Σημειώνω τις καταληκτικές παρατηρήσεις που η Δέσπω Χαραλάμπους μέλος του διοικητικού συμβουλίου και ειδική σύμβουλος της οργάνωσης «55 συν/πλην μαζί» μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους στην ημερίδα με θέμα τη συλλογική διαβίωση και την προώθηση της συνεταιριστικής στέγασης για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας στην Κύπρο, που πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου στη Λευκωσία. Όπως επεσήμανε, «σχεδόν ένας στους πέντε ανθρώπους στη χώρα μας, είναι πλέον άνω των 65 ετών και ο αριθμός αυτός αυξάνεται σταθερά. Μέχρι το 2030 τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας θα αποτελούν ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού μας. Αυτή η δημογραφική αλλαγή θα έχει βαθιές κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις και μας υποχρεώνει να κινηθούμε έγκαιρα. Δεν μπορούμε να συζητούμε για τη γήρανση του πληθυσμού, μόνο θεωρητικά. Πρέπει να σχεδιάσουμε νέες μορφές κατοίκησης και υποστήριξης που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ανθρώπων.
Η συλλογική στέγαση μπορεί να είναι μια ουσιαστική απάντηση στη μοναξιά, στην απομόνωση και στην ανάγκη για καθημερινή στήριξη, χωρίς να αφαιρεί την ανεξαρτησία του ατόμου. Η Κύπρος έχει κάθε λόγο να εξετάσει σοβαρά τέτοια μοντέλα. Όχι αντιγράφοντας μηχανικά άλλες χώρες, αλλά μαθαίνοντας από την εμπειρία τους και κάνοντας προσαρμογές στη δική μας πραγματικότητα. Αν θέλουμε να πετύχει κάτι τέτοιο, χρειάζεται συνεργασία και διάλογος της πολιτείας με την τοπική αυτοδιοίκηση, πανεπιστήμια, επαγγελματικούς φορείς, οργανώσεις πολιτών και τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους ανθρώπους».
Η κυρία Χαραλάμπους τέλειωσε την αναφορά της υπογραμμίζοντας ότι «μια κοινωνία κρίνεται και από το πώς φροντίζει τους ανθρώπους της όταν μεγαλώνουν. Από το αν τους αφήνει μόνους, ή αν τους δίνει χώρο να συνεχίσουν να ζουν ενεργά, με αξιοπρέπεια, με σχέσεις, με ρόλο και με ποιότητα ζωής. Αν θέλουμε λοιπόν ένα κοινωνικά δίκαιο περιβάλλον αλληλεγγύης, όπου τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας θα συμμετέχουν ενεργά και θα συνεχίζουν να προσφέρουν στην κοινωνία, τότε πρέπει να αρχίσουμε να χτίζουμε όχι μόνο κατοικίες, αλλά κοινότητες».
