Το Πάσχα είναι η πιο γνωστή γιορτή της Χριστιανοσύνης και έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για την Ανάσταση και τον Χριστό, που είναι εξάλλου ο πρωταγωνιστής του θείου δράματος. Αλλά για τον Ιωσήφ από Αριμαθαίας, ποιο μήνυμα αποκομίζουμε; Αναφορά σε αυτόν γίνεται τη Μεγάλη Παρασκευή. Ο Ιωσήφ αναδεικνύεται για την τόλμη και λεβεντιά του. Μετά τη Σταύρωση, όταν ακόμη και οι αναγνωρισμένοι μαθητές του Κυρίου είχαν κρυφτεί, επειδή φοβόντουσαν τον όχλο των Ιουδαίων, ο Αριμαθαίας βγαίνει μπροστά. Βρίσκει το θάρρος και πάει στον Πιλάτο, για να αιτηθεί το σώμα του Ιησού, προς ταφήν του. Αλείφει το σώμα με πολύτιμα αρώματα, το τυλίγει μέσα σε καθαρό σεντόνι, και το εναποθέτει σε μνημείο, το οποίο καλύπτει με μεγάλη πέτρα, σύμφωνα με τα επικρατούντα ήθη. Θεωρεί σπουδαιότερη την ταφή του διδασκάλου από την προσωπική του σωματική ασφάλεια. Η πράξη αυτή αποκαλύπτει τη βαθιά πίστη του Ιωσήφ στη βασιλεία των ουρανών, στη συνέχιση της ζωής πέραν του τάφου. Γιατί χωρίς αυτήν, τα γεγονότα υποδείκνυαν το τέλος του διδασκάλου, και δεν θα ήταν φρόνιμο να διακινδυνεύσει ο κρυφός μαθητής και τη δική του ζωή.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, πέραν της έμπρακτης πίστης. Ο Ιωσήφ εντυπωσιάζει για την αναπτυγμένη κοινή λογική του, αυτή την σπάνια ικανότητα, δηλαδή, του να μπορεί ένα άτομο να θεωρήσει τα πράγματα στην ολότητα τους, χωρίς να παραβλέψει ουσιώδεις παραμέτρους, και να τα ερμηνεύσει ψύχραιμα και αντικειμενικά. Όσο κι αν λέγεται “κοινή” λογική, πρόκειται για μια ιδιότητα που λίγοι εμφανίζουν. Οι περισσότεροι αφηνόμαστε να δίνουμε ερμηνείες που ταιριάζουν με τις τάσεις ή βολεύουν προσωρινά. Δύο είναι τα αποδεικτικά στοιχεία που τεκμηριώνουν την ευθυκρισία του Αριμαθαία. Το πρώτο σχετίζεται με την επιλογή του να παραμείνει κρυφός μαθητής, για όσο χρόνο έτσι γινόταν πιο χρήσιμος στην αποστολή της στήριξης του θείου έργου. Αφοσιωμένους φανερούς ακόλουθους είχε ο Χριστός, οπότε άλλος ένας ίσως δεν θα έκανε διαφορά. Πρέπει να τονίσουμε την περίοπτη θέση που κατείχε ο Ιωσήφ, που ως ευσχήμων βουλευτής ήταν επίσημο μέλος του ιουδαϊκού Συνεδρίου. Εκτιμούμε ότι ο Ιωσήφ είχε υπολογίσει καλά τα υπέρ και τα κατά της πρόωρης δημόσιας αποκάλυψης της πίστης του στον Ιησού. Με τους Φαρισαίους επικρατούσα ιδεολογία και αρχή, δεν είναι δύσκολο να φανταστείς, αγαπητέ αναγνώστη, την πιθανότατη συνέπεια της αποπομπής και του εξοστρακισμού του. Από την άλλη, μένοντας στο δημόσιο πόστο, ίσως είχε ο Ιωσήφ τη δυνατότητα έγκαιρης ενημέρωσης για σχεδιαζόμενες κινήσεις κατά του Ιησού, αλλά και παρεμβάσεων για κατευνασμό του μίσους των Φαρισαίων.          
Ερχόμαστε έτσι στη δεύτερη έκφραση του μεγαλείου του κρυφού μαθητή. Είναι ο χρόνος της Σταύρωσης, και τα κοσμογονικά φυσικά φαινόμενα που τη συνόδευσαν. Μέρα μεσημέρι σκοτείνιασε εντελώς, και δεν ήταν έκλειψη ηλίου, αφού το φαινόμενο κράτησε για αρκετές ώρες «από δε έκτης ώρας σκότος εγένετο επί πάσαν την γην έως ώρας ενάτης (Ματθαίος ΚΖ’ 45)». Στη συνέχεια γίνεται σεισμός, ανοίγονται μνήματα και πεθαμένοι άγιοι εμφανίζονται στα Ιεροσόλυμα «η γη εσείσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν, και τα μνημεία ανεώχθησαν και πολλά σώματα των κεκοιμημένων αγίων ηγέρθη, και εξελθόντες εκ των μνημείων εισήλθον εις την αγίαν πόλιν και ενεφανίσθησαν πολλοίς (Ματθαίος ΚΖ’ 51-53)». 
Πρόκειται για σημεία και τέρατα, τα οποία ένας ευλαβής και δίκαιος, όπως είναι ο Ιωσήφ (Λουκάς ΚΓ’ 50) είναι σε θέση να ερμηνεύσει απλά, χωρίς πονηριά. Ενώ πολλοί επιστήμονες και σοφοί, στους αιώνες που ακολούθησαν, αγνόησαν την ουσία της μεταφυσικής και επέμειναν σε ανώφελες απόπειρες εξήγησης, με βάση τη λογική και την επιστήμη. Βλέπετε εδώ την ειρωνεία, να εμμένει κάποιος στην εφαρμογή της λογικής και να χάνει με αυτό τον τρόπο τη μεγάλη εικόνα, την κοινή λογική. Έχουμε, λοιπόν, στο πρόσωπο του Ιωσήφ από Αριμαθαίας ένα πρότυπο λεβεντιάς, επίκαιρο στον καθένα μας και στους σημερινούς καιρούς. Ένας μάγκας μαθητής που διατηρεί χαμηλό προφίλ και δρα αθόρυβα όσο πρέπει, και ξέρει να προτάσσει το στήθος του τη στιγμή που χρειάζεται για να φέρει το αποτέλεσμα που υπαγορεύει το καθήκον. Ένα υπόδειγμα για εμάς να περιορίσουμε ανώφελες συζητήσεις και αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, και να τολμήσουμε τα καλά έργα και την ομολογία πίστης, χωρίς να αναμένουμε να το πράξουν πρώτα όλοι οι άλλοι στο περιβάλλον μας. Καλή Ανάσταση!

*Σύμβουλος και Εκπαιδευτής Στελεχών Επιχειρήσεων και Νέων Xenophon.hasapis@gmail.com