Το μήνυμα το έδωσαν οι πολίτες την περασμένη Κυριακή, στις βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, αυτό ελήφθη από τα κόμματα; Αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο θα πρέπει να απαντήσουν τα ίδια τα κόμματα, όχι μόνο μέσα από τα λόγια και τα πολλά «θα», αλλά μέσα από τις πράξεις τους.
Για τα παραδοσιακά κόμματα, όπως είναι ο ΔΗΣΥ, το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ, ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία που τους δίνουν οι ψηφοφόροι για να αποδείξουν πως άλλαξαν, εγκαταλείποντας τις κακές πρακτικές του παρελθόντος, την εξυπηρέτηση ημετέρων, τον άκρατο λαϊκισμό και τις ανούσιες αντιπαραθέσεις.
Συνεπώς, στη νέα Βουλή θα πρέπει να αλλάξουν ρότα και να λαμβάνουν αποφάσεις όχι για την εξυπηρέτηση των λίγων, αλλά των πολλών. Ο ΔΗΣΥ, παρόλο που τα ποσοστά του μειώθηκαν κατά 0,8%, κατάφερε, μέσα από συμπληγάδες, να κόψει πρώτος το νήμα, εξασφαλίζοντας 17 έδρες στη Βουλή. Αυτό του δίνει, για άλλη μια φορά, το πλεονέκτημα να έχει το πάνω χέρι και να απαιτεί από την Κυβέρνηση αλλαγές σε διάφορα νομοθετήματα. Και αυτό γιατί, χωρίς τις 17 ψήφους των συναγερμικών βουλευτών, δύσκολα θα εγκρίνονται τα κυβερνητικά νομοσχέδια.
Από την άλλη, το ΑΚΕΛ αύξησε τα ποσοστά του σε σχέση με το 2021 κατά 1,4%, εξασφαλίζοντας 15 έδρες, μία περισσότερη από την προηγούμενη πενταετία. Το ΔΗΚΟ, εκεί όπου οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα καταποντιζόταν, παρά την απώλεια ποσοστών και μίας έδρας, εξασφάλισε ποσοστό 10% και 8 έδρες, διατηρώντας σε έναν βαθμό τον ρυθμιστικό του ρόλο. Μάλιστα, είναι το μοναδικό κυβερνών κόμμα που παρέμεινε στο Κοινοβούλιο.
Επίσης, οι 17 ψήφοι του ΔΗΣΥ και οι 8 του ΔΗΚΟ μπορούν να σχηματίζουν πλειοψηφία για την έγκριση νομοθετικών ρυθμίσεων, όπως τα δύο κόμματα το επιθυμούν.
Το ΕΛΑΜ, παρόλο που διπλασίασε τις έδρες του και αύξησε το ποσοστό του κατά 4%, έχει πλέον μπροστά του ένα μεγάλο στοίχημα ως το τρίτο κόμμα στον πολιτικό χάρτη της χώρας: να διατηρήσει την εικόνα που είχε μέχρι σήμερα στη Βουλή. Οι σκιές για τη σύνδεσή του με τη Χρυσή Αυγή δεν έχουν ακόμη φύγει, γι’ αυτό οι θέσεις του δεν θα πρέπει να είναι ακραίες, ενώ η στάση των βουλευτών του θα πρέπει να είναι εποικοδομητική, προς όφελος της κοινωνίας.
Το ΑΛΜΑ και η Άμεση Δημοκρατία καλούνται να αποδείξουν πως δεν θα τα απορροφήσει το σύστημα και πως δεν θα μετατραπούν και αυτά σε κόμματα εξυπηρέτησης συμφερόντων. Επιπρόσθετα, οι παρεμβάσεις τους θα αξιολογούνται διπλά και τριπλά από τους πολίτες, καθώς οι πράξεις και οι αποφάσεις τους θα κρίνουν την εδραίωσή τους στην πολιτική σκηνή.
Πάντως, η εικόνα που παρακολουθούμε τα τελευταία 24ωρα, με το πάρε-δώσε των κομμάτων για την Προεδρία της Βουλής, δεν αφήνει και τις καλύτερες εντυπώσεις. Το παρασκήνιο πήρε φωτιά και η μη κατάληξη ακόμη σε συμμαχίες δείχνει ξεκάθαρα πως κάποιοι βάζουν πάνω από όλα τις προσωπικές φιλοδοξίες, το γινάτι και τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Το παιχνίδι παίζεται μεταξύ ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, αλλά και μεταξύ ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ. Στο πρώτο σενάριο, φαίνεται πως και τα δύο κόμματα επιθυμούν να εξασφαλίσουν την Προεδρία του Νομοθετικού Σώματος, με φόντο μια μελλοντική συνεργασία στις προεδρικές εκλογές, όπου η κατάσταση είναι ακόμη πιο μπερδεμένη. Πάντως, και μόνο με τις ψήφους των δύο κομμάτων αποκτάται η πλειοψηφία για την εκλογή του Προέδρου της Βουλής.
Στο δεύτερο σενάριο, οι 23 ψήφοι του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ δεν είναι αρκετές για να εκλέξουν Πρόεδρο, γι’ αυτό θα πρέπει να στραφούν στα δύο νέα κόμματα.
Συνεπώς, όλα αυτά δείχνουν πως οι ισορροπίες στη Βουλή είναι αμφίρροπες. Γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρξουν συμμαχίες, ώστε να λαμβάνονται σωστές αποφάσεις προς όφελος της κοινωνίας, της οικονομίας και γενικότερα του τόπου.
Τα κόμματα βρίσκονται πλέον στο μάτι του κυκλώνα, με τους πολίτες να τα παρακολουθούν στενά και να αξιολογούν τις αποφάσεις και τις πράξεις τους. Αυτή η πενταετία είναι κρίσιμη για το μέλλον τους, καθώς, εάν αποτύχουν και απογοητεύσουν για άλλη μια φορά την κοινή γνώμη, οι πολίτες θα τους ανταμείψουν με το ίδιο νόμισμα.
