Στις 11 Μαΐου 2026 κοινοποιήθηκε επίσημα η δημιουργία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου της «Έδρας ΧΜ στην Τεχνητή Νοημοσύνη», με πρώτο κάτοχο τον διακεκριμένο καθηγητή δρα Κωνσταντίνο Δόβρολη. Η Έδρα Τεχνητής Νοημοσύνης στο Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι καρπός σημαντικής δωρεάς της XM, η οποία αναλαμβάνει τη χρηματοδότησή της για δέκα χρόνια, με συνολικό ποσό που υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο ευρώ.
Η «Έδρα ΧΜ» στοχεύει στην προαγωγή της έρευνας, της εκπαίδευσης και της αξιοποίησης ερευνητικών αποτελεσμάτων στο γνωστικό αντικείμενο της Τεχνητής Νοημοσύνης. Στο πλαίσιο λειτουργίας της θα υλοποιηθεί ένα ευρύ φάσμα δράσεων, όπως η προώθηση ερευνητικών δραστηριοτήτων στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης, η ανάπτυξη συνεργασιών με ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια του εξωτερικού, καθώς και η δημιουργία ευκαιριών πρακτικής άσκησης, κατάρτισης και εξειδίκευσης για φοιτητές, φοιτήτριες και ανθρώπινο δυναμικό.
Κατά την εκδήλωση, ο πρόεδρος του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Κύπρου, Τάσος Σ. Αναστασίου, συνεχάρη τον Καθηγητή Δόβρολη και επεσήμανε πως το γεγονός ότι ο Όμιλος ΧΜ, ένας διεθνούς εμβέλειας οργανισμός με οικονομική ισχύ που θα του επέτρεπε τη δημιουργία έδρας σε κορυφαία ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού, επέλεξε το Πανεπιστήμιο Κύπρου για την εγκαθίδρυση έδρας στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης, αποτελεί σημαντική ψήφο εμπιστοσύνης για το ΠΚ.
Εξέφρασε επίσης την αισιοδοξία του ότι η συνεργασία αυτή θα καθιερώσει την Έδρα ως σημείο αναφοράς για θέματα Τεχνητής Νοημοσύνης, συμβάλλοντας παράλληλα, ώστε η Κύπρος να καταστεί, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, πρωτοπόρος σε αυτόν τον τόσο κρίσιμο τομέα, με απτούς καρπούς προς όφελος της έρευνας, της τεχνολογίας, της ακαδημαϊκής αριστείας και της επιχειρηματικότητας.
Με αφορμή τη συνεργασία του με το Πανεπιστήμιο Κύπρου για την Έδρα XM για την Τεχνητή Νοημοσύνη, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Δόβρολης ήταν καλεσμένος την περασμένη εβδομάδα στο Vidcast «Stellus», με την Στέλλα Στυλιανού. Το συγκεκριμένο επεισόδιο προβλήθηκε μέσω του philenews σε όλες τις πλατφόρμες.
Από τη συνομιλία που είχε η Στέλλα Στυλιανού με τον καθηγητή Δόβρολη παραθέτουμε εκτενή αποσπάσματα στο κείμενο που ακολουθεί.
Ο κ. Δόβρολης είναι Διευθυντής και Καθηγητής στο Κέντρο Υπολογιστικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (CaSToRC) στο Ινστιτούτο Κύπρου, από το 2023. Διετέλεσε μέλος ΔΕΠ της Σχολής Επιστήμης Υπολογιστών του Georgia Institute of Technology από το 2002 έως το 2025. Είναι απόφοιτος του Πολυτεχνείου Κρήτης (1995), του University of Rochester (M.S., 1996) και του University of Wisconsin–Madison (Ph.D., 2000) και είναι ACM Distinguished Member.
Η ερευνητική του δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια εστιάζει στη μηχανική μάθηση, με ιδιαίτερη έμφαση στη νευρο-εμπνευσμένη τεχνητή νοημοσύνη. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε κορυφαία διεθνή σχετικά συνέδρια, όπως τα ICML, NeurIPS και CVPR. Παράλληλα, αναπτύσσει έντονη διεπιστημονική δραστηριότητα, συνεργαζόμενος με ερευνητές στη νευροεπιστήμη, τη βιολογία, την κλιματική επιστήμη και την ιατρική.
Οι δημοσιεύσεις του έχουν λάβει περισσότερες από 15.000 αναφορές, ενώ η έρευνά του έχει χρηματοδοτηθεί από οργανισμούς όπως τα NSF, NIH, DOE, DARPA, Horizon Europe και το Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας της Κύπρου, καθώς και από εταιρείες όπως η Google, η Microsoft και η Cisco.
Από το όνειρο της δεκαετίας του ’50 στο σήμερα
Η Τεχνητή Νοημοσύνη, τι ακριβώς είναι, κ. Δόβρολη;
Η Τεχνητή Νοημοσύνη ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 σαν ένα όνειρο να φτιάξουμε υπολογιστές που θα σκέφτονται όπως οι άνθρωποι. Πήρε πολλά χρόνια αυτό το όνειρο να υλοποιηθεί και τώρα βρισκόμαστε σε μια πραγματικά καταπληκτική περίοδο, το λέω αυτό με δέος, που αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα και θα γίνει ακόμα περισσότερο πραγματικότητα στα επόμενα χρόνια.
Το ερώτημα είναι, γιατί εμείς οι άνθρωποι θέλουμε ένα εργαλείο που να σκέφτεται σαν εμάς, χωρίς να αισθάνεται όμως σαν κι εμάς;
Νομίζω δεν είναι απλά το εργαλείο, είναι η επιθυμία του ανθρώπου να καταλάβει τον ίδιο του τον εαυτό. Όπως θέλουμε να καταλάβουμε το σύμπαν, έχουμε και αυτό το ερώτημα: τι είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους και νομίζω πως, αν καταλάβουμε πώς φτιάχνεται η τεχνητή νοημοσύνη, θα καταλάβουμε καλύτερα πώς διαφέρουμε εμείς από αυτήν.
Δηλαδή ο στόχος του ανθρώπου που φτιάχνει την τεχνητή νοημοσύνη είναι να καταλάβει τον εαυτό του ή να δημιουργήσει ένα εργαλείο που θα τον βοηθάει, αφού σκέφτεται σαν άνθρωπος;
Να σας πω ένα μυστικό. Όταν μιλάμε σε επενδυτές ή οργανισμούς χρηματοδότησης δεν αναφέρουμε αυτό σαν το κυρίαρχο μέλημα μας, πώς θα καταλάβουμε τον άνθρωπο. Μιλάμε για εφαρμογές, μιλάμε για εργαλεία, κλπ. Νομίζω όμως ότι όλοι οι επιστήμονες που εργάζονται σε αυτό το πεδίο έχουν αυτό το ερώτημα: Πώς θα κατασκευάσω ένα εργαλείο που να σκέφτεται όπως ο άνθρωπος και φυσικά στην πορεία θα καταλάβω και τι έχει ο ανθρώπινος νους που δεν μπορεί να έχει η μηχανή.
Ο άνθρωπος έχει και σώμα, αισθήματα, έχουμε ανάγκες, πεινάμε…
Αφού είναι ξεκάθαρη η διαφορά όμως…
Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν τέτοιες διαφορές, αλλά αν φτιάξουμε μια μηχανή που μιλάει, κλπ αντιλαμβανόμαστε ότι είναι μια μηχανή η οποία συμπτύσσει κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματα μας.
Μπορούμε να πούμε ότι σκέφτεται, πέραν από το γεγονός ότι κάποτε συνοψίζει. Nα σας πω ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα χρησιμοποιήθηκε για να αποδείξει ένα καινούριο μαθηματικό θεώρημα που οι καλύτεροι μαθηματικοί στον κόσμο προσπαθούσαν να αποδείξουν και το απέδειξε το εργαλείο αυτό. Επομένως, δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν σκέφτεται. Ήταν μια πρωτότυπη μαθηματική απόδειξη. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι σκέφτεται, αυτή η μηχανή παράγει νοήμονα λόγο.
Ίσως όμως αυτό μας αφαιρέσει την προσπάθεια δημιουργίας, παραγωγής και θα λέμε «θα το βάλω στην τεχνητή νοημοσύνη και θα μας δώσει την απάντηση»;
Αυτό το ρίσκο υπάρχει και θα είναι το μεγάλο στοίχημα, το μεγάλο ρίσκο των επόμενων χρόνων. Σταδιακά θα προσαρμοστούμε, καταλαβαίνοντας ότι εμείς πρέπει να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις και όταν μας δίνει κάτι να σκεφτόμαστε κριτικά και να σκεφτόμαστε τι άλλο πρέπει να ρωτήσουμε. Επομένως, θα προσαρμοστούμε στον τρόπο χρήσης του και θα μετατοπιστεί η δουλειά που κάνουμε, με την τεχνητή νοημοσύνη.
Τεχνητή Νοημοσύνη και εκπαιδευτικό σύστημα
Παλαιότερα διαβάζαμε βιβλία για να φτιάξουμε κάτι, τώρα τα παιδιά γράφουν ολόκληρες εργασίες στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Αυτό δεν μας κάνει λιγότερο σκεπτόμενους;
Μπορεί ναι, να πάει εκεί το πράγμα, για αυτό πρέπει να μεταμορφώσουμε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν έχει πλέον νόημα να ζητάμε από τα παιδιά να αποστηθίζουν πληροφορίες.
Νομίζω είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχουν τα παιδιά ευρύ φάσμα γνώσεων. Στο παρελθόν, μας έδιναν κατευθύνσεις στο Λύκειο, μας έλεγαν θα πας προς τα μαθηματικά ή τη φιλολογία κλπ. Αυτό πρέπει να καταργηθεί. Τα νέα παιδιά πρέπει να έχουν ευρεία γνώση για όλα τα θέματα και να μπορούν να κατανοήσουν τον τρόπο που συνδέονται αυτά τα πράγματα, να έχουν ένα δίκτυο γνώσεων, ώστε να μπορούν να δουλέψουν με την τεχνητή νοημοσύνη.
Τα παιδιά θα το έχουν, οι καθηγητές θα μπορούν να το ακολουθήσουν; Δεν πρέπει να μπει ως μάθημα στα σχολεία η Τεχνητή Νοημοσύνη;
Νομίζω προς τα εκεί πηγαίνουμε, ίσως η τεχνητή νοημοσύνη, σε συνδυασμό με την πληροφορική να αποτελέσει καινούριο μάθημα.
Θα χρειαστεί σίγουρα περίοδος προσαρμογής για όλους μας, για τις υπηρεσίες, για τον ιδιωτικό τομέα, για τους καθηγητές, για όλους μας.
Τι μάθημα θα παρακολουθούν από εσάς οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, από την Έδρα XM;
Στο Πανεπιστήμιο Κύπρου υπάρχει ένα ολόκληρο πρόγραμμα μαθημάτων και υπάρχει και μεταπτυχιακό, πρόγραμμα εξειδίκευσης. Εγώ θα δημιουργήσω ένα καινούριο μάθημα, που θα έχει να κάνει με το generating AI και θα καλύπτει όχι μόνο μεθόδους για να φτιάξουμε τέτοια συστήματα αλλά και μεθόδους για να καταλάβουμε πώς σκέφτονται αυτά τα εργαλεία και τι προβλήματα έχουν.
Η αλήθεια είναι ότι, αν και ξέρουμε πώς δουλεύουν αυτά τα μοντέλα, δεν τα ξέρουμε όλα. Δηλαδή, ξέρω ακριβώς τι γίνεται από πλευράς αλγορίθμου αλλά δεν ξέρω πότε αυτό το πράγμα θα μου δώσει μια λανθασμένη απάντηση, πότε θα αποτύχει…
«Αυτά τα μοντέλα σε μεγάλο βαθμό τα εκπαιδεύουν οι εταιρείες, για λόγους που μπορείτε να φανταστείτε – κερδοσκοπικούς, να θέλεις να τους μιλάς. Για αυτό και πάντα στις απαντήσεις υπάρχει λίγη κολακεία. Τα εκπαιδεύουν σε κάποιο βαθμό να είναι κόλακες, για αυτό μας ανησυχεί ποιες ψυχολογικές επιδράσεις μπορεί να έχουν στους ανθρώπους»
Το θέμα είναι όχι μόνο να εκπαιδευτεί το μοντέλο αλλά να εκπαιδευτούν και οι άνθρωποι για να καταλαβαίνουν όταν κάτι δεν ισχύει. Διότι, τώρα, η τεχνητή νοημοσύνη έχει αντικαταστήσει πολλά και πρέπει να μάθουμε πότε να την εμπιστευόμαστε και πότε όχι.
Αυτό σίγουρα θα πάρει λίγο χρόνο, διότι τώρα τα μοντέλα εξελίσσονται συνεχώς. Αλλά είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος θα καταλάβει τελικά τι μπορούν να κάνουν για εμάς αυτά τα εργαλεία και τι δεν μπορούν. Το πολύ σημαντικό είναι όλοι μας να ρωτήσουμε: Ποια είναι τα πράγματα που δεν μπορεί να κάνει το εργαλείο και μπορώ εγώ;
Είναι αναγκαίο να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις. Αυτό το εργαλείο μόνο του δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Κάθεται εκεί και περιμένει τις ερωτήσεις μας.
Δηλαδή, τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο αναντικατάστατο;
Ο άνθρωπος έχει ένστικτο, διαίσθηση, περιέργεια, έχει τη δημιουργικότητα, θα δημιουργήσει τις ιδέες για να πάω στο εργαλείο και να κάνω ερωτήσεις και θα με βοηθήσει να λύσω ένα πρόβλημα.
Στο κομμάτι το επαγγελματικό, όμως, υπάρχει και μια συζήτηση για το τι θα αντικαταστήσει η Τεχνητή Νοημοσύνη σε διάφορους τομείς και θέσεις εργασίας. Τι μπορούμε να πούμε για αυτό σήμερα;
Μια απλοϊκή προσέγγιση είναι ότι κάποια επαγγέλματα θα εξαφανιστούν αλλά εγώ δεν νομίζω ότι πρέπει να το βλέπουμε έτσι. Σε κάθε επάγγελμα, χωρίς καμία εξαίρεση, θα υπάρχουν αλλαγές. Και στους δημοσιογράφους και στους καθηγητές, κλπ. Αλλά για το κάθε επάγγελμα θα υπάρχει τρόπος να χρησιμοποιήσεις αυτά τα εργαλεία και να γίνεις καλύτερος σε αυτό που κάνεις ή, εάν κάποιος δεν θέλει να ασχοληθεί και θέλει να στρουθοκαμηλίζει, νομίζω θα έχει πρόβλημα, διότι θα είναι πάρα πολύ εύκολο πράγματα που τα κάναμε στο παρελθόν και λέγαμε ότι «μα πληρώνομαι επειδή κάνω πολύ καλά αυτό το πράγμα», το άλφα πράγμα μπορεί να γίνεται τώρα με την ΤΝ πολύ πιο εύκολα. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να επαναπροσδιορίσουμε το τι μπορώ να κάνω καλύτερα στη δουλειά μου επειδή είμαι άνθρωπος, όχι επειδή το έκανα για τόσα χρόνια που δεν υπήρχε η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Πρέπει να μπουν κάποια όρια;
Ποιος θα βάζει ένα όριο στην ΤΝ; Τα κράτη; Θα θέτουν περιορισμούς; Νομίζω ότι είναι ένας τομέας που τώρα δεν ξέρουμε τα όρια του, κάπως πρέπει να τον οριοθετήσουμε.
Αυτό είναι πραγματικά μια μεγάλη συζήτηση. Στην Ευρώπη γίνεται μια προσπάθεια να υπάρχουν αυτά τα όρια και να συμπληρωθεί η νομοθεσία. Σε άλλες χώρες δεν υπάρχουν κανονισμοί και αυτό δημιουργεί μια ανισότητα, διότι οι ευρωπαϊκές εταιρείες βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι των εταιρειών στις ΗΠΑ ή στην Κίνα. Αλλά εγώ συμφωνώ μαζί σας ότι πρέπει να υπάρχουν κάποια όρια, μια παγκόσμια συμφωνία ότι σε αυτά τα μοντέλα πρέπει να υπάρχει κάποιος έλεγχος. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει.
Υπάρχει φόβος ότι η ΤΝ μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη κουβέντα; Την ανθρώπινη συντροφιά; Μήπως κάποιοι θα οδηγηθούν στην απομόνωση, στην κατάθλιψη και θα έχουμε αυτά τα προβλήματα ενώπιον μας;
Αυτό το βιώνουμε και το γνωρίζουμε ακόμα και χωρίς να έχει γίνει η απαραίτητη έρευνα. Το ξέρουμε διότι και κάποιοι γνωστοί μας προτιμούν να μιλήσουν με το ChatGPT αντί να πάνε σε ψυχολόγο ή σε κάποιο φίλο τους ή στον σύντροφο τους.
Σε τι βαθμό αυτό το πράμα μπορεί να βλάψει στο μέλλον, δεν το ξέρουμε. Προφανώς και, τώρα που το συζητάμε, φαίνεται επικίνδυνο. Γιατί μιλάς σε τελική ανάλυση σε κάτι το οποίο έχει βάλει σαν στόχο του να σε ικανοποιήσει με τις απαντήσεις του. Αυτά τα μοντέλα σε μεγάλο βαθμό τα εκπαιδεύουν οι εταιρείες για λόγους που μπορείτε να φανταστείτε -κερδοσκοπικούς- να θέλεις να τους μιλάς.
Δηλαδή, η εταιρεία δεν θα είχε κανένα λόγο να διαφωνεί, να σου μιλά επικριτικά, κλπ. Για αυτό και πάντα στις απαντήσεις υπάρχει λίγη κολακεία. Τα εκπαιδεύουν σε κάποιο βαθμό να είναι κόλακες, για αυτό μας ανησυχεί ποιες ψυχολογικές επιδράσεις μπορεί να έχουν στους ανθρώπους.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένας εθισμός σε όλο αυτό. Ο άνθρωπος δεν θα μπαίνει στη διαδικασία να τσακώνεται ή να διαφωνεί, για να πάρει απαντήσεις. Αυτό δεν πάει ενάντια στην ηθική;
Στην πράξη φαντάζομαι θα καταλάβει αργά ή γρήγορα ο καθένας μας ότι το να μιλάω με ένα κόλακα δεν είναι το ίδιο με το να μιλάς με έναν άνθρωπο.
Σίγουρα με φοβίζουν αυτά και ως πατέρας με απασχολεί το μέλλον αλλά δεν το βλέπω φοβισμένα αλλά ως πρόκληση. Είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια περίοδο που η ΤΝ θα φέρει αυτές τις αλλαγές, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για όλους μας να επαναπροσδιορίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε στη συνέχεια, για τα κράτη το πώς θα οργανωθούν, για τις επιχειρήσεις κλπ. Το βλέπω ως μια πολύ ωραία περίοδο πρόκλησης.
Αν θα λέγατε κάτι στους γονείς τι θα ήταν;
Θα τους έλεγα κατ’ αρχάς, αντί να πάρουν μια δογματική θέση να καθίσουν μαζί με τα παιδιά τους, τα οποία πιθανόν να γνωρίζουν καλύτερα αυτά τα εργαλεία και σε αυτή τη διαδικασία της συζήτησης, ως γονείς, να πουν και τους ενδοιασμούς τους, αν υπάρχουν.
Οι γονείς από πού μπορούν να πάρουν απαντήσεις για να συμβουλεύσουν σωστά μετά τα παιδιά τους;
Δυστυχώς, σήμερα δεν υπάρχουν ακόμα πηγές για να πάρεις βοήθεια. Χρειάζεται να το ψάξεις μόνος σου.
Πώς γίνεται να έχουμε φτιάξει ένα εργαλείο οι άνθρωποι, το οποίο δεν μπορούμε να το ελέγξουμε και ίσως να καταστεί εχθρικό προς τον άνθρωπο;
Αυτά τα εργαλεία δεν είναι προγραμματισμένα με τον παραδοσιακό τρόπο, που γράφαμε ένα πρόγραμμα και λέγαμε θα κάνεις αυτό, θα κάνεις εκείνο, αν συμβεί αυτό θα κάνεις το άλλο.
Αυτά τα εργαλεία είναι στατιστικά μοντέλα, που μαθαίνουν από τα δεδομένα που τους έχουμε δώσει. Επομένως, κανένας δεν μπορεί να προβλέψει το πώς θα ενεργήσουν, επειδή δεν ξέρουμε όλα τα δεδομένα. Ακόμα και αν ήμασταν η OpenΑΙ, δεν θα μπορούσαμε να προβλέψουμε σε ποια συγκεκριμένα δεδομένα βασίζεται ο τρόπος σκέψης του μοντέλου και αυτό είναι που κάνει αυτά τα μοντέλα σαν ένα βιολογικό σύστημα, το οποίο το έχουμε φτιάξει εμείς αλλά δεν ξέρουμε πώς θα αντιδράσει εάν του δώσουμε αυτή την πρόκληση ή αυτό το ερέθισμα ή ένα ερώτημα. Για αυτό και χρειάζεται αυτά τα μοντέλα να τα προσεγγίζουμε σαν επιστημονικά ερωτήματα, όχι σαν τεχνολογικά ευρήματα.
Ποιο είναι το πιο τρομακτικό πράμα που μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς χρησιμοποιώντας την ΤΝ; Το ακραίο σενάριο.
Εγώ ένα πράγμα που φοβάμαι ότι μπορεί να συμβεί είναι όχι ότι η ΤΝ θα ξυπνήσει μια μέρα και θα αποφασίσει ότι οι άνθρωποι είναι περιττοί. Φοβάμαι ότι κάποιοι άνθρωποι, για παράδειγμα τρομοκράτες, που μπορεί να έχουν κακές επιδιώξεις, θα χρησιμοποιήσουν την ΤΝ για να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στην ανθρωπότητα.
Να βρουν τρόπους να επιτεθούν στο χρηματοοικονομικό σύστημα ή σε κρίσιμες εγκαταστάσεις, όπως πυρηνικούς αντιδραστήρες, κλπ. Αυτός είναι ο φόβος μου για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στο απώτερο μέλλον μπορεί να υπάρχει ο φόβος ότι η ΤΝ θα κάνει από μόνη της κάτι που θα είναι κακό για τους ανθρώπους αλλά αυτό προς το παρόν είναι επιστημονική φαντασία. Τώρα, ο φόβος είναι μη τυχόν αυτό το εργαλείο πέσει σε κακά χέρια και μας βλάψει.
«Ένα πράγμα που φοβάμαι ότι μπορεί να συμβεί δεν είναι ότι η ΤΝ θα ξυπνήσει μια μέρα και θα αποφασίσει ότι οι άνθρωποι είναι περιττοί. Φοβάμαι ότι κάποιοι άνθρωποι, για παράδειγμα τρομοκράτες, θα χρησιμοποιήσουν την ΤΝ για να προσκαλέσουν μεγάλη ζημιά»
Αυτά τα εργαλεία «κρατάνε» δεδομένα;
Τα δεδομένα είναι υποχρεωμένη η εταιρεία να τα κρατήσει ένα μήνα, ώστε εάν γίνει κάποιο ατύχημα κλπ να μπορεί το FBI στις ΗΠΑ να βρει τα δεδομένα και να ερευνήσει. Επιπλέον, δίνει την επιλογή στον χρήση να αποφασίσει εάν τα δεδομένα του μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να γίνει η ΤΝ καλύτερη στο μέλλον. Μετά τον ένα μήνα, υποτίθεται ότι σβήνονται τα δεδομένα.
Επειδή, εάν δεν πεις ότι θέλω να σβήνονται τα δεδομένα μου, αυτά επανέρχονται…
Η αλήθεια είναι ότι σχηματίζει ένα συνδυασμό πληροφοριών για τον χρήση για να μπορεί να σου δώσει μια απάντηση. Αν είστε συνδεδεμένοι ως χρήστης θα δώσει μια απάντηση με βάση όσα ξέρει για εσένα ως χρήστη.
Υπάρχουν όμως επιλογές αυτό να το ρυθμίσεις. Είναι χρήσιμο όμως το ότι δεν χρειάζεται κάθε φορά από την αρχή να του λέω κάποια πράγματα.
Αν έχετε να δώσετε μια συμβουλή στους νέους ποια θα είναι;
Να κατανοήσουν ότι είναι τυχεροί που ζουν σε αυτή την εποχή, γιατί είναι μια εποχή για καινούριες ευκαιρίες. Να σκέφτονται «πώς μπορώ να αξιοποιήσω την τεχνητή νοημοσύνη;». Είναι σαν να μας δίνεται ένα νέο είδος φωτιάς, με το οποίο μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, αλλά φυσικά μπορεί και να καούμε.
Και το ερώτημα είναι πάντα: «Τι έχω εγώ που δεν έχει αυτό το εργαλείο», ώστε εκεί να δώσω έμφαση.
Είναι πολλά πράγματα που δεν έχουν τα μοντέλα αυτά. Η διαίσθηση, το τι μπορεί να θέλει ο άνθρωπος που έχω απέναντι μου, που δεν είναι το ίδιο με αυτό που μου λέει ότι θέλει αυτός ο άνθρωπος. Η περιέργεια και πολλά άλλα που έχει ο άνθρωπος δεν τα έχουν αυτά τα μοντέλα.
