Η αποτυχία του «Ghost In The Shell» παραδίδει στην Tinseltown σκληρά μαθήματα οικονομικών και μάρκετινγκ.
Όπως όλα δείχνουν, η κινηματογραφική μεταφορά του γνωστού anime “Ghost in the Shell” με πρωταγωνίστρια τη Scarlett Johansson θα αποδειχθεί φλόπα ολκής για την Paramount, που αναμένεται να χάσει εξαιτίας του γύρω στα $60 εκατ.
Το φιλμ επιστημονικής φαντασίας και δράσης του Rupert Sanders άνοιξε με το πενιχρό $18.6 εκατ. και εάν σύμφωνα με τις –πολύ αισιόδοξες– προβλέψεις φτάσει τα $200 εκ. (50 στις ΗΠΑ, 150 στον υπόλοιπο κόσμο), θα βρίσκεται στο παθητικό, αφού το συνδυασμένο κόστος παραγωγής και διαφήμισης πλησιάζει τα $200 εκ. Το «Ghost» είναι συμπαραγωγή της Paramount και της DreamWorks, που περίμεναν ένα επικερδές franchise βασισμένο στο δημοφιλές manga του Shirow Masamune και με πρωταγωνίστρια μια δοκιμασμένη action hero σε επιτυχίες όπως το “Lucy” και τα “Avengers”.
Η αποτυχία της δαπανηρής παραγωγής έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την Paramount, που προσπαθεί να κλείσει μία χρυσοφόρα συμφωνία με τους κινεζικούς κολοσσούς Shanghai Film Group και Huahua Media, η οποία πιθανόν να φέρει ένα ζεστό δισ. στα ταμεία της. Χωρίς αυτά τα χρήματα, η χασούρα για το θρυλικό στούντιο θα είναι μεγαλύτερη από εκείνη της DreamWorks, δεδομένης και της πολύ κακής χρονιάς που είχε με απανωτές, δαπανηρές, αποτυχίες.
Ένας σημαντικός λόγος της αποτυχίας του “Ghost in the Shell” είναι αναμφίβολα το υπέρογκο κόστος. “Είναι λεφτά που συνήθως ξοδεύεις για ένα sequel ενός καθιερωμένου franchise, όχι για φιλμ από ένα γιαπωνέζικο anime που ξέρουν μια χούφτα fanboys” εξηγεί άνθρωπος της βιομηχανίας. Το budget ξέφυγε όταν η Johansson, αν και είχε δεσμευτεί –σύμφωνα με το deadline– να υποδυθεί το ανδροειδές Major τον Ιανουάριο του 2015, δεν μπορούσε να ξεκινήσει γυρίσματα πριν τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Η ίδια παραλίγο να αποχωρήσει λόγω συγκρουόμενου προγράμματος, όμως η παραγωγή ήταν διατεθειμένη να περιμένει –και η αναμονή στο Χόλιγουντ κοστίζει τρελά σε χρήμα.
Ακόμα ένα παράγοντας, το συγχυσμένο μάρκετινγκ. Η DreamWorks διαφώνησε με τον τρόπο προώθησης, όμως ήταν η Paramount που έκανε κουμάντο στο τέλος της ημέρας. Η προώθηση εστίασε στη στιλιζαρισμένη δράση σε βάρος της υπόθεσης και της ουσίας, κι εκεί που θα μπορούσε να διαφημιστεί ως μια δυναμική ηρωική ταινία δράσης τύπου “Lucy συναντά το σύμπαν της Marvel”, προτιμήθηκε να λανσαριστεί ως μια σκοτεινή ιστορία εκδίκησης –ακόμα μία απόδειξη ότι χρειάζεσαι και μια ζουμερή υπόθεση εκτός από τον παράγοντα θέαμα.
Το κάστινγκ της Johansson δεν έμεινε ούτε αυτό στο απυρόβλητο, αφού θεωρήθηκε ακόμα μία κραυγαλέα περίπτωση whitewashing, όρος που χρησιμοποιείται όταν ένας λευκός υποδύεται έναν μη-λευκό χαρακτήρα για καθαρά εμπορικούς σκοπούς (βλ. επίσης οι ξανθοί Αιγύπτιοι του “Gods of Egypt”, η βουδίστρια Tilda Swinton στο “Dr. Strange” κ.λπ.), αφήστε που πολλοί δυσκολεύτηκαν να την αναγνωρίσουν μελαχρινή. Κι αν αυτό σας φαίνεται αστείο, το ίδιο έπαθε και το “Terminator Genisys”, όπου ο κόσμος δεν μπορούσε να χωνέψει τη –φυσική– καστανή Emilia Clarke όταν την έχει μάθει ως κατάξανθη Daenerys στο “Game of Thrones”.
Αλλά και ο ίδιος ο χαρακτήρας της Major, ένα ψυχρό ανδροειδές χωρίς αισθήματα, δυσκόλεψε το τμήμα μάρκετινγκ, που δεν βρήκε έντονα συναισθηματικές σκηνές να πουλήσει. Προσθέστε επίσης τις μέτριες έως κακές κριτικές, και το μέλλον επερχόμενων –και δαπανηρών– sci fi παραγωγών όπως τα “Blade Runner 2049” και “Valerian” φαντάζει δυσοίωνο.
Στις αίθουσες
Η Anne Hathaway ανακαλύπτει πως ελέγχει ένα τύπου Godzilla τέρας που σπέρνει την καταστροφή στη Σεούλ στην κωμωδία φαντασίας “COLOSSAL”, Morgan Freeman, Michael Caine και Alan Arkin είναι τα τρία γερόντια που σχεδιάζουν να ληστέψουν την τράπεζα που τους ξεζούμισε στην κωμωδία “GOING IN STYLE”, ενώ στο ευφάνταστο animation “BABY BOSS” πιτσιρικάς ανακαλύπτει πως το βρέφος αδερφάκι του είναι στην πραγματικότητα ένας κατάσκοπος σε μυστική αποστολή.
