Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε Αρικλί!

Είναι στιγμές που το θράσος μερικών εγκληματιών σε φέρνει στα άκρα. Κάτι τέτοιο έκανε πριν μερικές μέρες και ο περιβόητος Ερχάν Αρικλί. Μίλησε για τιμή ο δολοφόνος του Τάσου Ισαάκ. Μίλησε για σημαίες και για λάβαρα. Τόλμησε να μας κάνει και μάθημα ο καταζητούμενος εγκληματίας. «Η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει, το λάβαρο δεν πρέπει να πέφτει» και η υπεράσπισή τους αποτελεί ζήτημα τιμής μας είπε ο άθλιος.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε. Είναι τιμή να κτυπάς μέχρι θανάτου έναν άοπλο άνθρωπο; Είναι τιμή να εγκλωβίζεται ένας 24χρονος στα συρματοπλέγματα και να δέχεται δολοφονικά χτυπήματα από ένα πλήθος; Είναι τιμή να χτυπάς έναν άνθρωπο που βρίσκεται πεσμένος και δεν μπορεί να αμυνθεί; Είναι τιμή να συνεχίζεις να τον χτυπάς ενώ ξέρεις ότι δεν αποτελεί καμία απειλή;

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε. Είναι τιμή να βλέπεις έναν άνθρωπο να πεθαίνει μπροστά στις κάμερες και να θεωρείς ότι υπερασπίστηκες ένα σύμβολο; Είναι τιμή να βαφτίζεις «εχθρό» έναν άοπλο διαδηλωτή;

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε. Είναι τιμή να πυροβολείται ένας άνθρωπος επειδή ανεβαίνει σε έναν ιστό; Είναι τιμή να σημαδεύει κάποιος έναν άοπλο άνθρωπο; Είναι τιμή να πυροβολεί κάποιος άλλος εγκληματίας σαν εσένα, τον Σολωμό Σολωμού ενώ ήταν άοπλος;

Τολμάς να μιλήσεις για ιστορία και παράδοση, βρε δολοφόνε. Τι αξία έχει η όποια ιστορία, που χρειάζεται δολοφονίες για να αισθάνεται περήφανη; Τι αξία έχει ένα λάβαρο όταν συνοδεύεται μόνο από φόβο, βία και θάνατο; Όταν η υπεράσπισή του μετατρέπεται σε δικαιολογία για να σκοτωθεί ένας άνθρωπος;

Άθλιε δολοφόνε, ο Τάσος Ισαάκ δεν ήταν στρατιώτης. Δεν ήταν οπλισμένος. Δεν βρισκόταν σε πεδίο μάχης. Ήταν ένας άνθρωπος που πήγε εκεί για να βροντοφωνάξει για την πατρίδα του. Τιμή θα ήταν να είχες ψήγματα τόλμης ώστε μετά από 30 χρόνια να αναγνωρίσεις ότι πρόκειται για δολοφονία! Να ήσουν κατ’ ελάχιστον άντρας, να κοίταζες τις εικόνες εκείνης της ημέρας και να μπορούσες να ομολογήσεις ότι ήταν έγκλημα.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε. Μάθε, λοιπόν, άθλιε ότι υπάρχει και η τιμή της ανθρώπινης ζωής. Υπάρχει τιμή για το νεκρό. Υπάρχει τιμή για την οικογένειά του. Υπάρχει τιμή για τη γυναίκα που έμεινε πίσω. Υπάρχει τιμή για την κόρη του Τάσου Ισαάκ, που γεννήθηκε μετά τη δολοφονία του και δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε. Υπάρχει άραγε τιμή στην ατιμωρησία; Είναι τιμή να παραμένουν επί 30 χρόνια ατιμώρητοι οι δολοφόνοι; Είναι τιμή να υπάρχουν εντάλματα σύλληψης για πέντε πρόσωπα, μεταξύ των οποίων κι εσύ, και 30 χρόνια μετά να μην έχει αποδοθεί δικαιοσύνη;

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τιμή βρε δολοφόνε. Είναι τιμή να έχεις σκοτώσει αθώο άνθρωπο και να φιγουράρεις ως πολιτικός, απολαμβάνοντας τα οφίκια του εγκλήματός σου; Είναι τιμή να μην τολμάς να παρουσιαστείς ενώπιον της Δικαιοσύνης; Είναι τιμή να μην τολμάς να απαντήσεις στις κατηγορίες;

Δολοφόνε Αρικλί, είναι εύκολο να μιλάς για σημαίες. Είναι εύκολο να μιλάς για λάβαρα. Είναι εύκολο να μιλάς για εχθρούς. Είναι εύκολο να μιλάς για πατριωτισμό. Είναι εύκολο να μιλάς για την τιμή του στρατού. Είναι, όμως, πολύ δύσκολο να μιλήσεις για τον Τάσο Ισαάκ. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για τον Σολωμό Σολωμού. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για τις εικόνες. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για τους νεκρούς. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για τη Δικαιοσύνη.

Πριν και πάνω απ’ όλα, άθλιε δολοφόνε, είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις για τη δική σου ευθύνη. Γιατί αυτό είναι το κυρίαρχο ζήτημα 30 χρόνια μετά. Όχι αν η σημαία πρέπει να κατεβαίνει. Ούτε αν το λάβαρο πρέπει να πέφτει. Αν μπορεί κάθε δειλό υποκείμενο σαν εσένα, να σκοτώνει εν ψυχρώ έναν αθώο και άοπλο άνθρωπο, επειδή τυγχάνει ο φονιάς να έχει την ισχύ του στρατού και των όπλων.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, τελεσίδικα για τιμή βρε δολοφόνε. Είναι τιμή να σκοτώνεις έναν άοπλο; Είναι τιμή να μένεις ατιμώρητος; Είναι τιμή να αποφεύγεις τη Δικαιοσύνη; Είναι τιμή να μιλάς για τιμή όταν αυτή η σπουδαία έννοια σου είναι παντελώς άγνωστη; Ένας δειλός και άθλιος εγκληματίας είσαι. Και γι’ αυτό, θα παραμείνεις εσαεί ΑΤΙΜΟΣ!