Οι ελπίδες ενός έθνους στηρίζονται σε έναν κωμικό με κάδο στο κεφάλι, ο οποίος είναι ο μόνος που κοντράρει τον Νάιτζελ Φάρατζ.
Αν νομίζετε πως έχουμε την αποκλειστικότητα, εδώ και στην Ελλάδα, στους πολιτικούς κλόουν ή στους wannabe φυρερίσκους τύπου ΕΛΑΜ ή Χρυσαύγουλων, ή ότι μόνο ο Τραμπ τερμάτισε τη σχιζοφρένεια σε θεσμικό επίπεδο, έχετε μεγάλο λάθος. Στη Μεγάλη Βρετανία υπάρχει ο Νάιτζελ Φάρατζ, ένα μίγμα Άδωνη και Βελόπουλου με λίγο από Φειδία. Περιγράφεται ως εξέχων ευρωσκεπτικιστής, είναι επικεφαλής του δεξιού λαϊκιστικού κόμματος Reform UK και από τους πρωτεργάτες του Brexit, φανατικός υποστηρικτής –αλίμονο!– του Τραμπ και βουλευτής. Φαίνεται όμως πως είναι και… ατακτούλης: Ένας μεγιστάνας των κρυπτονομισμάτων του χάρισε –έτσι, χωρίς λόγο!– 5 εκατ. λίρες (που δεν δήλωσε), ενώ πήρε και άλλα τέτοια δωράκια από έναν καταδικασμένο εγκληματία (παρεμπιπτόντως, οι μη καταδικασμένοι εγκληματίες είναι η μεγάλη πλειονότητα, όπως όλοι γνωρίζουμε).
Τι έκανε, λοιπόν, ο πονηρούλης Νάιτζελ; Παραιτήθηκε από βουλευτής ώστε να προκαλέσει συμπληρωματικές εκλογές στην περιφέρειά του, το Κλάκτον. Ελπίζει ότι έτσι θα αποφύγει την έρευνα για τους κρυφούς χρηματοδότες του από τον Επίτροπο Κοινοβουλευτικών Προτύπων. Στη συνέχεια πιστεύει ότι θα επανεκλεγεί, ώστε μετά να λέει: «Είδατε, συκοφάντες; Ο λαός δεν σας πιστεύει, με αγαπά και με θέλει!» (ίσως γράψει και βιβλίο με αυτό τον τίτλο, όπως κάποιος γνωστός μας). Τα μεγάλα κόμματα αρνήθηκαν να κατεβάσουν υποψηφίους απέναντί του, να όμως που βρέθηκε κάποιος να τον κοντράρει, και μάλιστα με απρόσμενη επιτυχία: Ένας κάδος σκουπιδιών – ο Count Binface, δηλαδή Κόμης Σκουπιδοτενεκεδόφατσα, ένας τύπος που φορά μαύρα ρούχα με ασημένια κάπα, ένα τεράστιο κράνος-σκουπιδοτενεκέ, και αυτοχαρακτηρίζεται ως εξωγήινος πολεμιστής από τον πλανήτη Sigma IX.
Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι καθόλου τυχαίος: Είναι ο κωμικός Τζόναθαν Χάρβεϊ, που κατέβαινε παλαιότερα σε εκλογές με το ψευδώνυμο Lord Buckethead και επανεμφανίστηκε ανανεωμένος το 2018 ως Count Binface. Όπως αναφέρεται στο προφίλ του στην πλατφόρμα Great British Speakers, ο Χάρβεϊ είναι «έμπειρος σατιρικός, συγγραφέας κωμωδιών και περφόρμερ, του οποίου το έργο συνδυάζει οξυδερκή πολιτική ματιά με θεατρικό σουρεαλισμό». Ο Κόμης Κάδος στο πρόγραμμά του υπόσχεται την κατασκευή τουλάχιστον ενός προσιτού σπιτιού, την επιβολή ανώτατων τιμών στα κρουασάν και στα κεμπάπ του Γουίγκαν, την «κρατικοποίηση» της Adele και τη μετακίνηση του στεγνωτήρα χεριών στην ανδρική τουαλέτα της παμπ Crown and Treaty του Άξμπριτζ του δυτικού Λονδίνου σε πιο λογική θέση…
Στο πρόγραμμά του περιλαμβάνει επίσης τη μείωση της τιμής των παγωτών 99 Flake στις 99 πένες, τη μετονομασία της London Bridge σε Phoebe Waller-Bridge (γνωστή ηθοποιός και σεναριογράφος), αλλά και την υπόσχεση να υποχρεώσει τα στελέχη της Thames Water «να κάνουν μια βουτιά στον Τάμεση για να δουν πώς είναι» – καρφί για τα λύματα που καταλήγουν στο ποτάμι του Λονδίνου. Μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν –και να είναι– σουρεαλιστικά και αστεία, όμως ο Χάρβεϊ χρησιμοποιεί τον χαρακτήρα του Binface όχι μόνο για να σατιρίσει τη βρετανική πολιτική και να γελοιοποιήσει την τυπολατρική κουλτούρα της, αλλά θέλει να προκαλέσει συζητήσεις για τη δημοκρατία και να κινητοποιήσει τους πολίτες να ψηφίζουν και να μην απέχουν από τις εκλογές.
Υπάρχει πιθανότητα ο Count Binface να νικήσει τον Φάρατζ και να πάρει τη θέση του στη Βουλή; Ο Νάιτζελ παραμένει το φαβορί για τη νίκη αλλά, δεδομένης της αντιπάθειας που έχει προκαλέσει, υπάρχει μια πιθανότητα να χάσει (δείτε τους στη φωτογραφία και πείτε ειλικρινά ποιος μοιάζει περισσότερο με εξωγήινο). Όπως λέει ο Κόμης Τενεκεδόφατσα, το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του είναι πως «δεν είναι ο Νάιτζελ Φάρατζ» – όχι αμελητέο προσόν, όντως. Θυμηθείτε πως, στα καθ’ ημάς, βασικό πλεονέκτημα του Αναστασιάδη στην πρώτη του εκλογή ήταν το ότι δεν ήταν ο Χριστόφιας, του Χριστοδουλίδη πως δεν ήταν ο Αναστασιάδης, στην Ελλάδα πως ο Μητσοτάκης δεν ήταν ο Τσίπρας… Ούτως ή άλλως, το γεγονός πως ο μοναδικός αντίπαλος του Φάρατζ στις συμπληρωματικές αυτές εκλογές είναι ένας τύπος που φορά στο κεφάλι του έναν κάδο, είναι από μόνο του ταπεινωτικό (για τον Φάρατζ), ενώ ήδη οι πολιτικοί του αντίπαλοι έχουν αρχίσει να τον τρολάρουν.
Ο Φάρατζ αποκαλεί τη συμπληρωματική εκλογή «μάχη του λαού (θεωρεί τον εαυτό του ως… αποκλειστικό εκπρόσωπό του) κατά του κατεστημένου». To αστείο όμως είναι πως σ’ αυτή την αναμέτρηση εκπρόσωπος του κατεστημένου είναι ο ίδιος. Έτσι, αντί να τα βάλει με το «κατεστημένο», ο Φάρατζ θα αναμετρηθεί με έναν άνδρα που φοράει έναν κάδο σκουπιδιών στο κεφάλι του. Και αν ο Count Binface τα πάει καλά, δεν αποκλείεται να έχουμε μιμητές και αλλού. Να θυμίσω πως ο Ζελένσκι ήταν κωμικός ηθοποιός που πρωταγωνιστούσε σε μια σειρά της ουκρανικής τηλεόρασης με τον τίτλο «Υπηρέτης του Λαού». Ίδρυσε ένα κόμμα με αυτή την ονομασία, κατέβηκε στις προεδρικές εκλογές όπως ακριβώς και στη σειρά, και τις κέρδισε – είναι ακόμα πρόεδρος της Ουκρανίας, με παράταση λόγω του πολέμου. Αν έχετε αμφιβολίες, δείτε το από διαφορετική οπτική: Είναι προτιμότερος ένας κωμικός πρόεδρος (ή βουλευτής, υπουργός κ.ά.) ή ένας κωμικός για πρόεδρος; Έστω και με κάδο στο κεφάλι;
chrarv@philelefheros.com
Minority Report, ΕΛΕΥΘΕΡΑ 19.07.2026
