Όσο δεν γνωρίζουμε το παρελθόν θα συνεχίσουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, υποστηρίζει η Αλεξία Παπαλαζάρου με αφορμή το θεατρικό «1964» του Μιχάλη Παπαδόπουλου.

Για τη Νάσια Διονυσίου η λογοτεχνία είναι ένας τρόπος να ταράζεται, να κλονίζεται και ν’ αμφιβάλλει.

Τα έργα του διαπρεπούς Κύπριου χορογράφου Φώτη Νικολάου πάντα γεννιούνται και εξελίσσονται κάτω από μία αναπόφευκτη συνθήκη: του χρόνου και της συνεχούς απώλειας.

Η δημοφιλής Βρετανίδα συγγραφέας νιώθει τυχερή που έγινε Ελληνίδα πολίτης και λέει ότι τα προβλήματα της Ελλάδας είναι και δικά της.

Ένας από τους πρωταγωνιστές του «Eγκάρσιου Προσανατολισμού», του Δημήτρη Παπαϊωάννου, μιλάει για τη ζωή του -και τις αλλαγές της- μέσα και έξω απ’ το χορό.

Νοµίζω ότι στην Κύπρο οι πραγµατικά καλλιεργηµένοι πολίτες βιώνουν ένα αίσθηµα 'αηδίας' µπροστά στα δεδοµένα του ευρύτερου κοινωνικού χώρου και αποσύρονται (αναφέροµαι στη διαφθορά των εξουσιών:...

Ποια ανάγκη σας ώθησε σ’ αυτό το δεύτερο λογοτεχνικό εγχείρημα; Είναι διαφορετική σε σχέση με το πρώτο;

Με εύθραυστα υλικά η Ευγενία Βασιλούδη αποδίδει την ευάλωτη συνθήκη του περιβάλλοντος και προτείνει πλέγματα κοινωνικής συλλογικότητας.

Αν και θρονιασμένος στον κολοφώνα της διεθνούς του καταξίωσης, ο Δημήτρης Παπαϊωάνου παραμένει συγκεντρωμένος στο φωτεινό του όραμα. 

- Ποια θέματα πραγματεύεται το νέο σας βιβλίο «Μπλε ήλιος»;