Μπαρούτι μυρίζει για ακόμη μια φορά ο τομέας της Παιδείας. Η νέα απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου μέσω της οποίας επιτρέπεται στους μαθητές – στενές επαφές να συνεχίζουν να πηγαίνουν στο σχολείο, έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Οι εκπαιδευτικές οργανώσεις σπεύδουν να συζητήσουν το θέμα σε συνελεύσεις, προειδοποιώντας, ταυτόχρονα, ότι δεν αποκλείεται να λάβουν μέτρα ή ακόμη και να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις και απεργία.
«Οι εκπαιδευτικοί θα κάνουμε τους νοσηλευτές;», διερωτήθηκε στον «Φ» ο πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ, Κώστας Χατζησάββας, κληθείς να σχολιάσει το νέο μέτρο. Όπως έκανε ξεκάθαρο, απλώθηκε ανασφάλεια ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς, λόγω του ρίσκου που προκύπτει από τις στενές επαφές. Την ίδια στιγμή, ανέφερε, ότι απλώνεται και αίσθημα αδικίας λόγω της διάκρισης στα σχολεία. «Με αυτή την απόφαση καταργείται για τα σχολεία ο όρος “στενή επαφή”, τουλάχιστον με τον τρόπο που ισχύει σε όλη την υπόλοιπη κοινωνία», είπε και πρόσθεσε ότι για τις στενές επαφές όταν κάποιος δεν είναι εμβολιασμένος (όπως η πλειοψηφία των μαθητών), προβλέπεται αυτοπεριορισμός. «Οι μαθητές θα είναι στενές επαφές και θα συνεχίσουν να κυκλοφορούν μέσα στο σχολικό χώρο. Υπάρχει σοβαρότατος προβληματισμός».
Διερωτήθηκε, ακόμη, τι θα γίνει αν κάποιος μαθητής – στενή επαφή είναι καλά το πρωί και επιδεινωθεί το μεσημέρι; Ποιος θα τον ελέγξει; Άραγε, είπε, ο μαθητής – στενή επαφή που θα κυκλοφορεί το πρωί στο σχολείο, θα περιορίζεται τις απογευματινές ώρες και δεν μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα και φροντιστήρια;
Για δύο μέτρα και δύο σταθμά, μίλησε στον «Φ» και ο γενικός γραμματέας της ΠΟΕΔ, Χάρης Χαραλάμπους. «Γιατί δεν λήφθηκε ανάλογο μέτρο και στην κοινότητα, εφόσον είναι τόσο ασφαλές; Ποια η διαφορά της στενής επαφής στο σχολείο; Είναι δυνατόν να μετατρέψουμε το σχολείο σε ιατρείο; Τι θα γίνει με τη διδασκαλία;», διερωτήθηκε μεταξύ άλλων.
Ανεπίδεκτοι μαθήσεως παραμένουν οι αρμόδιοι στα κέντρα λήψης των αποφάσεων της Πολιτείας, καθώς επιμένουν να αποφεύγουν τον διάλογο με τους επηρεαζόμενους πολίτες και κλάδους. Ειδικά στην Παιδεία, δεν είναι η πρώτη φορά που λαμβάνεται μια απόφαση χωρίς να έχει προηγηθεί έστω και ανεπίσημη συζήτηση. Πιάνουν εξαπίνης εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς με αποτέλεσμα να ακολουθούν σωρεία αντιδράσεων. Ο διάλογος, εξάλλου, δεν σημαίνει ότι χρειάζεται η Εκτελεστική Εξουσία λαμβάνει την άδεια των δασκάλων και των καθηγητών. Σημαίνει, ότι θα ακούσει τι δυσκολίες και τι προκλήσεις ανά απόφαση διακρίνουν οι άνθρωποι που βρίσκονται καθημερινά στα σχολεία και που καλούνται να εφαρμόσουν τις πολιτικές.
