Είναι κάποιες εικόνες από την περίκλειστη Αμμόχωστο που θυμίζουν έντονα την ερείπωση που ξέρουμε πως υπάρχει πίσω από τις αμπαρωμένες πόρτες πολλών σπιτιών στις κάτω...

Μαρία Κούβαρου, «Ταξίδια στασιμότητας», εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές 2018.

Κάθε παράσταση, ακόμα κι αυτή που θυμάσαι αμυδρά, μοιάζει μ’ ένα κύκλο στην τομή του δένδρου.

Οι μύθοι κι οι πραγματικότητες: 

Ρήσος Χαρίσης: «Θάλασσα εσωτερικού χώρου», εκδόσεις Κίχλη, 2020.

Προς το θεατρεπώνυμον πλήρωμα της Κύπρου,

«Μαύρη Κωμωδία» του Πίτερ Σάφερ σε σκηνοθεσία Ανδρέα Μελέκη.

«Ο θάνατος του Μπαχ» της Ελένης Ξένου σε σκηνοθεσία Αλεξίας Παπαλαζάρου.

Παραμένουμε οι κομπάρσοι σε μια ταινία που δεν ξέρουμε το τέλος της. Στο ενδιάμεσο των «δεν ξέραμε, δεν γνωρίζαμε».

Βάκης Λοϊζίδης: «Αγκαθερά», εκδόσεις Αντηρίδα, 2020.