Barrosogate και Κύπρος

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

H Goldman Sachs Bank κατέχει δεσπόζουσα θέση στον κόσμο, όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο, αλλά λόγω του εκτοπίσματος της καθορίζει εξελίξεις τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο στον πλανήτη.

O Jose Manuel Barroso ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για 10 ολόκληρα χρόνια, από το 2004 μέχρι το 2014.

Ο κύριος Μπαρόζο, λοιπόν, 20 μήνες μετά τη λήξη της θητείας του, προσλήφθηκε στην πιο ψηλή θέση της ιεραρχίας της Goldman Sachs/παράρτημα Ευρώπης.

Η κίνηση αυτή προκάλεσε σεισμό και ταρακούνησε συνθέμελα την ΕΕ και λόγω του σάλου η Επιτροπή αναγκάστηκε να παραπέμψει το θέμα στην Επιτροπή Δεοντολογίας, έστω και αν τυπικά ο Μπαρόσο δεν παραβίασε τον κανονισμό, ο οποίος όριζε ότι αφορά ενέργειες μέχρι 18 μήνες μετά τη λήξη της θητείας.

Λόγω του Barrosogate, όπως αποκλήθηκε το νόμιμο «σκάνδαλο», η ΕΕ άλλαξε τον κώδικα δεοντολογίας τον Φεβράρη του 2018.

Μετά από διετή έρευνα, η Ευρωπαία Διαμεσολαβητής, Emily O`Reilly, ζήτησε να επανεξεταστεί από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Επιτροπής η απασχόληση του πρώην προέδρου Jose Manuel Barroso στην Goldman Sachs Bank, όσον αφορά τη συμβατότητά της με τις σχετικές υποχρεώσεις της Συνθήκης και δήλωσε τα εξής: «Οι πρώην επίτροποι έχουν δικαίωμα στην απασχόληση μετά τη θητεία τους, αλλά ως πρώην δημόσιοι λειτουργοί πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι οι ενέργειές τους δεν υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην ΕΕ. Η νέα θέση του J.M.Barroso δημιούργησε σοβαρές δημόσιες ανησυχίες».

Ο Μπαρόζο υπεραμύνθηκε της επιλογής του αυτής και ανταπάντησε ότι η Goldman Sachs δεν είναι καρτέλ ναρκωτικών!

Η Εmily O`Reilly έκανε τη σύσταση δεδομένου ότι η αρχική αξιολόγηση της Επιτροπής Ηθικής αντικατοπτρίζει τη δέσμευση του Barroso ότι δεν θα ασκήσει πίεση στην Κομισιόν, κάτι που τέθηκε υπό αμφισβήτηση μετά από μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του προέδρου Barroso και του αντιπροέδρου της Κομισιόν Katainen.

Η έρευνα της Emily O`Reilly αποκάλυψε επίσης συστημικά ζητήματα σχετικά με τον χειρισμό των εν λόγω υποθέσεων από την Κομισιόν και σχετικά με το ρόλο της Επιτροπής Δεοντολογίας.

Ενώ ο νέος κώδικας δεοντολογίας – ο οποίος ισχύει από την 1η Φεβρουαρίου 2018 – περιέχει κάποιες ευπρόσδεκτες και θετικές αλλαγές, η Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω. «Ενώ είναι ευπρόσδεκτος, ο αναθεωρημένος Κώδικας Συμπεριφοράς δεν θα εμποδίσει την εμφάνιση μιας παρόμοιας κατάστασης Barroso στο μέλλον», σημείωσε η κα O`Reilly. Η Emily O`Reilly προτείνει επίσης ότι η Επιτροπή Δεοντολογίας θα πρέπει να επεκταθεί σε μέγεθος, να λάβει την εξουσία να ενεργεί με δική της πρωτοβουλία και ότι η περίοδος κατά την οποία οι πρώην επίτροποι πρέπει να κοινοποιούν τη νέα τους εργασία πρέπει να παραταθεί.

Η περίπτωση Pimco

Στην Κύπρο, σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά θέσμια, είχαμε το φαινόμενο εν ενεργεία υπουργός Οικονομικών να διαπραγματεύεται για μήνες τους όρους για πρόσληψή του ως CEO σε τράπεζα και να παραιτείται από υπουργός, ώστε άμεσα να αναλάβει ως υπάλληλος της τράπεζας, χωρίς να τίθεται καν στη δημόσια σφαίρα αν αυτή αποτελούσε αντιδεοντολογική συμπεριφορά και σύγκρουση συμφερόντων/conflict of interest.

Ο όρος αυτός δεν υπήρχε στη δημόσια σφαίρα μέχρι πρόσφατα, οπόταν με αφορμή τα όσα έλαβαν χώρα στον χώρο της Δικαιοσύνης και με αφορμή της απόφασης του ΕΔΑΔ κατά της Κύπρου στην υπόθεση Nicholas, αλλά και τώρα, με τα ΜΕΔ βουλευτών, οι οποίοι λαμβάνουν μέρος στις αποφάσεις για θέματα που ενδεχομένως υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων, πλέον ακούγεται ως πλημμυρίδα στις δημόσιες τοποθετήσεις όλων.

Το πλέον πρόσφατο γεγονός που ενδεχομένως αφορά σε παραβίαση δεοντολογίας και conflict of interest, αφορά στο γεγονός ότι η εταιρεία Poppy Sarl, θυγατρική της Pimco, είναι πλέον μεγαλομέτοχος στη δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Κύπρου, με ποσοστό 17.30%. Υπενθυμίζω ότι η εταιρία PIMCO αξιολόγησε τις κεφαλαιακές ανάγκες και του Συνεργατισμού, για την περίοδο 30/6/2012 μέχρι και τις 30/6/2015, οπόταν και κατέληξε στο €1,5 δις και ότι είναι βιώσιμος, γεγονός που συμφωνήθηκε με την Tρόικα και εγκρίθηκε από την Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ανακεφαλαιοποίηση του ΣΠΤ με €1,5 δις από το κράτος. Αυτό έγινε μετά από έγκριση του σχεδίου αναδιάρθρωσης που ετοίμασε η ΣΚΤ και την υπογραφή εγγράφου με αναλαμβανόμενες δεσμεύσεις, στις 31/1/2014. Στη σελίδα 754 του εμπεριστατωμένου και τεκμηριωμένου πορίσματος για τον Συνεργατισμό καταγράφεται ρητά και ξεκάθαρα ότι ενδεχομένως να υπήρχε προσχεδιασμός για την κατάληξη του Συνεργατισμού: «Πρέπει εδώ να θυμίσουμε κάτι το οποίο ο Υπουργός Οικονομικών ανάφερε ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής, ότι η πώληση ήταν ένας πολύ καλός τρόπος αποκρατικοποίησης. Μήπως αυτό τον ενδιέφερε από την αρχή, παρά τις περί του αντιθέτου επανειλημμένες αρχικά δηλώσεις του ότι ο Συνεργατισμός έπρεπε να επιστρέψει εκεί όπου ανήκε;».

Το ζήτημα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο, με προφανή κατά τη γνώμη μου γιγάντωση της ήδη υπάρχουσας καχυποψίας, και από τις πολύ πρόσφατες εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα, τον Αύγουστο του 2020, με τη συμφωνία πώλησης/αγοράς Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και συγκεκριμένα τη συμφωνία με επενδυτικά ταμεία συνδεδεμένα με την Pacific Investment Management Company LLC (“PIMCO”) για την πώληση χαρτοφυλακίου μη εξυπηρετούμενων δανείων, με μεικτή λογιστική αξία ύψους €916 εκ. Το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο έχει συμβατικό υπόλοιπο ύψους €1.46 δισ. και αποτελείται από 22,224 δάνεια, κυρίως ιδιωτών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τα οποία είναι εξασφαλισμένα με πάνω από 5,616 ακίνητα.

Εύλογα αναρωτιέται πλέον κάποιος αν η PIMCO ενεργούσε αντικειμενικά και αμερόληπτα ή αν, όπως αναφέρεται στο πόρισμα, ενεργούσε με συγκεκριμένο στόχο, τον οποίο βλέπουμε σήμερα.

Ο μόνος που μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα αυτό είναι ο Γενικός Εισαγγελέας, ο οποίος όμως και αυτός ο ίδιος έχει πάνω του μεγάλη την σκιά του conflict of interest, αφού διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ενός Προέδρου και ενός υπουργού Οικονομικών και Υπουργικού Συμβουλίου που θα εκαλείτο να ελέγξει, ενώ αποτέλεσε ενεργό μέλος στις αποφάσεις του!

* Δικηγόρος