Εμείς κουραστήκαμε. Όλη η κοινωνία κουράστηκε. Οι πολιτικοί μας και οι αξιωματούχοι μας πώς τα καταφέρνουν και δεν κουράζονται; Η κοινωνία απηύδησε, αυτοί καθόλου.

Κάθε φορά με αφορμή ένα νέο κύκλο διασυρμού, επαναλαμβάνουν όσα έλεγαν πριν ένα χρόνο, πριν δύο χρόνια, πριν τρία… Ότι είναι όλοι πολέμιοι της διαφθοράς, ότι πρέπει να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο, ότι δεν θα ανεχτούν να κρυφτεί η αλήθεια. Κι όμως! Κάθε φορά το ίδιο αποτέλεσμα. Η διαφθορά στα συρτάρια ξεχασμένη, η ατιμωρησία συνεχίζεται και η διαφθορά θριαμβεύει. Και δεν έχει κανένας ευθύνη!

Ήταν επόμενο ότι κάποια στιγμή θα βγουν στη φόρα πράματα, που δεν τα χωράει ο νους του ανθρώπου. Ψέματα, αλήθεια, μπορεί να μην μάθουμε ποτέ. Αλλά ακόμα κι έτσι, ακόμα κι αν αμφισβητούνται τα πάντα και διαψεύδονται με πάθος κι ένταση, που σε κάνουν να σκέφτεσαι μήπως και διαβάζεις παραμύθια, η ουσία είναι πως η κυπριακή κοινωνία είναι πια πεπεισμένη πως ζούμε σε κράτος διεφθαρμένων. Όλοι διεφθαρμένοι. Όλοι! Και δεν φταίει η κοινωνία. Φταίνε όσοι είχαν την ευθύνη, όσοι υποσχέθηκαν να πατάξουν τη διαφθορά και αδράνησαν.

«Η κοινωνία μας δεν πάει καλά», έλεγε χτες ο Γενικός Εισαγγελέας, Γιώργος Σαββίδης, σχολιάζοντας την επίθεση ενός καταδικασμένου εναντίον δημόσιας κατηγόρου. Όμως, αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τους θεσμούς του κράτους, τους ανώτατους αξιωματούχους, είναι ποιος ευθύνεται για τον θυμό της κοινωνίας μας. Ποιος όφειλε να δείξει με πράξεις στην κοινωνία ότι ζει σε ένας υγιές, τίμιο κράτος, αλλά αδράνησε. Με αποτέλεσμα να μην εμπιστεύεται κανέναν ο πολίτης. Να ψάχνει απαντήσεις και εκδίκηση σε φαινόμενα που κάνουν τα πράματα χειρότερα, ακόμα και στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Μήπως η Κύπρος εκπλάγηκε από όσα βγαίνουν σήμερα στη φόρα; Μα, αυτό είναι το πρόβλημα. Ότι αυτά τα εξωφρενικά μπορεί να μας φαίνονται όλους υπερβολικά για να είναι πραγματικότητα, αλλά όλοι γνωρίζουν ότι ζούμε στο βασίλειο της διαφθοράς. Γι΄ αυτό και γίνονται πιστευτά ακόμα και τα πιο απίστευτα.

 Όταν ένας Γενικός Εισαγγελέας, ο Κώστας Κληρίδης, και ένας Γενικός Ελεγκτής, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, που ήταν βαθιά μέσα στα πράματα, έκαναν ομιλίες τον Δεκέμβριο του 2017, σε ημερίδα με θέμα τη διαφθορά, που οργανώθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης και το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, κι έλεγαν ότι η διαφθορά συνεχίζει να βασιλεύει και οι διεφθαρμένοι συνεχίζουν να διαφεντεύουν στη χώρα μας, τι περιμένουμε από τους πολίτες; «Η διαφθορά δυστυχώς συνεχίζει να βασιλεύει. Μέσω του χρήματος και του συμφέροντος, επιτυγχάνονται τα πάντα. Κατευθύνονται ιδέες, στοχοποιούνται πρόσωπα και θεσμοί, εξαγοράζονται συνειδήσεις, διαπράττονται εγκλήματα», έλεγε ο Κώστας Κληρίδης.

««Θα τολμήσω να πω ότι όποιος ήθελε να καταχραστεί τη θέση του, μπορούσε να το πράξει. Είχε και ευκαιρίες, και σχεδόν μια πλήρη διασφάλιση ατιμωρησίας», έλεγε ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης και έκανε λόγο για διαφθορά, ευνοιοκρατία, αναξιοκρατία, νεποτισμό και κομματοκρατία.

Κι άλλοι δημόσιοι λειτουργοί μίλησαν δημοσίως, αλλά όσα είπαν δεν ίδρωσαν κανενός το αφτί. Να πω κι άλλο παράδειγμα; Το 2007 (20 χρόνια πριν!) ο τότε Επίτροπος Περιβάλλοντος και νυν βουλευτής, Χαράλαμπος Θεοπέμπτου, έλεγε στον Φιλελεύθερο (28/6/2007), ότι συναντά τη διαφθορά και τη διαπλοκή σε κάθε του βήμα στη Δημόσια Υπηρεσία. Κατήγγειλε μάλιστα ότι και ο ίδιος δέχθηκε προτάσεις χρηματισμού, αλλά γνωρίζει και συγκεκριμένες περιπτώσεις άλλων κρατικών λειτουργών.

Ήταν σε άλλον πλανήτη που συνέβαιναν αυτά; Εδώ ήταν, στον δικό μας. Τώρα, όλοι απορούν πώς καταντήσαμε; Όλοι απορούν αν θα αλωθεί και η βουλή από ανεπαρκέστατους νομοθέτες και από την εκδίκηση των θυμωμένων πολιτών. Μα, τόσα χρόνια ποιος έστρωσε το χαλί με την αδράνεια του, την ανοχή του ή και την διαπλοκή του;