Με 34 ψήφους υπέρ και 14 αποχές εγκρίθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής η τροποποίηση των περί Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις Υπαξιωματικών) Κανονισμών, ώστε να καταργηθεί το κριτήριο της ποσόστωσης στη σειρά επιτυχίας αποφοίτησης από τη Σχολή Διοίκησης Επιτελών (ΣΔΙΕΠ), την Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) και τη Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ) για σκοπούς κρίσης των αξιωματικών ως προακτέων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην εισηγητική έκθεση που συνοδεύει τους υπό αναφορά κανονισμούς, προκειμένου να κριθεί αξιωματικός βαθμού Ταγματάρχη και άνω ως προακτέος κατ’ εκλογή, ήτοι με την ανώτατη διαβάθμιση κρίσης, απαιτείται να έχει αποφοιτήσει από τις προαναφερθείσες σχολές είτε με βαθμολογία «Άριστα» είτε με βαθμολογία «Λίαν Καλώς» και με συγκεκριμένη σειρά επιτυχίας, ήτοι εντός του 80% από τον πρωτεύσαντα επί του συνολικού αριθμού αποφοιτησάντων στη ΣΔΙΕΠ για τον Ταγματάρχη, 70% στις ΣΔΙΕΠ και ΑΔΙΣΠΟ για τον Αντισυνταγματάρχη και 60% στην ΑΔΙΣΠΟ για τον Συνταγματάρχη.

Σε περίπτωση κατά την οποία αξιωματικός βαθμού Ταγματάρχη ή Αντισυνταγματάρχη δεν εμπίπτει στα πιο πάνω ποσοστά, κατά την πρώτη του κρίση κρίνεται ως προακτέος κατ’ αρχαιότητα, δηλαδή με τη δεύτερη τη τάξει διαβάθμιση κρίσης.  Από τη δεύτερη κρίση του και εντεύθεν αναβαθμίζεται σε προακτέο κατ’ εκλογή, νοουμένου ότι πληροί και τα υπόλοιπα κριτήρια της διαβάθμισης.  Ωστόσο, όσον αφορά στους αξιωματικούς βαθμού Συνταγματάρχη, σε περίπτωση που δεν εμπίπτουν στο ποσοστό του 60%, κρίνονται συνεχώς ως προακτέοι κατ’ αρχαιότητα.

Ειδικότερα, η κατάργηση του εν λόγω κριτηρίου αποσκοπεί στα ακόλουθα:

  1. Διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης και εξάλειψη ανισοτήτων.  Συγκεκριμένα, η βαθμολογία αποφοίτησης με «Άριστα» ή «Λίαν Καλώς» αποτελεί ήδη αντικειμενικό και επαρκές κριτήριο για την αξιολόγηση της ακαδημαϊκής επάρκειας των αξιωματικών.  Η απαίτηση εξασφάλισης σειράς επιτυχίας (σε ποσοστό 80%, 70%, 60%) δημιουργεί ανισότητες μεταξύ αξιωματικών, καθώς η τελική τους κατάταξη δυνατόν να εξαρτηθεί από εξωτερικούς και συγκυριακούς παράγοντες, όπως το μέγεθος και η δυναμική της τάξης ή το συνολικό επίπεδο δυσκολίας μιας εκπαιδευτικής σειράς.  Κάτι τέτοιο ενδέχεται να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση αξιόλογων στελεχών, τα οποία, παρά την υψηλή τους βαθμολογία, αποκλείονται από την κρίση του προακτέου κατ’ εκλογή λόγω συγκυριακών καταστάσεων.
  2. Αξιολόγηση σύμφωνα με την προσωπική τους επίδοση και όχι βάσει συγκριτικής κατάταξης.  Συγκεκριμένα, η προαγωγή κατ’ εκλογή θα βασίζεται στην ατομική επίδοση και όχι στη σύγκριση με άλλους.  Η επίδοση σε μια σχολή είναι σημαντική, αλλά αποτελεί μόνο μία παράμετρο στην πορεία ενός αξιωματικού.  Η συνεχής επαγγελματική ανάπτυξη, η εμπειρία, οι διοικητικές ικανότητες, η ηγετική παρουσία και η συνολική προσφορά αποτελούν κρίσιμους παράγοντες που δεν πρέπει να υποβαθμίζονται εξαιτίας ενός ποσοστού επιτυχίας που καθορίστηκε σε προγενέστερο στάδιο εκπαίδευσης.
  3. Εναρμόνιση με διεθνείς πρακτικές.  Ειδικότερα, η χρήση ποσοστών σειράς επιτυχίας ως προϋπόθεσης προαγωγής δεν συναντάται ευρέως σε σύγχρονα στρατιωτικά συστήματα, καθότι οι περισσότερες χώρες εστιάζουν σε συνολική αξιολόγηση της σταδιοδρομίας και σε πολλαπλά κριτήρια απόδοσης και ηγεσίας, με σεβασμό στη διαχρονική πορεία κάθε αξιωματικού.  Η διατήρηση των ποσοστών καθιστά το σύστημα δυσκίνητο και αναχρονιστικό, σε αντίθεση με τη διεθνή τάση για πιο ευέλικτα και δίκαια συστήματα αξιολόγησης.
  4. Απλούστευση διαδικασιών και μείωση γραφειοκρατίας.