Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Είναι σύνηθες φαινόμενο ακόμη και τα πιο σοβαρά θέματα σε αυτό τον τόπο να τυγχάνουν επιφανειακής μελέτης. Τόσο από εκείνους οι οποίοι λαμβάνουν αποφάσεις όσο και από εκείνους που καλούνται να τις εφαρμόσουν ή θα επηρεαστούν από αυτές. Αν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο αυτή η στήλη έδιδε, δίδει και θα συνεχίσει να δίδει μέγιστη σημασία είναι ο τομέας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου. Δυστυχώς, ο τομέας αυτός αποτελεί μια αιμορροούσα πληγή στον τόπο μας. Πέρασαν ένα σωρό κυβερνήσεις αλλά το κράτος δικαίου βρίσκεται ακόμη σε νηπιακή ηλικία και κινείται μπουσουλώντας.
Το τραγικό είναι ότι η πανδημία ήρθε να μετατρέψει την πληγή αυτή σε διαμπερές τραύμα. Ο φόβος ο οποίος σταδιακά κυριάρχησε, σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια των αρμοδίων Αρχών να χαράξουν πολιτική στη βάση των ιδιαζόντων χαρακτηριστικών της λιλιπούτιας Κύπρου αντί του αναποτελεσματικού copy-paste των μεγαλοχωρών, οδήγησε στην επιβολή μέτρων δια διαταγμάτων, πολλά από τα οποία καταπατούσαν ανθρώπινα δικαιώματα. Φαινόμενο, ομολογουμένως, που δεν ήταν αποκλειστικά κυπριακό αλλά εμφανίστηκε παγκοσμίως. Σε πολλές χώρες, μάλιστα, σε χειρότερη μορφή απ’ ότι στην Κύπρο.
Είδαμε στα πλαίσια αυτά να εξαναγκάζουν τον πληθυσμό σε απίστευτη ταλαιπωρία, περνώντας από ατελείωτες ουρές για να υποβληθεί σε τεστ. Η κατάχρηση μεγιστοποιήθηκε όταν επιβλήθηκε το περιβόητο SafePass, με τρόπο που υποχρέωσε (και συνεχίζει) δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να πληρώνουν τα τεστ για να μπορούν να πάνε στην εργασία τους ή στο φούρνο για να αγοράσουν ψωμί! Αυτά τα μέτρα τα οποία καταπατούσαν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, έτυχαν αποδοχής από την πλειονότητα του λαού, αφού ο φόβος κυριάρχησε.
Σήμερα, όμως, επιχειρείται κάτι πολύ χειρότερο. Χωρίς τυμπανοκρουσίες επιδιώκεται η νομιμοποίηση της καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η περαιτέρω υποβάθμιση του κράτους δικαίου. Μέσω νομοσχεδίου το οποίο έχει κατατεθεί στη Βουλή και αφορά τις μολυσματικές ασθένειες, καταργείται ο περιβόητος περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμος. Συντηρούνται, ωστόσο, βασικές πρόνοιες του, προεκτείνοντας τες με ακόμη πιο επικίνδυνο τρόπο.
Τον τεράστιο αυτό κίνδυνο ανέλυσε την περασμένη Δευτέρα στον «Φ» (στη συνάδελφο Νικολέτα Κουρούσιη) ο νομικός Μιχάλης Πικής. Διόλου τυχαίος, βεβαίως, αφού τυγχάνει πρόεδρος της Επιτροπής Ποινικού Δικαίου του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Η θέση του μέσω τεκμηρίωσης άκρως σοβαρή: Απειλείται το κράτος δικαίου!
Ο κ. Πικής εξήγησε ότι με το νομοσχέδιο, το Υπουργικό Συμβούλιο και ο Υπουργός Υγείας περιβάλλονται με ανεξέλεγκτες υπερεξουσίες, οι οποίες επιφέρουν δραστικό περιορισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώ επεμβαίνουν στις άλλες δύο ανεξάρτητες εξουσίες του κράτους, χωρίς να τίθενται οι αναγκαίες ασφαλιστικές δικλίδες.
Τόνισε εμφαντικά: «Ο δραστικός περιορισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων με υπουργικά διατάγματα χωρίς τούτο να υπόκεινται σε οποιονδήποτε έλεγχο από οποιανδήποτε άλλη Αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη διασφάλιση του Κράτους Δικαίου και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Θα ήταν σαφώς ασφαλέστερο και προτιμότερο για σκοπούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών, εάν τέτοιος δραστικός περιορισμός υπόκειτο σε έγκριση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων».
Και υπογράμμισε με ξεκάθαρο τρόπο: «Η πρόνοια, η οποία κατά τη γνώμη μου είναι ξεκάθαρα αντισυνταγματική, είναι το άρθρο 11(2)(α) συμφώνως του οποίου κάθε γνωστοποίηση, δέσμη κανονισμών, ή διάταγμα που εκδόθηκε βάσει του περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου θεωρείται ως έγκυρο και νόμιμα εκδοθέν. Τούτο αντίκειται στο άρθρο 12.1 του Συντάγματος το οποίο απαγορεύει την αναδρομική ισχύ ποινικών νόμων, ενσωματώνοντας τις πρόνοιες του άρθρου 7.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ο λόγος παραβίασης έγκειται στο ότι νομιμοποιούνται αναδρομικά κανονισμοί ή διατάγματα που δυνατόν να εκδόθηκαν παράνομα (ultra vires), με αποτέλεσμα να ποινικοποιούνται πράξεις ή παραλείψεις οι οποίες δεν συνιστούσαν ποινικό αδίκημα κατά τον χρόνο τέλεσης. Οι εκκρεμούσες ενώπιον των Δικαστηρίων ποινικές υποθέσεις που αφορούν παράβαση του περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου μπορούν να δικαστούν μόνο βάσει του νομικού καθεστώτος το οποίο ίσχυε κατά τον χρόνο τέλεσης του αδικήματος που αναφέρεται επί του κατηγορητηρίου».
Είναι θλιβερό γιατί οι συνήθως λαλίστατοι οργανισμοί υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τηρούν σιγήν ιχθύος. Είναι εξίσου θλιβερό ότι τα κόμματα με το γνωστό φανφαρονισμό που τα διακρίνει, ποιούν τη νήσσα. Είναι άκρως ανησυχητικό το γεγονός ότι γενικώς το θέμα παίζεται σε ελάσσονα κλίμακα…
Εκεί όπου θα εξελιχθεί σε τραγικό, όμως, είναι αν οι βουλευτές, που εξετάζουν το νομοσχέδιο, τηρήσουν παθητική στάση. Έχουν επιφέρει τεράστιο πλήγμα στο ρόλο της νομοθετικής εξουσίας και στη συνταγματικά διατυπωμένη ευθύνη της για έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας, επειδή στους 20 μήνες της πανδημίας δήλωναν με εκκωφαντικό τρόπο απόντες. Αφήνοντας το λαό έρμαιο στην ανεπάρκεια στελεχών της εκτελεστικής εξουσίας και στην ανικανότητα αρμοδίων του κράτους. Αν υπό το ίδιο καθεστώς φόβου επιτρέψουν να περάσει το εν λόγω νομοσχέδιο χωρίς τις αναγκαίες αλλαγές, θα επιφέρουν ένα ιστορικό πλήγμα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου.
Η αναγκαιότητα αυτή δεν σχετίζεται με τις πεποιθήσεις οποιουδήποτε για την πανδημία, τους εμβολιασμούς και οτιδήποτε συναφές. Σχετίζεται μόνο με την μεγίστης σημασίας ανάγκη προστασίας μιας από τις σπουδαιότερες κατακτήσεις της ανθρωπότητας: Το σεβασμό σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τα οποία δόθηκαν μακρόχρονοι αγώνες έως ότου κατοχυρωθούν.
Προειδοποιούμε, λοιπόν, τους βουλευτές ότι θα τους παρακολουθούμε και θα επανέλθουμε…