«Φύτρωσαν» σκαλωσιές στο Γραμμικό Πάρκο Στροβόλου – Τι είναι και ποιοι κρύβονται πίσω από αυτήν (εικόνες)

Μια κατασκευή από μεταλλικές σκαλωσιές έχει κάνει την εμφάνισή της τις τελευταίες ημέρες στο Γραμμικό Πάρκο Στροβόλου, πίσω από το Δημαρχείο.

Κατά τη διάρκεια απογευματινής βόλτας μας στο σημείο, διαπιστώσαμε ότι αρκετοί πολίτες σταματούσαν για να παρατηρήσουν την κατασκευή, προσπαθώντας να αντιληφθούν περί τίνος πρόκειται.

Την ίδια ώρα, νεαροί έχουν τοποθετήσει υφάσματα ανάμεσα στους μεταλλικούς στύλους, σχηματίζοντας αυτοσχέδιες αιώρες, τις οποίες χρησιμοποιούν για να χαλαρώνουν, κυρίως τις βραδινές ώρες, ακούγοντας μουσική.

Πρόκειται για μια αρχιτεκτονική εγκατάσταση που δημιουργήθηκε από φοιτητές και νέους αρχιτέκτονες, με στόχο να αναδείξει διαφορετικούς τρόπους αξιοποίησης του δημόσιου χώρου.

Τι είναι η κατασκευή και ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτήν

Η εξήγηση για την παρουσία της κατασκευής δίνεται μέσα από ενημερωτικό σημείωμα που έχει τοποθετηθεί στο σημείο.

Πρόκειται για αποτέλεσμα του Θερινού Εργαστηρίου Φοιτητών και Νέων Αρχιτεκτόνων 2026, με τίτλο «RE.FRAME», το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 21 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 2026, στον χώρο του Πεδίου, στη Λευκωσία.

Το εργαστήριο διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Κύπρου, σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Frederick, με τη συμμετοχή φοιτητών και νέων αρχιτεκτόνων.

Βασικός στόχος της πρωτοβουλίας ήταν η διερεύνηση εναλλακτικών μορφών αρχιτεκτονικής, με έμφαση στις προσωρινές κατασκευές, την επαναχρησιμοποίηση υλικών και τη δυνατότητα προσαρμογής των χώρων σε διαφορετικές ανάγκες.

Από απλές σκαλωσιές σε χώρο δημόσιας χρήσης

Στο επίκεντρο του εγχειρήματος βρέθηκε μια κοινή μεταλλική υποδομή από σκαλωσιές, οι οποίες, αντί να χρησιμοποιηθούν ως βοηθητικό μέσο οικοδομικών εργασιών, αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία ενός νέου, ευέλικτου χώρου.

Η βασική ιδέα ήταν η κατασκευή να μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τις ανάγκες, μέσα από την προσθήκη, μετακίνηση ή αφαίρεση επιμέρους στοιχείων, χωρίς να απαιτούνται μόνιμες παρεμβάσεις.

Οι συμμετέχοντες εργάστηκαν σε ομάδες, σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας διαφορετικές παρεμβάσεις πάνω στην κοινή μεταλλική υποδομή.

Στο πλαίσιο αυτό, εξετάστηκαν πρακτικά ζητήματα που επηρεάζουν τη χρήση ενός υπαίθριου χώρου, όπως η δημιουργία σκίασης, η προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία, η κυκλοφορία του αέρα, ο φυσικός φωτισμός και η διαμόρφωση επιμέρους χώρων με διαφορετικά επίπεδα ιδιωτικότητας.

Παράλληλα, διερευνήθηκαν δυνατότητες δημιουργίας επιφανειών εργασίας, ενημέρωσης και προβολής, ώστε η εγκατάσταση να μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερες από μία λειτουργίες.

Μια κατασκευή που μπορεί να αλλάζει μορφή και χρήση

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του έργου είναι ότι δεν σχεδιάστηκε ως μια σταθερή και μόνιμη κατασκευή. Αντίθετα, βασίζεται στη λογική της ευελιξίας, καθώς τα στοιχεία που την αποτελούν μπορούν να επανατοποθετηθούν, να αντικατασταθούν ή ακόμη και να αποσυναρμολογηθούν πλήρως.

Όπως εξηγείται στο ενημερωτικό σημείωμα, κάθε επιμέρους παρέμβαση σχεδιάστηκε ώστε να μπορεί να λειτουργεί τόσο αυτόνομα όσο και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες, δημιουργώντας έναν ενιαίο χώρο δημόσιας χρήσης.

Μέσα από αυτή την προσέγγιση, οι διοργανωτές επιχείρησαν να παρουσιάσουν την αρχιτεκτονική όχι ως ένα ολοκληρωμένο και αμετάβλητο έργο, αλλά ως μια διαδικασία που μπορεί να εξελίσσεται, να προσαρμόζεται και να επαναπροσδιορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών.