Υπάρχει μια γενικότερη αντίληψη, ότι δηλαδή ο Αυστριακός συγγραφέας Τόμας Μπέρνχαρντ είναι «δύσκολος» – ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Ωστόσο, η παράσταση «Μινέττι» (υπότιτλος: «το πορτρέτο του καλλιτέχνη ως γέρος άντρας») από το θέατρο «Δέντρο», μπορεί να χαρακτηριστεί όντως δύσκολη, από την άποψη ότι δύσκολα μπορεί να την ξεχάσει ο τυχερός θεατής. Δεν μπορώ να βρω τι δύσκολο μπορεί να υπάρξει στην κατανόηση αυτού του έργου – άτυπο μονόλογο θα το έλεγα, αφού οι υπόλοιποι ηθοποιοί, μαζί και το λειτουργικό και ενδιαφέρον σκηνικό, χρησιμεύουν σαν ακροατήριο στον παραληρηματικό λόγο του πρωταγωνιστή, στον ομώνυμο ρόλο του Γερμανού ηθοποιού του θεάτρου Μπέρνχαρντ Μινέττι.
Ως θεατής, θέλω να ευχαριστήσω τον Θανάση Γεωργίου, σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή του έργου, καθώς και όλους τους συντελεστές της παράστασης, για την εμπειρία που μας πρόσφεραν. Η παράσταση, όπως όλα τα έργα του Μπέρνχαρντ, ακροβατεί ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό – ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του κωμικό, άλλωστε: «Εγώ, όταν τα πράγματα είναι βαρετά ή πολύ τραγικά, ανοίγω ένα από τα βιβλία μου και γελώ μ’ αυτά πιο πολύ από καθετί άλλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω γράψει και σοβαρές προτάσεις, ενδιάμεσα, για να συγκρατούνται οι αστείες προτάσεις: γιατί αυτές είναι η κόλλα. Το σοβαρό είναι η κόλλα στο κωμικό μου πρόγραμμα», έλεγε ο ίδιος. Η κόλλα αυτή, να προσθέσω, είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ δυνατό συστατικό στο έργο του.
Ο Μπέρνχαρντ ήταν απογοητευμένος από τις ανθρώπινες σχέσεις. Το πολεμικό του ύφος και όλα όσα χλευάζει στα έργα του, δεν είναι παρά η διάψευση των προσδοκιών του από τον καλλιτεχνικό κόσμο, το κράτος, τους ανθρώπους. Ο Μινέττι, το ίδιο: Ένας γέρος ηθοποιός που δεν θα ξαναπαίξει τον αγαπημένο του ρόλο, αυτόν του βασιλιά Ληρ, ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις και την πικρία του μέσα σε ένα ημιφανταστικό περιβάλλον.
Μη χάσετε την εξαιρετική αυτή παράσταση, θα σας αποζημιώσει ανυπερθέτως. Το καλαίσθητο και πλούσιο σε πληροφορίες βιβλιαράκι-πρόγραμμα θα σας βοηθήσει να την θυμάστε.
