Ομολογώ ότι μας έπιασαν στον ύπνο ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης προσπαθούσε από την έναρξη της προεδρικής του θητείας για την επανάληψη των διαπραγματεύσεων με στόχο τη λύση του Κυπριακού, δεν περίμενα ότι θα φτάναμε στις προχθεσινές ανακοινώσεις για τον ερχομό του Αντόνιο Γκουτέρες μέσα στο κατακαλόκαιρο, στην Κύπρο.
Για πολλούς λόγους δεν το ανέμενα. Οι Τούρκοι -και πρέπει να το δεχθούμε κάποτε- επηρεάζουν πολύ τον εκάστοτε Γ.Γ. του ΟΗΕ, το είδαμε και με τους προηγούμενους… Άρα δεν είναι ανεξάρτητοι και καθαροί μεσολαβητές. Αλλά το δεύτερο και πιο σημαντικό στοιχείο είναι η τουρκική θέση για την Κύπρο: Δεν υποχώρησε από την απαράδεκτη πρόταση της για επιβολή δύο κρατών στην Κύπρο. Κάτι που σημαίνει, και το αντιλαμβάνονται όλοι εκτός των ψεκασμένων και ακραίων της ελληνικής πλευράς, ότι ο εκλεγμένος Πρόεδρος δεν μπορεί να συναινέσει.
Φαίνεται ότι ο Αντόνιο Γκουτέρες στο τέλος της αποτυχημένης δεκαετούς θητεία του θα επιδιώξει να λύσει το Κυπριακό για να του πιστωθεί μία επιτυχία. Ναι, ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν. Όχι μόνο για το Κυπριακό. Έχει διευθετήσει κάποιο από τα πολλά διεθνή προβλήματα; Ή πέτυχε έστω και κάτι στον τομέα των δικαιωμάτων των πολιτών του κόσμου. Τίποτα. Αρκεί να σκεφτούμε ότι το Ιράν και η Κούβα είναι ισχυροί παράγοντες και έχουν γνώμη για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και ο εν λόγω Γ.Γ. του ΟΗΕ συναινούσε γι’ αυτά τα εγκλήματα.
Είναι άπειρα τα λάθη που θα μπορούσαμε να χρεώσουμε στον Αντόνιο Γκουτέρες, αλλά λογικό είναι εμάς να μας ενδιαφέρει η Κύπρος και το πρόβλημα της, αλλά και το μέλλον της.
Μελετήσαμε με ανησυχία τα βρετανικά δημοσιεύματα για το σχέδιο της Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, η οποία -με βάση αυτό το κείμενο της εφημερίδας Independent- πρέπει να μην έχει καταλάβει τίποτα δύο χρόνια που ασχολείται με το Κυπριακό. Αυτό που αναδεικνύεται μέσα από το σχέδιο της είναι ότι θα δημιουργηθεί ένα κράτος-τέρας, μία συνταγή για ένα νέο πόλεμο.
Ο καθησυχασμός εκ μέρους της Λευκωσίας, αλλά και της Αθήνας, ότι το σχέδιο αυτό δεν είναι αντικείμενο καμίας συζήτησης σε πιθανές συνομιλίες δεν είναι αρκετός. Πρέπει να τοποθετηθούν και η Κύπρος και η Ελλάδα καθαρά. Αντέχουν δύο νέοι πολιτικοί, ο Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης το βάρος αυτής της ευθύνης;
Δεν αμφισβητώ τον πατριωτισμό τους. Αυτό το θέμα είναι εκτός κάθε συζήτησης. Αλλά θα μπορέσουν να διαχειριστούν μία κακή λύση που θα καθιστά τη «νέα Κύπρο» ένα ακρωτηριασμένο κράτος, το οποίο θα χρησιμοποιείται για τους στρατηγικούς και στρατιωτικούς σχεδιασμούς της Τουρκίας, και ενός παρανοϊκού ανθρώπου, του Ταγίπ Ερντογάν; Και μάλιστα σε μία εποχή κατά την οποία είναι πιθανός και ένας πόλεμος εναντίον του Ισραήλ;
Η Τουρκία στοχεύει και την Ελλάδα. Ακόμα και οι κατευναστές της αθηναϊκής ελίτ έχουν κατανοήσει επιτέλους ότι οι απειλές της Τουρκίας εναντίον των νησιών του Αιγαίου δεν γίνονται για εσωτερική κατανάλωση. Είναι σχέδιο, πόσες φορές να το υπογραμμίσουμε: η τουρκική ηγεσία ονειρεύεται την κατάληψη των ελληνικών νησιών και την προσβολή της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Ελλάδας.
Ένα βασικό ερώτημα είναι τούτο: Μπορεί να αντέξει η παρούσα ελληνική κυβέρνηση μία ήττα στην Κύπρο; Διότι όπως και να ωραιοποιήσει κανείς, με σάλτσα και το ΝΑΤΟ, το σχέδιο της απαράδεκτης κυρίας Μαρίας Άνχελα Ολγκίν φτάνει κοντά και αγγίζει στις κατηγορίες περί «προδοσίας». Διότι αυτό θα ισχυριστούν οι ψεκασμένοι, και άντε μετά να αποδείξουν στην Αθήνα και τη Λευκωσία ότι δεν είναι ελέφαντες.
Βέβαια, για να τηρούμε την δεοντολογία και να μην κλαίνε και να οδύρονται όσοι απέρριψαν το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν, πρέπει κανείς να ακούσει τον κ. Γκουτέρες για να τον κρίνει. Διότι αυτός αποφασίζει και όχι η κάθε Μαρία και η όποια Άνχελα… Δεν πιστεύω βέβαια ότι είδε το φως και την αλήθεια και ότι θα σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο. Δεν βρίσκεται στη θέση του Γ.Γ. του ΟΗΕ για να παλεύει για τις αρχές του διεφθαρμένου διεθνούς οργανισμού. Είναι εκεί για να σώζει τους εισβολείς και τους κατακτητές -εκτός του Ισραήλ που το βαράει αλύπητα και πριν φύγει θα το κατηγορήσει για γενοκτονία.
Στο μυαλό του Γκουτέρες και όσων θα τον ακολουθήσουν κατά την αποστολή του στο νησί, η άνανδρη τουρκική εισβολή είναι μία δικαιολογημένη επέμβαση των Τούρκων για να «προστατεύσουν» τους ομόθρησκούς τους που κινδύνευαν από τους πραξικοπηματίες, οι οποίοι σκότωσαν Ελληνοκύπριους ΜΟΝΟ, δεν πείραξαν τους Τουρκοκύπριους.
Κατηγορούμε πάντα τους ξένους, αλλά πρέπει να μην ξεχνάμε ποτέ ότι οι δικοί μας οι πολιτικοί είναι αυτοί που ευθύνονται για τις απαράδεκτες υποχωρήσεις τους. Για ποια λύση του Κυπριακού μιλάμε στο τέλος της ημέρας; Αυτή που θα δικαιώσει τον εισβολέα και θα καταδικάσει το θύμα, που είναι η Κύπρος;
Ο κ. Χριστοδουλίδης βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, αλλά είναι αποφασισμένος να μην πέσει μέσα. Μακάρι. Η μέχρι σήμερα πορεία του αποδεικνύει ότι αγαπά την Κύπρο και θα πράξει ότι περνά από το χέρι του για να αποτρέψει την καταστροφή του Ελληνισμού. Φαίνεται ότι και στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες οι όποιες αποφάσεις συμπίπτουν και δεν θα αρέσουν στην Τουρκία. Μακάρι.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, που έχουν τις ίδιες ακριβώς απαράδεκτες θέσεις στο Κυπριακό, κόπτονται για τη συνέπεια τους στο εθνικό θέμα, η οποία στην πραγματικότητα είναι συνεπής περισσότερο με την Τουρκία -εννοώ φυσικά τις περίεργες λύσεις για «χαλαρές ομοσπονδίες» και άλλα φαιδρά. Αντί, λοιπόν, να ασχοληθούν σοβαρά με το Κυπριακό και να αποφασίσουν να αλλάξουν τις θέσεις του για να στηρίξουν τον κ. Χριστοδουλίδη, έβαλαν πλώρη για τις προεδρικές εκλογές. Για την προεδρία ενδιαφέρονται η Αννίτα και ο Στέφανος -ποιος νοιάζεται για την Κύπρο;
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Πόσο ευχάριστο είναι, 52 χρόνια μετά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή, να ακούμε από μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα στην Αμερική να περιγράφεται η σημερινή κατάσταση στην Κύπρο: ως εισβολή των Τούρκων και τίποτα άλλο. Θα επαναλάβω ότι αυτό οφείλεται στον Πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος σε όλες τις συνεντεύξεις του αναφέρεται με τους ορθούς όρους στην τραγωδία της Κύπρου.
ΕΡΩΤΟΥΜΕ ΞΑΝΑ τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Θα επιτρέψει τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι για να πέσουν μαλακά όλοι αυτοί που συνωμότησαν και ευθύνονται για την υπόθεση της «Σάντης»; Σε τούτη την υπόθεση φαίνεται ότι υπάρχουν εκβιαζόμενοι, οι οποίοι είναι μέρος του μηχανισμού αποφάσεων στην Εισαγγελία. Η συμψήφιση των υποθέσεων δεν θα περάσει. Οι πολίτες δεν θα την δεχθούν. Η υπόθεση της «Σάντης», εάν δεν την κλείσουν όπως-όπως, θα μπορούσε να αποκαλύψει ένα νέο δίκτυο εκβιαστών που φτάνει και στον ελληνικό χώρο. Τελικά, φοβερή και τρομερή τούτη η «Σάντη»!!! Όπως είδαμε από τη δημοσίευση των μηνυμάτων, οι δράστες όποιοι και αν είναι αν και η Aστυνομία τους «έδειξε», μπορούν εύκολα να εμπλέξουν αθώους ανθρώπους.
