορεί να αξιολογήσει τις ανάγκες του περιστατικού και να οργανώσει την κατάλληλη ανταπόκριση.

Εάν υπάρχει υποψία εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου, σοβαρής αναπνευστικής δυσχέρειας ή άλλης απειλητικής για τη ζωή κατάστασης, καλούμε αμέσως το 112 αντί να επιχειρήσουμε μόνοι μας τη μεταφορά.

Καλούμε ασθενοφόρο για κάθε πρόβλημα υγείας;

Όχι. Δεν απαιτούν όλες οι καταστάσεις επείγουσα μεταφορά με ασθενοφόρο.

Για προβλήματα που δεν απειλούν άμεσα τη ζωή ή την υγεία, μπορούμε να επικοινωνήσουμε με τον προσωπικό μας γιατρό ή να αναζητήσουμε την κατάλληλη ιατρική υπηρεσία.

Ωστόσο, όταν υπάρχει αμφιβολία για τη σοβαρότητα ενός συμπτώματος, ιδιαίτερα εάν εμφανίστηκε ξαφνικά ή επιδεινώνεται γρήγορα, είναι προτιμότερο να ζητήσουμε άμεσα καθοδήγηση.

Δεν χρειάζεται να είμαστε βέβαιοι ότι πρόκειται για έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο για να καλέσουμε βοήθεια.

Πληρώνουμε για το ασθενοφόρο;

Σύμφωνα με την ενημέρωση του Οργανισμού Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας, η ανταπόκριση σε επείγον περιστατικό μέσω του Συντονιστικού Κέντρου Κλήσεων Ασθενοφόρων καλύπτεται από το ΓεΣΥ, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Η κάλυψη αυτή δεν πρέπει να συγχέεται με προγραμματισμένες ή μη επείγουσες μεταφορές ασθενών, για τις οποίες μπορεί να ισχύουν διαφορετικές προϋποθέσεις.

Οι αριθμοί που πρέπει να γνωρίζουμε

112: Ενιαίος ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης.

22 887171: Συντονιστικό Κέντρο Κλήσεων Ασθενοφόρων ΟΚΥπΥ.

Σε μια πραγματικά επείγουσα κατάσταση, δεν περιμένουμε να δούμε εάν τα συμπτώματα θα περάσουν από μόνα τους.

Η έγκαιρη κλήση για βοήθεια μπορεί να σώσει μια ζωή.