Τι σημαίνει ο θρίαμβος της Wonder Woman για τις γυναίκες σκηνοθέτες του Χόλιγουντ.
Καθώς η Wonder Woman συνεχίζει να προελαύνει στο παγκόσμιο box office αιχμαλωτίζοντας εκατομμύρια θεατές με το Λάσο της Αλήθειας ($438,5 εκατ. μέχρι τις 13 Ιουνίου), το ερώτημα που τελευταία διατυπώνεται πλέον δυνατά και καθαρά στους λόφους του Χόλιγουντ είναι: Μπορεί η επιτυχία του φιλμ της Patty Jenkins να επιφέρει ριζοσπαστικές αλλαγές στην αντιμετώπιση των γυναικών σκηνοθετών από τη βιομηχανία;
Αν και όλοι (και κυρίως όλες) το εύχονται, δυστυχώς με τα ευχολόγια μόνο δεν πετυχαίνεις τίποτα. Στο Χόλιγουντ το (αναπόδεικτο) αξίωμα “οι γυναίκες δεν τα φέρνουν” είναι τόσο βαθιά ριζωμένο εδώ και δεκαετίες, που ακόμα κι όταν το κάνουν, θεωρείται “μεμονωμένο γεγονός” και δεν δίνεται συνέχεια.
Οι γυναίκες σκηνοθετούν ταινίες από την εποχή του βωβού (και την Dorothy Arzner), έξι ταινίες της Nancy Meyers έκαναν παγκόσμιες εισπράξεις $1,35 δισ., όμως δεν μετακίνησε τη ζυγαριά ούτε χιλιοστό προς όφελος των γυναικών συναδέλφων της, όχι περισσότερο απ’ ό,τι η συχωρεμένη Nora Ephron (“Sleepless in Seattle”). Η Phyllida Lloyd διατηρεί τον τίτλο του εμπορικότερου σκηνοθετημένου από γυναίκα live-action φιλμ (το “Mamma Mia!” του 2008, που μάζεψε $609.8 εκατ.) όμως από τότε κατάφερε κι έκανε μόλις ακόμα μία ταινία, τη μέτρια βιογραφία “The Iron Lady” (2011).
Γυναίκες είναι μόλις το 7% των σκηνοθετών των πρώτων 250 ταινιών σε εισπράξεις του 2016, ποσοστό που έπεσε από το 9% του 2015. Γυναίκες επίσης βρίσκονταν πίσω από την κάμερα των γνωστών blockbusters “Twilight” (Catherine Hardwicke) και “50 Shades of Grey” (Sam Taylor-Johnson) όμως αμφότερα βασίστηκαν σε καταξιωμένα στο γυναικείο κοινό best sellers και τα στούντιο ήθελαν να διασφαλίσουν τη γυναικεία ματιά και στις ταινίες, οπότε προσέλαβαν γυναίκες περισσότερο από σκοπιμότητα παρά γιατί τις θεωρούσαν εξίσου ικανές με τους άντρες (για παράδειγμα το πιο… unisex franchise “The Hunger Games”, παρά το γεγονός ότι διέθετε κεντρική ηρωίδα, σκηνοθετήθηκε από άντρες).
Γιατί λοιπόν η Wonder Woman πρέπει ν’ αποτελέσει σημείο αναφοράς; Ίσως γιατί χάρη στην επιτυχία της, όλο και περισσότερα projects από γυναίκες σκηνοθέτες ανακοινώνονται από τα στούντιο: Η Ava DuVernay (Selma) ανέλαβε το κόστους $120 εκ. ντισνεϊκό φιλμ φαντασίας “A Wrinkle in Time” για τον επόμενο Μάρτιο, η Gina Prince-Bythewood το spinoff του “Spider-Man” με τίτλο “Silver & Black” (με χαρακτήρες της Marvel που κατέχει η Sony) ενώ η Anna Boden θα συν-σκηνοθετήσει με τον Ryan Fleck την “Captain Marvel”, την πρώτη solo περιπέτεια σούπερ ηρωίδας της Marvel (και η πρώτη από γυναίκα σκηνοθέτη), τη στολή της οποίας θα φορέσει η Brie Larson. Του χρόνου επίσης έχουμε τη live action εκδοχή της “Mulan” από τη Niki Caro, ενώ η Elizabeth Banks ανέλαβε το reboot του “Charlie’s Angels”, που θα βγει το 2019.
Βέβαια δεν είναι λίγες οι (γυναικείες) φωνές που επισημαίνουν πως η Wonder Woman δεν ήταν ο καταλύτης, αλλά το επιστέγασμα της προσπάθειας του Χόλιγουντ να διορθώσει ένα μακροχρόνιο λάθος και ν’ αρχίσει να εργοδοτεί όλο και συχνότερα γυναίκες σκηνοθέτες –“δεν έγιναν όλα μέσα στις τελευταίες δέκα μέρες” λένε χαρακτηριστικά. Ακόμα κι έτσι όμως, η κινηματογραφική ιστορία θα μιλάει για τα ανδραγαθήματα της Wonder Woman εντός κι εκτός οθόνης.
