Ο Χάρης δεν θέλει να είναι κομπάρσος σε μια κακόγουστη παράσταση

Ο Χάρης Γεωργιάδης δεν ανήκει στους πολιτικούς που κρύβονται ή τοποθετούνται με μισόλογα, ακόμη κι όταν αυτό του κοστίζει. Όποιος ξέρει πώς πολιτεύεται δεν είχε λόγο να ξαφνιαστεί από τη δήλωσή του την περασμένη Τρίτη, με την οποία ανακοίνωνε ότι θα βρίσκεται εκτός προεκλογικής αν ο εκλεκτός του ΔΗΣΥ είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου, μιλώντας για ένα τετελεσμένο τοποίο θεωρεί ότι διαμορφώθηκε υπό συνθήκες πίεσης που αποκαλύπτουν “πολιτικό εκβιασμό”.

Ξαφνιάστηκαν όσοι τον ήθελαν σιωπηλό και πρόθυμο να προσφέρει τις «υπηρεσίες» του. Σήμερα, μέλη της ηγεσίας του ίδιου του κόμματός του ζητούν, στην πράξη, να εγκαταλείψει το Ινστιτούτο Γλαύκος Κληρίδης, το οποίο, από τότε που το ανέλαβε, μετέτρεψε από ένα γραφείο με ταμπέλα σε πραγματική δεξαμενή σκέψης.

Η δήλωσή του είναι πολύ πιο απλή απ’ ό,τι επιχειρούν να την παρουσιάσουν: δεν θέλει να είναι κομπάρσος σε μια παράσταση που στήθηκε εδώ και καιρό. Μια παράσταση που προορίζει για κομπάρσους ένα ολόκληρο κόμμα και τον κόσμο του.

Όσοι κάνουν πως εκπλήσσονται όταν ακούν για πολιτικούς εκβιασμούς, ας θυμηθούν τι έζησε ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Πρώτοι απ’ όλους οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, αφού κανείς δεν έχει ξεχάσει τι είπε ο Αβέρωφ Νεοφύτου για το περιβόητο δείπνο σε ψαροταβέρνα. Ας μην καμώνεται, λοιπόν, κανείς ότι δεν καταλαβαίνει τι εννοεί ο Χ. Γεωργιάδης.

Η πολιτική δεν είναι «παίζω-ξηπαίζω». Δυστυχώς, έτσι ακριβώς συμπεριφέρεται η σημερινή ηγεσία του ΔΗΣΥ, από την πρόεδρο και κάτω. Αρκεί μια ματιά σε όσα έγιναν μόνο αυτό το φθινόπωρο.

Στις 29 Σεπτεμβρίου, μετά τη συνεδρία του Εκτελεστικού Γραφείου, όπου συμμετέχει το σύνολο της ηγεσίας, η Αννίτα Δημητρίου ανακοίνωσε ότι θα διεκδικήσει το χρίσμα. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Αβέρωφ Νεοφύτου είχε δηλώσει ότι θα είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2028.

Στις 9 Οκτωβρίου, χωρίς να συνέλθει κανένα κομματικό όργανο, η Α. Δημητρίου κατέβηκε από τον πέμπτο όροφο για να γνωστοποιήσει ότι αποσύρεται, επικαλούμενη την ενότητα της παράταξης. Είχαν προηγηθεί οι συναντήσεις της με τον Αβέρωφ Νεοφύτου, τον Γιώργο Παμπορίδη και τον επιχειρηματία και εκδότη Φρίξο Κουλέρμο.

Αν το ζητούμενο ήταν πράγματι το καλό του κόμματος, θα είχαν συγκληθεί τα αρμόδια όργανα για να συζητήσουν το θέμα σε βάθος. Δεν συγκλήθηκαν. Ούτε καν όσοι μιλούν για αποχώρηση χάριν ενότητας πιστεύουν αυτά που λένε.

Στις 26 Οκτωβρίου, οι δύο τελικοί διεκδικητές του χρίσματος, Αβέρωφ Νεοφύτου και Γιώργος Παμπορίδης, προσήλθαν στην Πινδάρου για να καταθέσουν τις υποψηφιότητές τους. Η ηγεσία που μέχρι πρότινος δήλωνε ότι νοιάζεται για την ενότητα ήταν άφαντη. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των συναδέλφων, δεν ήταν εκεί ούτε η πρόεδρος ούτε ο αναπληρωτής πρόεδρος ούτε έστω ένας από τους πολλούς αντιπροέδρους. Φρόντισαν να γεμίσουν το πρόγραμμά τους με άλλες υποχρεώσεις, ώστε να απουσιάσουν.

Αυτή είναι η ηγεσία που, κατά τα λοιπά, σέβεται τον κόσμο του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Συνεπώς, η κίνηση του Χ. Γεωργιάδη δεν δημιούργησε πρόβλημα στον ΔΗΣΥ. Το πρόβλημα το είχε ήδη προκαλέσει η ίδια η ηγεσία, πολύ πριν από αυτόν. Μια ηγεσία που μέρα με τη μέρα μοιάζει να θέλει να πείσει τους πάντες ότι είναι η χειρότερη που γνώρισε το κόμμα από την ίδρυσή του.

Μετά απ’ όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες, το πρώτο που όφειλαν να κάνουν στην Πινδάρου ήταν να πάνε όλοι μαζί σε εσωκομματικές εκλογές. Γιατί με αυτή την ηγεσία, όποιος κι αν είναι ο υποψήφιος, τα αποτελέσματα θα είναι ίδια, αν όχι χειρότερα.

Στις 28 Νοεμβρίου, τα μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού θα προσέλθουν στις κάλπες για να επιλέξουν ποιος θα διεκδικήσει την Προεδρία το 2028. Η κάλπη θα βγάλει υποψήφιο. Ο ΔΗΣΥ όμως δεν χρειάζεται υποψήφιο. Χρειάζεται ηγεσία.