Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Οδυνηρές προσωπικές μνήμες από τη δοκιμασία μου στα χέρια των δημίων των μυστικών υπηρεσιών του καθεστώτος Άσαντ στη Δαμασκό τον Σεπτέμβρη 2010, έφερε η είδηση της περασμένης Τρίτης (11/8/2026) ότι Δικαστήριο της πόλης καταδίκασε σε θάνατο τον πρώην πρόεδρο της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ, έπειτα από δίκη που διεξήχθη ερήμην του. Κρίθηκε ένοχος για δολοφονίες και βασανιστήρια στη διάρκεια της προεδρίας του και ιδιαίτερα κατά τον εμφύλιο που ξέσπασε τον Μάρτη 2011 και τέλειωσε με την κατάρρευση του καθεστώτος του τον Δεκέμβρη 2024 όταν κατέφυγε –οικογενειακώς– στη Ρωσία όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. (Χωρίς ακόμα να έχει επιβεβαιωθεί ότι το νέο ιδιόμορφο καθεστώς των ισλαμιστών με τις γραβάτες και τα κοστούμια, είναι πιο… δημοκρατικό από το προηγούμενο).
Δεν είχε περάσει απ’ το μυαλό μου η σκέψη ότι εκείνη η τριήμερη αποστολή στη Δαμασκό, όπου συνόδευσα για ρεπορτάζ μια ομάδα Κυπρίων καταναλωτών που ταξίδευαν τότε συχνά στη συριακή πρωτεύουσα για ψώνια και για οδοντιατρική φροντίδα, θα εξελισσόταν για μένα σε μια επώδυνη εμπειρία. Και ότι θα αντιμετώπιζα τον κίνδυνο να καταλήξω στα μπουντρούμια των συριακών φυλακών, όπου σάπιζαν για χρόνια, εκατοντάδες Σύροι πολιτικοί κρατούμενοι και δημοσιογράφοι, επειδή άσκησαν κριτική στο καθεστώς.
Δεν είχα σκεφτεί ότι λόγω των επικριτικών σχολίων που κατά καιρούς είχα διατυπώσει σε δημοσιογραφικά μου κείμενα για τα δημοκρατικά ελλείμματα του συριακού καθεστώτος, είχα τοποθετηθεί στη λίστα των «εχθρών» της χώρας και ότι από την πρώτη στιγμή που θα πατούσα στο έδαφος της, θα ήμουν υπό σύλληψη και θα με διέταζαν να μεταβώ στο κτήριο του υπουργείου Εσωτερικών, για να με… γνωρίσουν καλύτερα…
Δεν θα σας κουράσω με λεπτομέρειες για εκείνη τη γελοία ανάκριση μου από συνοφρυωμένους μυστικούς πράκτορες («γιατί έγραψες αυτό κι αυτό εναντίον του σεβαστού προέδρου μας;») στο υπόγειο του οχυρωμένου φρουρίου της μυστικής αστυνομίας. Ακολούθησε η αποδέσμευση μου, μετά από διπλωματικά διαβήματα και παρέμβαση της –τότε φιλικής στο καθεστώς Άσαντ– κυπριακής κυβέρνησης.
Αν μου έμεινε κάτι από αυτή την περιπέτεια; Ναι, μου έμεινε η στιγμή που βγήκα στην έξοδο του αεροπλάνου που με έφερε στη Λάρνακα από τη Δαμασκό, όταν πήρα μια βαθιά αναπνοή και ένιωσα έναν κατακλυσμό ευγνωμοσύνης για την τεράστια περιουσία που έχω. Εννοώ την τεράστια περιουσία, του να μπορώ να μιλώ και να γράφω και να κυκλοφορώ ελεύθερα, χωρίς να με ελέγχει κανένας χαφιές. Χωρίς να φοβάμαι ότι οι σκέψεις μου θα γίνουν όπλα στα στρεβλωμένα μυαλά βασανιστών, που θα τις στρέψουν εναντίον μου κάποιαστιγμή. Εννοώ την τεράστια περιουσία, του να ζω σε μια δημοκρατία μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
