Άλλη μια απόπειρα αυτοκτονίας 16χρονου μαθητή… Όχι, όχι δεν πρόκειται να γράψω τίποτε άλλο για την υπόθεση… Είναι γνωστό σε όλους τους συναδέλφους ότι ο Κώδικας Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας που καθορίζει τα καθήκοντα και τα δικαιώματα των δημοσιογράφων, καλύπτει και την αυτοκτονία. Όπως αναφέρει κατά λέξη, «η αναφορά σε αυτοκτονίες και απόπειρες αυτοκτονίας κατά κανόνα αποφεύγεται. Στις εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τις οποίες δικαιολογείται η δημοσίευση, τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι επιδεικνύουν ευαισθησία και ιδιαίτερη προσοχή».

Σημειώνω, πάντως, ότι σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO 2025) η αυτοκτονία παγκοσμίως παραμένει μία από τις κύριες αιτίες θανάτου μεταξύ νέων ηλικίας 15-29 χρόνων και είναι η δεύτερη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ σε ηλικίες 15-19 χρόνων και στην Ευρώπη σε ηλικίες 15-24 χρόνων.

Υπενθυμίζω ότι ομάδα εργασίας του υπουργείου Παιδείας είχε παλαιότερα ετοιμάσει έκθεση για τη σχέση των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και των αυτοκτονιών και είχε ενημερώσει σχετικά με  επιστολή της τον Γενικό Εισαγγελέα. Αναφερόταν στην έκθεση, μεταξύ άλλων, ότι «η σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία έχει διερευνήσει την υπόθεση της επίδρασης των αυτοκτονικών προτύπων πάνω στην αύξηση των αυτοκτονιών, η οποία έχει περιγραφεί ως “επίδραση Βέρθερου” από το γνωστό βιβλίο του Γκαίτε “Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου”, του οποίου ο ήρωας αυτοκτονεί. Το βιβλίο είχε απαγορευθεί σε κάποιες ευρωπαϊκές πόλεις αφού κρίθηκε υπεύθυνο για την “επιδημία” αυτοκτονιών που ακολούθησε την κυκλοφορία του». (Σ. σ. Ο Γερμανός συγγραφέας ήταν μόλις 25 χρόνων όταν το εξέδωσε το 1774 και έγινε από τόσο νωρίς διεθνώς γνωστός, αφού το βιβλίο γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία στη Γερμανία και σε όλη την Ευρώπη).

Στην έκθεση αναφερόταν, επίσης, ότι «μέσα από ερευνητικά δεδομένα έχει τεκμηριωθεί πως όχι μόνο η δημοσιογραφική προβολή των αυτοκτονιών συμβάλλει στην αύξηση τους, αλλά και πως αυτή η αύξηση κυμαίνεται ανάλογα με τον αριθμό των ημερών που συνεχίζεται το ρεπορτάζ γύρω από την αυτοκτονία. Τα ΜΜΕ έχουν ενοχοποιηθεί και ως φορέας έμμεσης μετάδοσης της αυτοκτονίας σε περιπτώσεις που παρατηρείται ένα σύμπλεγμα ή μια “επιδημία” αυτοκτονιών. Το φαινόμενο αυτό έχει παρατηρηθεί διεθνώς σε σχολεία, φυλακές και ψυχιατρικά νοσοκομεία».

Λοιπόν; Να γράφει ο δημοσιογράφος ή να μη γράφει; Να συζητά ή να μη συζητά ενόψει ενός ερευνητικού ευρήματος που τον καλεί να σιωπήσει ώστε ενδεχομένως να σωθούν ζωές; Ιδού το διαχρονικό ηθικό δίλημμα που ο νεαρός και ρομαντικός Βέρθερος, θύμα αδιέξοδου και ανεκπλήρωτου έρωτα, μεταφέρει για τους δημοσιογράφους με την απίθανη, μεταθανάτια παρέμβασή του από τη Γερμανία του 18ου αιώνα, στην Κύπρο του 21ου…