To Top
16:50 Πέμπτη
5 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Μέχρι την επόμενη στάση
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Μέχρι την επόμενη στάση
  01 Δεκεμβρίου 2019, 10:25 πμ  
Τα κινητά μας τηλέφωνα κτυπούσαν ασταμάτητα το βράδυ της Δευτέρας για να μας μεταφέρουν τα νέα από το ψυχρό Βερολίνο. Η μια και μοναδική φωτογραφία που κυκλοφόρησε μιλά αφ’ εαυτής, τουλάχιστον όπως διατείνονται εκείνοι που λένε ότι μπορούν να διαβάζουν τη γλώσσα του σώματος.
 
Η συστολή ήταν εμφανής και η αμηχανία ευδιάκριτη. Αναστασιάδης- Ακιντζί και ανάμεσά τους ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, στριμωγμένοι σ’ έναν καναπέ του ιστορικού ξενοδοχείου «Adlon Kempinski» με φόντο την εντυπωσιακή Πύλη του Βρανδεμβούργου. Οι συνάδελφοι μάς ενημέρωσαν ενδελεχώς και για την τελευταία λεπτομέρεια ενός ακόμη ξενοδοχείου από τα αμέτρητα που φιλοξένησαν συναντήσεις για την Κύπρο σε κάθε γωνιά της γης. Αν είχαν μάτια και αφτιά οι σουίτες και τα λόμπι θα μαθαίναμε πολλά από τα άγνωστα γεγονότα που καθόρισαν την τύχη αυτής της χώρας, από το «Dolder» της Ζυρίχης από όπου έλκει την ύπαρξή της η Κυπριακή Δημοκρατία μέχρι το «Adlon» του Βερολίνου, όπου έλαβε χώρα μια ακόμη παρτίδα στο ατέλειωτο πόκερ του Κυπριακού.
 
Μπροστά σ’ αυτά τα υπερπολυτελή μεγαθήρια τo «Λήδρα Πάλας» στη Λευκωσία μοιάζει με πρόχειρο κατάλυμα με μεγάλη όμως παρουσία στη μακρά ιστορία ενός προβλήματος που συμπληρώνει μισό αιώνα ζωής. Μια γειτονιά τόπος είμαστε, αλλά βλέπετε «οι δύο ηγέτες» κατά την ουδέτερη γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας, ευκολότερα συναντώνται σε ξένο έδαφος, υπό την αιγίδα πάντοτε ενός μεσολαβητή, γιατί από μόνοι τους δεν αξιώνονται να βρεθούν και να τα κουβεντιάσουν. 

Από τη Γενεύη, τη Βηρυτό, τη Βιέννη μέχρι και τη Νέα Υόρκη, το τρένο του Κυπριακού πέρασε αισίως και από το Βερολίνο. Από τον Μακάριο και τον Ντενκτάς μέχρι τον Αναστασιάδη και τον Ακιντζί ο χρόνος του προβλήματος μοιάζει να γυροφέρνει γύρω από τον άξονά του. Μέσα σ’ αυτά τα πενήντα χρόνια η ανθρωπότητα είδε το τείχος του Βερολίνου να ορθώνεται και να γκρεμίζεται αλλά η Πράσινη Γραμμή ακόμη υφίσταται. Για όσους παρακολουθούν το Κυπριακό η συνέχεια φαντάζει προβλέψιμη αλλά και άγνωστη μαζί. Προβλέψιμη γιατί για μια ακόμη φορά τα πράγματα αφήνονται στη φορά του χρόνου και άγνωστη γιατί όλοι αναγνωρίζουν ότι ο χρόνος δεν είναι ανεξάντλητος ούτε και ανώδυνος.
 
Η επόμενη άτυπη πενταμερής «πρέπει να είναι διαφορετική» κατά τον Γενικό Γραμματέα αλλά κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τι εννοεί. Εξάλλου, οι ειδικοί περί Κυπριακού υποστηρίζουν ότι σημασία έχει «το τρένο να βρίσκεται στις ράγες», έστω κι αν ο προορισμός παραμένει μη ορατός. Ούτως ή άλλως κάθε λύση του Κυπριακού γεννούσε ένα νέο Κυπριακό. Από τη Ζυρίχη στο Λονδίνο και από το Μπούργκενστοκ στο Κραν Μοντανά, το δρομολόγιο είναι γεμάτο διακηρύξεις, ΜΟΕ, περιγράμματα, δείκτες, ιδέες, ανακοινωθέντα, κύκλους διαβουλεύσεων, γύρους διαπραγματεύσεων, τη μια απευθείας και την άλλη εκ του σύνεγγυς, μεσολαβητές, προσδοκίες, συγκρούσεις, απογοητεύσεις και εποικοδομητικές ασάφειες.
 
Εκατοντάδες φωτογραφίες αποτυπώνουν αμήχανα χαμόγελα, παγωμένα βλέμματα και ακατάπαυστες χειραψίες, που κρύβουν ελπίδες, αγωνίες και ενίοτε κινήσεις διπλωματικής αβρότητας, για χάρη των καλών υπηρεσιών του υψηλού οικοδεσπότη με τους καλούς τρόπους, σε κάποιο καλό ξενοδοχείο.
 
Φιλgood, τεύχος 249.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...