Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τη μαρτυρία της για τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλά ευάλωτα άτομα στην Κύπρο, προκειμένου να λάβουν – αν λάβουν – κάποια στοιχειώδη βοήθεια από το κράτος, έδωσε στη στήλη η Ελισάβετ Κασίνη (Elizabeth Kassinis) εκτελεστική διευθύντρια της μη κυβερνητικής οργάνωσης Caritas Cyprus στην οποία απονεμήθηκε το Βραβείο Δημοκρατίας 2026 από το Κέντρο Κοινωνικο-Πολιτικής Σκέψης «Πολιτεία».
Η απονομή του βραβείου που η οργάνωση έλαβε από κοινού με τον πρώην πρόεδρο του Κινήματος Οικολόγων Χαράλαμπο Θεοπέμπτου, έγινε σε εκδήλωση στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία την περασμένη Τρίτη (15/9). «Η Caritas Κύπρου είναι μέλος της παγκόσμιας συνομοσπονδίας Caritas Internationalis, με έδρα τη Ρώμη», μου είπε η κυρία Κασίνη και πρόσθεσε: «Η αποστολή μας βασίζεται στις ανθρωπιστικές αρχές και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Παρέχουμε υπηρεσίες σε όλα τα άτομα ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, χώρας προέλευσης, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου. Τα τελευταία χρόνια βοηθήσαμε γύρω στις 15 χιλιάδες ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν διαφύγει από τη βία και τη φτώχεια σε χώρες όπως η Συρία, Καμερούν, Αφγανιστάν, Σομαλία, Ιράκ και Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Παράλληλα παρέχουμε βοήθεια σε φτωχές κυπριακές οικογένειες και σε άλλα άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες που σχετίζονται με τον εκτοπισμό, την έλλειψη στέγης, τον εθισμό, ή προβλήματα ψυχικής υγείας.
Σήμερα – συνέχισε – το «σύστημα» δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχουν εμπόδια στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, ειδικά για άτομα που μπορεί να μη γνωρίζουν την Κύπρο, να μη μιλούν τη γλώσσα, να μην είναι εγγράμματα, να αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας. Σε αυτά προστίθενται ο συστημικός σεξισμός, ο ρατσισμός και, πλέον, το αντι-μεταναστευτικό αίσθημα.
Η Caritas εργάζεται για να καλύψει αυτό το κενό, δημιουργώντας διασυνδέσεις και συνοδεύοντας τους ανθρώπους σε δύσκολες διαδικασίες, αφού στερούνται εξ ορισμού, κοινωνικού δικτύου ή/και υποστήριξης.
Όλοι οι πρόσφυγες έχουν βιώσει τον εκτοπισμό και το τραύμα, ενώ πολλοί έχουν υποστεί εκμετάλλευση, βασανιστήρια, βία, αποχωρισμό. Οι ανάγκες τους είναι επιτακτικές και καθοριστικές για τη ζωή τους».
