Μα γιατί πάντα, ως κράτος, τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα αντί να τα αντιμετωπίζουμε πριν προκληθούν προβλήματα; Αυτό συμβαίνει από το πιο ασήμαντο ζήτημα μέχρι το πιο σοβαρό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ζήτημα της κατάχρησης των αδειών ασθενείας από κάποιους δημόσιους υπαλλήλους.

Το πρόβλημα διαπιστώθηκε κυρίως σε νευραλγικές υπηρεσίες που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του Υπουργείου Δικαιοσύνης και οι οποίες, λόγω της κατάχρησης, υπολειτουργούν. Και δεν είναι μόνο αυτό. Τη νύφη πληρώνουν, δυστυχώς, οι ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι αναλαμβάνουν τον φόρτο εργασίας και των υπολοίπων, που εξασφαλίζουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά, χωρίς να έχει αποδεδειγμένα ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, κάθονται και πληρώνονται.

Σε πολλές περιπτώσεις διαπιστώθηκε πως εργαζόμενοι, οι οποίοι βρίσκονταν με άδεια ασθενείας για έξι μήνες λαμβάνοντας το 100% των απολαβών τους, επέστρεφαν για μία ημέρα στην εργασία τους -εάν συνεχιζόταν η άδειά τους, θα πληρώνονταν με το 50% του μισθού τους- και ακολούθως ανανέωναν την άδεια ασθενείας τους για άλλους έξι μήνες, παίρνοντας τον μισθό τους χωρίς καμία αποκοπή.

Πέραν της κατάχρησης που γίνεται από κάποιους δημόσιους υπαλλήλους, όταν είναι περίοδος προαγωγών, τις διεκδικούν κανονικά, ανεξαρτήτως εάν έλειπαν τον μισό χρόνο με άδεια ασθενείας. Αυτή η εικόνα διαπιστώνεται σε πολλές υπηρεσίες της κρατικής μηχανής. Τα όσα εντόπισε πρόσφατα η Ελεγκτική Υπηρεσία προκαλούν οργή και αγανάκτηση.

Συγκεκριμένα, εντόπισε ότι ιατρικά πιστοποιητικά εκδίδονταν από μη προσωπικούς γιατρούς, δεν δικαιολογούνταν από ισάριθμες επισκέψεις, ενώ παθολόγοι εξέδιδαν πιστοποιητικά ασθενείας για ορθοπεδικά περιστατικά. Επίσης, διαπίστωσε πως συγκεκριμένος δεσμοφύλακας, με 400 ημέρες ασθενείας σε διάστημα δύο ετών, παρουσίασε 111 ιατρικά πιστοποιητικά από δύο γιατρούς, ενώ στο ΓεΣΥ είχαν καταγραφεί μόνο έξι επισκέψεις.

Υπήρχε, επίσης, η περίπτωση μέλους του Τμήματος Φυλακών, το οποίο βρισκόταν με απόσπαση εκτός Τμήματος από το 2018, επέστρεψε τον Σεπτέμβριο του 2023 και προάχθηκε στη θέση του Επιθεωρητή. Το μέλος αυτό βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια από την ημερομηνία λήξης της απόσπασής του μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 2024, για συνολικά 488 ημέρες. Για την περίοδο από τις 7 Οκτωβρίου 2024 μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 2024 βρισκόταν σε άδεια ασθενείας άνευ απολαβών, καθώς είχε υπερβεί τις 360 ημέρες συνεχόμενης άδειας ασθενείας.

Η άδειά του διακόπηκε το 2025, καθώς παρουσιάστηκε στο Τμήμα Φυλακών μόνο για μία ημέρα, με αποτέλεσμα να δικαιούται εκ νέου άδεια ασθενείας με απολαβές. Τα προβλήματα δεν αφορούν μόνο τις Κεντρικές Φυλακές, αλλά και άλλες υπηρεσίες. Για παράδειγμα, αστυνομικός που υπηρετεί στη Λιμενική βρίσκεται με άδεια ασθενείας, καθώς δεν μπορεί να ανεβεί σε σκάφος επειδή ζαλίζεται. Επίσης, υπάρχει εκπαιδευτικός που δεν μπορεί να διδάξει επειδή έχει αγοραφοβία.

Αφού η κατάσταση ξέφυγε, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν οι υπουργοί Οικονομικών, Εργασίας και Δικαιοσύνης, οι οποίοι μελετούν μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Μεταξύ των μέτρων που εξετάζεται είναι να εφαρμοστεί η ίδια πρακτική που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση που εργαζόμενος λάβει τις ημέρες ασθενείας που δικαιούται και τις ξεπεράσει, αμείβεται με το 65% του μισθού του.

Μέτρο το οποίο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά είναι δεδομένο πως δεν θα περάσει, καθώς η ΠΑΣΥΔΥ θα ασκήσει πιέσεις στα κόμματα και αυτά δεν θα συναινέσουν.

Τώρα που ήρθε και πάλι στο φως το πρόβλημα, η συντεχνία των δημοσίων υπαλλήλων, αντί να συνεργαστεί με το κράτος, πέρασε στην αντεπίθεση, διαμηνύοντας πως δεν θα ανεχθεί «την όποια φαλκίδευση ενός κατοχυρωμένου και θεσμοθετημένου εργασιακού δικαιώματος για το σύνολο των εργαζομένων».

Με τέτοιες νοοτροπίες δεν πρόκειται να πάμε ποτέ μπροστά ως κράτος. Κανονικά, η ΠΑΣΥΔΥ έπρεπε να απαιτεί να μπει μια τάξη στα ιατροσυμβούλια, τα οποία δίνουν αβέρτα τις άδειες, γιατί όλη αυτή η κατάσταση λειτουργεί εις βάρος των σωστών εργαζομένων.

Για την ιστορία, να θυμίσουμε πως το 2024 το Υπουργείο Οικονομικών κατέθεσε κανονισμούς με τους οποίους μειώνονταν οι δικαιολογημένες άδειες ασθενείας από τις 42 στις 28 ημέρες και οι αδικαιολόγητες από τις 8 στις 6. Πρόνοια η οποία δεν πέρασε ποτέ λόγω των πιέσεων από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Συνεπώς, αντί η ΠΑΣΥΔΥ να θίγεται, να εκδίδει ανακοινώσεις και να προσπαθεί να διαψεύδει τα διάφορα δημοσιεύματα, θα ήταν καλό να συνεργαστεί με το αρμόδιο υπουργείο, ώστε να βρεθεί λύση στο πρόβλημα. Δυστυχώς, τις καταχρήσεις κάποιων εργαζομένων τις πληρώνουν κάποιοι άλλοι.