Αν και τα επίσημα στοιχεία δεν έχουν ακόμα δημοσιοποιηθεί, όλα δείχνουν πως το φετινό κινηματογραφικό καλοκαίρι είναι, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το αμερικανικό box office, ίσως το χειρότερο από άποψη εισπράξεων από το 2006. Βέβαια ακόμα υπάρχει κόσμος που ξοδεύει χρήματα για να πάει σινεμά (τα έσοδα φέτος υπολογίζονται κοντά στα $3,8 δισ.) όμως εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων δεν υπήρχαν εκείνα τα event movies που θα ξεσήκωναν το σύμπαν όπως άλλες χρονιές.
Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά του φετινού κινηματογραφικού καλοκαιριού:
1. Έξω πάμε καλά: Δαπανηρά φιάσκο στα αμερικανικά ταμεία, όπως το “The Mummy» και το “Transformers: The Last Knight”, είδαν τις εισπράξεις τους να πολλαπλασιάζονται στις ξένες αγορές, και ειδικά στην Ασία, σε σημείο μάλιστα να βγάζουν αν όχι κέρδη, τουλάχιστον το υπέρογκο κόστος τους. Γι’ αυτό και η άλλη μισή καρδιά του Χόλιγουντ θα βρίσκεται για πάντα στην Κίνα.
2. Δύσκολοι καιροί για sequels: Αν και ζούμε στην εποχή που δοκιμασμένα brands και franchises υπερισχύουν του οποιουδήποτε σταρ, εντούτοις αρκετά ηχηρά sequels και reboots πάσχισαν να διασωθούν ή πάτωσαν εντελώς στο box office –εκτός φυσικά από τα animation και τις ταινίες με σούπερ ήρωες. Βέβαια το Χόλιγουντ θα εξακολουθεί να επενδύει μόνο σε δοκιμασμένες συνταγές, γιατί πάλι είναι ασφαλέστερες από τις πρωτότυπες παραγωγές, όμως τα σημάδια της κόπωσης, τουλάχιστον για τα τρέχοντα franchises, είναι πλέον ορατά.
3. Από Μάρτη καλοκαίρι: Έξι από τις δέκα εμπορικότερες ταινίες του 2017, μέχρι στιγμής, βγήκαν στις αίθουσες πριν τις 5 Μαΐου, που θεωρητικά είναι η έναρξη της θερινής blockbuster περιόδου (ανάμεσά τους τα “Beauty and the Beast» και “Get Out”), ένα trend που ξεκίνησε πριν τρία χρόνια και συνεχίστηκε και φέτος. Κι ακόμα έχουμε τα μεγαθήρια του χειμώνα όπως τα “Thor: Ragnarok”, “Justice League” και “Star Wars: The Last Jedi”.
4. Οι γυναίκες στην αντεπίθεση: Για δεκαετίες θεωρούνταν ότι είχαν τον ανθρωποδιώκτη στο box office και πολλές μετά τα 40 βρίσκουν πλέον δημιουργικό καταφύγιο στην τηλεόραση, όμως φέτος οι γυναίκες έκαναν αισθητή την παρουσία τους ως action ηρωίδες. Η “Wonder Woman” της Patty Jenkins (η εμπορικότερη ταινία από γυναίκα σκηνοθέτη όλων των εποχών) και το “Atomic Blonde” με τη Charlise Theron ως badass κατάσκοπο στο ψυχροπολεμικό Βερολίνο έδειξαν πως δεν είναι απαραίτητο να είσαι (κατά προτίμηση) λευκός άντρας για να φέρεις μιλούνια τον κόσμο στις αίθουσες. Αρκεί μια πραγματικά καλή ταινία.
5. Ο Christopher Nolan κυριολεκτικά μπορεί να κάνει ό,τι θέλει: Και να έχει καλλιτεχνική ΚΑΙ εμπορική επιτυχία. Το “Dunkirk” δεν ήταν μόνο η πιο λατρεμένη από την κριτική ταινία του φετινού καλοκαιριού, αλλά και κι ένας τεράστιος εισπρακτικός θρίαμβος, πάνω από 400 εκατ., με budget 100 εκατ., χωρίς μεγάλα ονόματα στο καστ και με ένα δύσπεπτο θέμα. Μοναδική εγγύηση: το όνομα του Nolan στη σκηνοθεσία. Ένας σπουδαίος δημιουργός, που παίρνει τρομακτικά ρίσκα (“Inception”, “Interstellar”) και τα μετατρέπει σε φλέβα χρυσού.
Στις αίθουσες
Ο Tom Cruise είναι ο πιλότος που δουλεύει για τη CIA, αλλά και ως βαποράκι των λατινοαμερικανικών καρτέλ, στο βιογραφικό AMERICAN MADE, ενώ το sci fi υπερθέαμα VALERIAN AND THE CITY OF A THOUSAND PLANETS δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια εκπλήρωση εφηβικής φαντασίωσης του Luc Besson, κόστους $200 εκατ.(!) και ελάχιστης ψυχαγωγικής αξίας.
