Πώς ένα από τα παλιότερα κινηματογραφικά φεστιβάλ καταφέρνει και διατηρείται ακμαιότατο στα 70 του.
Το Φεστιβάλ των Καννών μπορεί να θεωρείται “δεινόσαυρος” (χαϊδευτικά το λένε “ο παππούς των κινηματογραφικών φεστιβάλ”, αν και το αρχαιότερο είναι εκείνο της Βενετίας) όμως δεν αμφισβητείται η ικανότητά του 70 χρόνια τώρα να γίνεται το επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, πότε με μια αμφιλεγόμενη συμμετοχή, μια προκλητική δήλωση ή/και τολμηρή σινεματική τάση που θα συζητιέται καιρό. Είναι στη φύση του να ταράζει τα λιμνάζοντα νερά της 7ης τέχνης, εμψυχώνοντας το καινούριο, το καινοτόμο, το τολμηρό, το συναρπαστικό κι όλους εκείνους που πιθανόν να χρειάζονται μια παγκόσμια πλατφόρμα για να ταρακουνήσουν λίγο το κινηματογραφικό στερέωμα.
Το φετινό δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, με την απροσδόκητη απόφαση του φεστιβάλ να συμπεριλάβει τηλεοπτικές σειρές στην επίσημη επιλογή –το νέο “Twin Peaks” (φωτό) του Showtime και την αστυνομική συμπαραγωγή των SundanceTV & BBC “Top οf the Lake: China Girl” ως εορταστικά events για τα 70χρονα, αλλά και δύο παραγωγές του Netflix –τα “Okja” και “The Meyerowitz Stories”– στο διαγωνιστικό.
Το τελευταίο προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Γάλλων αιθουσαρχών, που επιμένουν πως μόνο ταινίες που έχουν παραδοσιακή κινηματογραφική διανομή πρέπει να συμμετέχουν στο φεστιβάλ, το οποίο τελικά τροποποίησε τους κανονισμούς του προκειμένου να τους ικανοποιήσει, επιβάλλοντας διανομή στις γαλλικές αίθουσες για τις ταινίες που επιθυμούν να συμμετέχουν σ’ αυτό (ο νέος κανονισμός θα ισχύσει από του χρόνου επιτρέποντας στις δύο φετινές παραγωγές του Netflix να διαγωνιστούν κανονικά). Όμως, ο σπόρος της αμφισβήτησης φυτεύτηκε, με μια τέτοια κίνηση οι Κάννες πέτυχαν να ταράξουν συθέμελα το μοντέλο της γαλλικής διανομής και –ποιος ξέρει;– ίσως και ολόκληρης της βιομηχανίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Κάννες προπορεύονται και οι άλλοι ακολουθούν, άλλωστε εδώ και 70 χρόνια προετοιμάζουν το έδαφος για τα επόμενα κινηματογραφικά φεστιβάλ και βραβεία της χρονιάς. Η ιδέα οι Κάννες να λανσαριστούν ως βασική επιρροή γεννήθηκε στις απαρχές του θεσμού, συγκεκριμένα τον Μάιο του 1955, όταν το “Marty” απέσπασε τον πρώτο επίσημο Χρυσό Φοίνικα και την επόμενη χρονιά φορτώθηκε με τέσσερα Όσκαρ, ανάμεσά τους και το Καλύτερης Ταινίας. Βέβαια, αυτό δεν συνέβη ξανά, καθώς πλέον το μεγάλο διάστημα που μεσολαβεί από το φεστιβάλ των Καννών (Μάιο) μέχρι την έναρξη της “εποχής των βραβείων” (τέλη Σεπτεμβρίου) είναι αρκετά μεγάλο και κανένα μεγάλο στούντιο δεν ρισκάρει να κάψει νωρίς τα οσκαρικά του χαρτιά (φέτος ειδικά δεν υπάρχει σχεδόν καμία στουντιακή παραγωγή στο διαγωνιστικό, αφήνοντας χώρο να κάνουν παιχνίδι ανεξάρτητες εταιρίες διανομής, αλλά και υπηρεσίες streaming όπως το Netflix και η Amazon).
Επίσης, κανένα άλλο φεστιβάλ στον κόσμο δεν λατρεύει την πρόκληση και το σκάνδαλο όσο οι Κάννες. Μόνο εκεί θα μπορούσε να προβληθεί ταινία όπου ο πρωταγωνιστής εκσπερματώνει κατευθείαν στο κοινό σε 3D (“Love” του 2015) ή να πάρει τον Χρυσό Φοίνικα ένα τρίωρο λεσβιακό έπος με καυτές ερωτικές σκηνές (“La Vie d’ Adele” του 2013), να μην πούμε και για αμφιλεγόμενα φιλμ με τολμηρές θεματικές, όπως το φετιχιστικό “Crash” (1996), το φρικοερωτικό “Antichrist” (2006) ή το σχεδόν gay πορνό “Shortbus” (2006).
Παράλληλα, το φεστιβάλ δεν κρύβει την προτίμησή του σε καθαρά πολιτικές ταινίες, τολμώντας να πάρει θέση σε ακανθώδη ζητήματα, από τον πόλεμο του Βιετνάμ και τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο μέχρι τη διακυβέρνηση Μπους, το Ιράκ και το προσφυγικό. Και ήταν οι Κάννες που ανακάλυψαν πρώτες διαμάντια όπως τα “Easy Rider”, “Taxi Driver” και “ Pulp Fiction” και συνέβαλαν στο να καταστούν τα κλασικά αριστουργήματα που όλοι γνωρίζουμε.
Αν ήταν άνθρωπος, στο ερώτημα “μα πώς διατηρείσαι τόσο ακμαίος στα 70 σου;” το φεστιβάλ θα απαντούσε “μα φυσικά με καλό γούστο, περίσσιο θράσος και πάθος για την πρόκληση”.
Στις αίθουσες
Mε το “ALIEN: COVENANT” ο Ridley Scott υπόσχεται την επιστροφή του franchise στη μυθολογία, την creepy ατμόσφαιρα και τον αποπνικτικό τρόμο του original, ενώ αν προτιμάτε κάτι ηπιότερο, συνοδέψτε το βλαστάρι σας στο animation “NORM OF THE NORTH”, όπου μια πολική αρκούδα της Αλάσκας προσπαθεί να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή του σπιτιού της.
